Φεστιβάλ αντισημιτισμού 2017: πανελλαδικό “κάψιμο του Ιούδα/Εβραίου”

pasxa_0

Εισαγωγή: τέσσερα αναλυτικά κείμενα για το βλάσφημο και αντισημιτικό χαρακτήρα του “καψίματος του Ιούδα” και τις τρεις σχετικές εγκυκλίους της Ιεράς Συνόδου, καταδίκη του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου, καθώς και υποστήριξη από την αντισημιτική Χρυσή Αυγή

Α. Μαρία Γιαννακάκη (Γενική Γραμματέας Ανθρώπινων Δικαιωμάτων): “Το κάψιμο του Οβριού” φορέας του πιο χυδαίου ρατσισμού (19 Απριλίου 2014)


Β. “Η πιο γνωστή και διαδεδομένη εκδήλωση λαϊκού αντισημιτισμού στην Ελλάδα, το κάψιμο του Ιούδα” Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου (Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης)

ΛΑΪΚΟΣ ΑΝΤΙΣΗΜΙΤΙΣΜΟΣ: ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ

*** «Στην [ελληνική] λαϊκή παράδοση, οι βασικότερες κατηγορίες κατά των Εβραίων σχετίζονται με τη σταύρωση του Ιησού και η απήχησή τους υπήρξε ισχυρή. Στην Ακολουθία της Μεγάλης Πέμπτης εκτός από τις κατηγορίες κατά του Ιούδα γίνονται πολλές αναφορές και στο “γένος των Εβραίων”, γένος υπεύθυνο για τη σταύρωση του Ιησού. Οι Εβραίοι αποκαλούνται κατ’ επανάληψη “θεοκτόνοι”, “θεοστυγείς”, “λαός δυσσεβής και παράνομος”, και ζητιέται η τιμωρία τους: “Αλλά δος αυτοίς, Κύριε, κατά τα έργα αυτών, ό,τι κενά κατά σου εμελέτησαν”.

***»Η πιο γνωστή και διαδεδομένη εκδήλωση λαϊκού αντισημιτισμού στην Ελλάδα, το κάψιμο του Ιούδα, είναι έθιμο της Μεγάλης Πέμπτης. Ο Γ. Μέγας παρατηρεί ότι μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ταυτίστηκαν με το όνομα του περιπλανώμενου Ιούδα παλιότερες παραδόσεις που σχετίζονταν με τον Οιδίποδα. Σύμφωνα με τον ίδιο, η ασάφεια σχετικά με τον Ιούδα στα Ευαγγέλια οδήγησε τη λαϊκή φαντασία σε ένα πλήθος παραδόσεων, παραμυθιών, τραγουδιών, καταδέσμων, όπου το όνομα Ιούδας χρησιμοποιείται μετωνυμικά. Στους Εβραίους αποδίδονται οι ιδιότητες του Ιούδα. Και αυτές είναι φιλαργυρία, προδοσία, περιπλάνηση, θεοκτονία. Ο Εβραίος ενέχεται για φιλαργυρία και δειλία στις παραδόσεις και παροιμίες του ελληνικού λαού, και πολλά παραδείγματα έχει καταγράψει ο Νικόλαος Πολίτης.

***»Σε ένα κείμενο για τα Πάθη του Ιησού, σύμφωνα με την Ακολουθία της Μεγάλης Εβδομάδας, ο Παπαδιαμάντης παρουσιάζει τον Εβραίο Ιούδα ως προδότη στη διαδικασία αποδιοπόμπησης που οδήγησε στη Σταύρωση, παραφράζοντας και σχολιάζοντας την υμνολογία της Ακολουθίας της Μεγάλης Τετάρτης (…).

***»Το κάψιμο του Ιούδα ήταν μια πρακτική που εφαρμοζόταν με παραλλαγές σε διάφορα μέρη της Ελλάδας. Η ταύτιση Ιούδα και Εβραίων είναι απόλυτη σε χωριά της Θράκης, όπου το ομοίωμα του Ιούδα το ονόμαζαν Οβριό(…).

***»Η [κατά των Εβραίων] κατηγορία της θεοκτονίας, επαναδραστηριοποιημένη μέσα από τη λατρεία, δεν μπορεί να εξεταστεί στο πλαίσιο του ορθολογισμού εφόσον εγγράφεται στο θρησκευτκό βίωμα, παράλληλα όμως μπορεί να εξεταστεί σε σχέση με τον μηχανισμό αποδιοπόμπησης, που κατασκευάζει στον “Εβραίο” έναν ένοχο όχι μόνο για τη θεοκτονία αλλά και για τα δεινά του λαού».

Φραγκίσκη Αμπατζοπούλου

Καθηγήτρια Νεοελληνικής Φιλολογίας στο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης. Εχει ιδιαίτερα ασχοληθεί με ζητήματα που αναφέρονται στην πολιτισμική εικονολογία και έχει γράψει μελέτες για την εικόνα του Εβραίου στη λογοτεχνία καθώς, επίσης, και για την αναπαράσταση της γενοκτονίας των Εβραίων στην ελληνική πεζογραφία.

Αποσπάσματα από το βιβλίο της «Ο Αλλος εν διωγμώ» (Η εικόνα του Εβραίου στη λογοτεχνία -Ζητήματα Ιστορίας και μυθοπλασίας), εκδ. Θεμέλιο, 1998.

ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 26/04/2001


Γ. “Ένα από τα σπάνια έθιμα που επιβιώνουν στις μέρες μας είναι και το πασχαλινό κάψιμο του Ιούδα (ή του Εβραίου), η τελετουργική δηλαδή διαπόμπευση ενός σκιάχτρου ή ομοιώματος ανθρώπου, το οποίο προτού γίνει στάχτη γίνεται στόχος πυροβολισμών και πετροβολήματος. Μεταμορφωμένη σε τουριστική ατραξιόν, αυτή η ακραία αντιεβραϊκή παράσταση συνδυάζει την αναπαραγωγή του ρατσιστικού στερεότυπου με την απαραίτητη φαντασμαγορία. Μόνο που αυτή η φαντασμαγορία δεν διαφέρει καθόλου ως προς το μήνυμά της από τις εντυπωσιακές τελετές που οργανώνει η Κου Κλουξ Κλαν με τους φλεγόμενους σταυρούς στον αμερικανικό Νότο… Θα χρειαστεί και τρίτη εγκύκλιος στις 17.4.1918: «Εις γνώσιν της Ιεράς Συνόδου περιήλθεν, ότι επικρατεί εις τινα εισέτι του Κράτους μέρη, έθιμον ξένον εντελώς προς την Εκκλησίαν, καθ’ ο κατά την Μ. Παρασκευήν γίνεται χρήσις λαϊκών ασμάτων, εν οις υπάρχουσι φράσεις καθαπτόμεναι του Εθνους των Εβραίων, ότι δεν κατά την ημέραν του Πάσχα εξακολουθεί ενιαχού να γίνηται η καύσις του λεγομένου “ομοιώματος του Ιούδα”. Η Ιερά Σύνοδος θεωρεί καθήκον Αυτής, όπως φέρη εις γνώσιν πάντων των χριστιανών, ότι η τήρησις τοιούτων εθίμων αντιβαίνει προς την βάσιν και το θεμέλιον της πίστεως ημών, ήτις είναι η αρετή της αγάπης εν γένει προς πάντα άνθρωπον. Πλην τούτο όμως, καθηκόντως υποδεικνύει άμα η Σύνοδος, ότι τα αντιχριστιανικά ταύτα έθιμα, συντελούσι τα μέγιστα και εις την δημιουργίαν ψυχρότητος μεταξύ του ορθοδόξου πληρώματος και των συμπολιτών ημών Ισραηλιτών, οι οποίοι κοινήν σήμερον μεθ’ ημών έχουσι την πατρίδα και τα αυτά προς αυτήν δικαιώματα και καθήκοντα, επ’ ουδενί δε λόγω επιτρέπεται να θίγηται η φιλοτιμία αυτών διά πράξεων και φράσεων, αίτινες ευκόλως δύνανται να εκληφθώσιν ως προσβλητικαί διά το Εθνος των Ισραηλιτών. Τούτων πάντων ένεκεν η Ιερά Σύνοδος έγνω, έχουσα προ οφθαλμών την τε βάσιν της χριστιανικής ημών πίστεως και το συμφέρον της εν ομονοία συμβιώσεως των τέκνων της πατρίδος, όπως ρητώς απαγορεύση τα έθιμα ταύτα, προτρέπεται δε πάντας εις αποφυγήν τούτων» (αρ. πρωτ. 3476).”


Δ. Κύριο άρθρο της Καθημερινής (2 Μαΐου 2013)

Το κάψιμο του Ιούδα

Από τα μεγαλοβδομαδιάτικα έθιμα, εκείνα που δείχνουν πως άντεξαν περισσότερο στον χρόνο και στην αλλαγή συνηθειών και αντιλήψεων είναι τα αναστάσιμα· ίσως επειδή, εκτός από ευχάριστα, είναι και θορυβωδέστερα, και μάθαμε πια να συνδυάζουμε την τέρψη με τα πολλά ντεσιμπέλ. Είπα ότι δείχνουν ανθεκτικότερα επειδή δεν είναι εξακριβωμένο πόσα διατηρήθηκαν χωρίς ουσιώδεις αβαρίες και χρονικά κενά και πόσα ξεφύτρωσαν εσχάτως σε έδαφος καλλιεργημένο από φολκλορικές «αναβιωτικές» διαθέσεις ή και τουριστικές ορέξεις.

Τέτοια μέρα, λοιπόν, σε άλλους καιρούς, προτηλεοπτικούς, και σε άλλους τόπους, εξωαστικούς (όταν η πρωτεύουσα ήταν πιο μακριά κι από την Αυστραλία), τα παιδιά καίγαμε τον Ιούδα, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη από άλλα παιδιά που εν τω μεταξύ είχαν γίνει γονείς μας. Η εμπλοκή των ενηλίκων στο τελετουργικό ήταν μικρή κι απόμακρη. Μαζεύμαμε ξύλα κι άχυρα, ντύναμε ανθρωπόμορφο σκιάχτρο έναν κορμό και τον λαμπαδιάζαμε σε κάποια απόσταση από την εκκλησία, να μην ενοχλούμε με τις θριαμβικές κραυγές και τα αναθέματά μας. Πολλά δεν ξέραμε, αλλά τα έθιμα δεν τα διαιωνίζει η γνώση· χρόνο το χρόνο γίνονται ρουτίνα, φόρμα, κέλυφος. Αυτό που ξέραμε ήταν πως ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστούλη. Στους Ρωμαίους ή στους Εβραίους; Τέτοιες λεπτομέρειες μας διέφευγαν, άλλωστε τότε δεν κυκλοφορούσε ο Αστερίξ, ώστε κάτι να μυριστούμε για τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Για τους Εβραίους, πάντως, κάτι ξέραμε. Είτε από τα παραμύθια που μας έλεγαν οι γιαγιάδες μας, που τα είχαν μάθει από τις δικές τους γιαγιάδες, όπου ο Εβραίος ήταν πάντα κακόψυχος και τσιφούτης, είτε, όσοι εκκλησιαζόμασταν τακτικά, από τα Ευαγγέλια και κυρίως από τα εγκώμια της Μεγάλης Παρασκευής, με τις αρές για το «μιαιφόνον έθνος, τον αλαζόνα Ισραήλ». Τι εστί μιαιφόνον δεν ξέραμε, όμως τις λέξεις δεν τις καταλαβαίνεις από τα λεξικά· νιώθεις τη σημασία τους από τον τρόπο που τις πετάει ο χρήστης τους και από την οσμή τους ακόμα.

Τη λέξη αντισημιτισμός τη μάθαμε αργότερα. Μαθαίνοντας επίσης ότι υπήρξαμε, άθελά μας, φορείς και μεταβιβαστές του. Πόσος αντισημιτισμός ή αντιεβραϊσμός υπάρχει στο κάψιμο του Ιούδα; Οσος υπάρχει πάντοτε στην ελληνική κοινωνία, σαν αυτονόητος, σαν μια αέναα κληροδοτούμενη φυσική κατάσταση, ή όσος υπάρχει γενικά στον χριστιανισμό κάθε δόγματος. Δεν ξέρω πόσο ισχύει η υπόθεση ότι μία από τις αιτίες της αντιπάθειας είναι η άρνησή μας να δεχτούμε ότι μπορεί να υπάρχει κι άλλος περιούσιος λαός πλην ημών, πάντως και τα παραμύθια μας και πολλές παροιμίες και δημοτικά τραγούδια αναπαριστάνουν έναν Εβραίο που, εκτός από τον θάνατο του Χριστού, τον βαραίνουν μύρια όσα ηθικού ή κοινωνικού τύπου αμαρτήματα. Δεν φύτρωσαν, άλλωστε, στο κενό τρία κόμματα της τωρινής πολιτικής σκηνής (Χ.Α., ΑΝΕΛ, ΛΑΟΣ) που αθροιστικά αγγίζουν το 20% κι έχουν ευαγγέλιο τον οξύτατο αντισημιτισμό, μεταμφιεσμένο σε αντισιωνισμό. Αλλά κι αύριο μέρα είναι.

 

Ε. Η καταδίκη του Κεντρικού Ισραηλιτικού Συμβουλίου (2016)

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΟΥ ΕΘΙΜΟΥ ΤΟΥ «ΚΑΨΙΜΑΤΟΣ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ» ΣΤΟΝ ΙΣΤΟΤΟΠΟ ΤΟΥ ΕΟΤ

Κατά την περίοδο των εορτών του Πάσχα τελούνται στη χώρα μας διάφορα έθιμα. Ένα από αυτά είναι και το «κάψιμο του Ιούδα», το οποίο πραγματοποιείται σε ορισμένες περιοχές της χώρας κατά την ημέρα του Μεγάλου Σαββάτου. Το έθιμο αυτό διαιωνίζει αντισημιτικά αισθήματα. Είναι χαρακτηριστικό το ότι στις υπόλοιπες χώρες της Ευρώπης έχει σχεδόν εξαλειφθεί.

Από την πλευρά μας, ως Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος, έχουμε κατά το παρελθόν προβεί επανειλημμένως σε διαβήματα προς αρμόδιους φορείς προκειμένου να σταματήσει και στη χώρα μας η τέλεση του εθίμου αυτού. Ιδιαίτερη σημασία έχει το γεγονός ότι η Εκκλησία της Ελλάδος, με τις Συνοδικές Εγκυκλίους της του 1891, 1910 και του 1918 έχει ζητήσει όπως «ρητώς απαγορευτούν τα έθιμα ταύτα».

 Η έκπληξή μας, όμως, ήταν μεγάλη όταν είδαμε στον επίσημο ιστότοπο του Ελληνικού Οργανισμού Τουρισμού να προβάλλεται το αντισημιτικό έθιμο του καψίματος του Ιούδα για την ανάδειξη του ελληνικού πολιτισμού και την προσέλκυση ξένων τουριστών στην Ελλάδα. Οι σχετικές καταχωρήσεις από τον ιστότοπο του ΕΟΤ διανεμήθηκαν μάλιστα σε πρόσφατο newsletter της Πρεσβείας της Ελλάδος στην Ουάσιγκτον. Πιστεύουμε πως το έθιμο αυτό δεν προσβάλλει απλώς την ελληνική εβραϊκή κοινότητα αλλά μειώνει συνολικά και τη σύγχρονη ελληνική κοινωνία.

Για όλους τους ανωτέρω λόγους υποβάλλαμε γραπτώς αίτημα στον Πρόεδρο του ΕΟΤ -με κοινοποίηση στην Αν. Υπουργό Οικονομίας, Ανάπτυξης και Τουρισμού, καθώς και στην Ελληνική Πρεσβεία στην Ουάσιγκτον- ζητώντας την απόσυρση της προβολής του εν λόγω εθίμου από τον επίσημο ιστότοπο του οργανισμού.

Αθήνα, 6 Μαΐου 2016

Κεντρικό Ισραηλιτικό Συμβούλιο Ελλάδος

ΣΧΕΤΙΚΑ:

“ΚΑΨΙΜΟ ΙΟΥΔΑ 2016”: ΛΕΣΒΟΣΚΡΗΤΗΝΑΥΠΑΚΤΙΑ

Στον Ιστότοπο του ΚΙΣΕ: ΠΕΡΙΟΔΙΚΟ ΧΡΟΝΙΚΑ, 172, 2001 ΣΕΛ. 8-9 * ΕΓΚΥΚΛΙΟΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ

Στον Τύπο: “Το Πάσχα του μίσους”, Εφημερίδα των Συντακτών, ΙΟΣ, 11.4.2015

 

ΣΤ. Η υποστήριξη από την αντισημιτική Χρυσή Αυγή

Το κάψιμο του Ιούδα: Ένα Ελληνικό Έθιμό υπό συνεχή διωγμό 

Σάββατο, 15 Απριλίου 2017 – 13:00  

Το κάψιμο του Ιούδα: Ένα Ελληνικό Έθιμό υπό συνεχή διωγμό - ΒΙΝΤΕΟ

Το κάψιμο του Ιούδα είναι, ίσως, ένα από τα πιο αντιπροσωπευτικά λαμπριάτικα έθιμα της Ελλάδας και η μορφή, που παραδίδεται στις φλόγες κάθε Κυριακή του Πάσχα, μας κάνει να πιστεύουμε ότι παρασύρει στην πυρά οποιαδήποτε μορφή προδοσίας. Κοινωνική, πολιτική, προσωπική.

Το “κάψιμο του Ιούδα” αποτελεί ένα ξεχωριστό έθιμο το οποίο αναβιώνει σε περιοχές της Ελλάδας κάθε Κυριακή του Πάσχα, προσελκύοντας πλήθος κόσμου που θέλει να θαυμάσει την τιμωρία του φιλάργυρου προδότη. Η διατήρηση του εθίμου μέχρι σήμερα, μπορεί να εκφράζει την έντονη ανάγκη για αποτίναξη κάθε είδους προδοσίας.

Οι παραδόσεις του λαού μας πιστεύουν ότι ακόμα και τα στοιχεία της φύσης μισούν και θέλουν να εκδικηθούν τον άνθρωπο που πρόδωσε τον Χριστό. Οι κάτοικοι της Λευκάδας πιστεύουν ότι η συκιά, το δέντρο από το οποίο είχε κρεμαστεί ο Ιούδας, “έχει ίσκιο βαρύ κι όποιος κοιμηθεί από κάτω πεθαίνει”. Το ίδιο καταραμένες θεωρούνται ότι είναι η βρωμοξυλιά, ή αλλιώς ο αζόγυρος στην Κρήτη, και οι αγριοχαρουπιές στην Αιτωλία, που λέγονται μάλιστα και “δέντρα του Ιούδα”.

Αποτελώντας ένα από τα λίγα έθιμα που διατηρούνται από την περίοδο της Τουρκοκρατίας, το κάψιμο του “προδότη” θεωρείται ένα ξεχωριστό κεφάλαιο για το Πάσχα στην Κρήτη. Στα περισσότερα μέρη του νησιού, ο Φαρμακός, δηλαδή ο Ιούδας παραδίδεται στην πυρά, καίγεται με μεγάλες “φουνάρες” και με τα απαραίτητα “μπαλοταρίσματα”.

Σε πολλά χωριά της Θράκης, ο λαός καίει το ομοίωμα του Ιούδα, ενώ με το κάψιμο θεωρείται ότι ρίχνει στην φωτιά την φιλαργυρία και την δειλία του. Στην Ερμιόνη, το έθιμο αναβιώνει στο κεντρικό λιμάνι της περιοχής εδώ και 25 χρόνια. Βάρκες με αναμμένα καπνογόνα κινούνται κυκλικά γύρω από το ομοίωμα, μέχρι να έρθει η στιγμή της πυρπόλησης.

Αξίζει να σημειωθεί, πως το συγκεκριμένο έθιμο έχει τεθεί στο στόχαστρο της παγκόσμιας τάξης πραγμάτων ήδη από τις απαρχές του Ελληνικού Κράτους, αφού ήδη από το 1849 ξεκίνησαν οι προσπάθειες καταστολής αυτού του εθίμου, επειδή κρίθηκε «αντισημιτικό» και με αφορμή την επίσκεψη την επίσκεψη του εβραίου Ρότσιλντ, με αποτέλεσμα ταραχές σε ολόκληρη τη χώρα και τον επακόλουθο εμπορικό αποκλεισμό, απόρροια της λεγόμενης «Υπόθεσης Πατσίφικο».

Ποιός ήταν όμως ο Δαυίδ Πατσίφικο; Ο Πατσίφικο υπήρξε εβραίος -από την Ισπανία- τυχοδιώκτης, ο οποίος εγκαταστάθηκε στην Ελλάδα το 1836, με την ιδιότητα του Προξένου της Πορτογαλίας. Το 1842, παύεται από τα καθήκοντά του, συνεπεία των καταχρήσεων στις οποίες επιδίδετο. Ακολούθως, πλαισίωσε τον κύκλο της Δουκίσσας της Πλακεντίας, ζώντας από την οικονομική της ενίσχυση, μέχρις ότου επιδοθεί στην αγαπημένη συνήθεια των εβραίων, την τοκογλυφία. Ο Πατσίφικο, διέμενε στου Ψυρρή, επί της οδού Καραϊσκάκη. Εκείνο το έτος, η ελληνική κυβέρνηση, απαγόρευσε το έθιμο της καύσης του Ιούδα, μετά από πιέσεις που δέχτηκε και σχετίζονταν με την έκτακτη επίσημη επίσκεψη του έτερου εβραίου και μεγαλοτραπεζίτη Ρότσιλντ. Ο λαός των Αθηνών, αποφάσισε την μεταφορά του εθίμου, για τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στη Πλατεία Ηρώων στου Ψυρρή.

Η προκλητική στάση του Πατσίφικο κατά την τέλεση του δρώμενου και η επακολουθήσασα επέμβαση της αστυνομίας για να διαλύσει το πλήθος, εξαγρίωσε τους Αθηναίους, οι οποίοι στράφηκαν με μένος κατά του εβραίου. Επιτέθηκαν στην οικία του, ενώ ο ίδιος μετά βίας γλίτωσε τα χειρότερα. Κατέφυγε τότε στη βρετανική πρεσβεία, μιας και είχε φροντίσει να αποκτήσει και την βρετανική υπηκοότητα.

Το επόμενο κιόλας πρωινό, ο Άγγλος Πρεσβευτής σερ Έντμοντ Λάιονς, προέβη σε διάβημα προς την ελληνική κυβέρνηση και απαίτησε για λογαριασμό του Πατσίφικο το ποσό των 886.736 δραχμών και 57 λεπτών! Το ποσό, ήταν εξωφρενικό για την εποχή και η κυβέρνηση απέρριψε το βρετανικό αίτημα. Ο Άγγλος υπουργός εξωτερικών Πάλμερστον, απαίτησε εκ νέου αποζημίωση για τον εβραίο Πατσίφικο, δίχως να έχει προηγηθεί καταγραφή των ζημιών που υπέστη. Χαρακτηριστικά αναφέρεται πως το ποσό που ζητούσε ο Πατσίφικο διά των Άγγλων ήταν πολλαπλάσιο της αξίας των τότε ανακτόρων, επί της Κλαυθμώνος! Η ελληνική κυβέρνηση υπέδειξε τη δικαστική οδό, ως τη νόμιμη για τη διευθέτηση του ζητήματος, γεγονός που εξόργισε τους Βρετανούς. Ο υπουργός εξωτερικών της Βρετανίας, διέταξε τότε το ναυτικό αποκλεισμό του Βασιλείου της Ελλάδος  και την κατάσχεση των πολεμικών και εμπορικών πλοίων (Ιανουάριος 1850), ώστε να υποχρεωθεί η ελληνική κυβέρνηση να συμμορφωθεί προς τις παράλογες απαιτήσεις του Πατσίφικο. Τα μέτρα των βρετανών περιελάμβαναν το ναυτικό αποκλεισμό, την απαγόρευση του απόπλου και του κατάπλου πλοίων και την κατάσχεση των φορτίων αυτών.

Ο Ελληνικός Λαός επέδειξε υψηλότατο εθνικό φρόνημα και διατήρησε εις το ακέραιον την Τιμή και την Αξιοπρέπειά του, υπομένοντας την πρωτοφανή στα διεθνή διπλωματικά χρονικά απόφαση της Αγγλίας, να αμφισβητήσει την κυριαρχία του Ελληνικού Κράτους, μέσω της λεγόμενης ”διπλωματίας της κανονιοφόρου”. Ο αποκλεισμός εν τέλει ήρθη, μετά από διπλωματικά επεισόδια της Αγγλίας με τη Ρωσία και τη Γαλλία, στις 15 Απριλίου του 1850, οπότε και το ζήτημα Πατσίφικο, παραπέμφθηκε σε διεθνή διαιτησία.


Το φεστιβάλ αντισημιτισμού του 2017 με πανελλαδικό “κάψιμο του Ιούδα”


 Οι επίσημοι κρατικοί φορείς (Δήμοι, εκκλησίες κτλ.):

  1.  Αθηναϊκό και Μακεδονικό Πρακτορείο ειδήσεων

α) (Καβάλα):

Σε πολλές περιοχές της Ανατολικής Μακεδονίας οι κάτοικοι συνεχίζουν μέχρι και σήμερα να τιμούν τα Πάθη και την Ανάσταση του Θεανθρώπου μέσα από αναπαραστάσεις αλλά και με την αναβίωση παραδοσιακών εθίμων.

Ο Επιτάφιος περνά, ο Ιούδας καίγεται την Μεγάλη Παρασκευή, οι πιστοί στη δημοτική κοινότητα της Νέας Ηρακλίτσας του δήμου Παγγαίου στο Νομό Καβάλας, ζουν τη συγκίνηση του Θείου Πάθους.

Μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα γίνεται η αποκαθήλωση του άχραντου σώματος του Ιησού Χριστού στο ύψωμα του παρεκκλησίου της Αγίας Μαρίνας στην τοποθεσία «Νησάκι» στην παραλία της Νέας Ηρακλίτσας.

Η ιερά πομπή ξεκινά από τον Ιερό Ναό Παναγίας Φανερωμένης όπου φυλάσσεται η θαυματουργή εικόνα της Παναγίας, την οποία σύμφωνα με την παράδοση αγιογράφησε ο Απόστολος και Ευαγγελιστής Λουκάς και κατευθύνεται στο Νησάκι όπου και πραγματοποιείται η τελετή της αποκαθήλωσης.

Μυροφόρες ραίνουν το άχραντο σώμα του Ιησού με λουλούδια κατά τη μεταφορά του στο ναό και την εναπόθεσή του στον τάφο.

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, στη δημοτική κοινότητα της Νέας Περάμου του δήμου Παγγαίου, κατά την περιφορά του επιταφίου, οι κάτοικοι σε κάθε γειτονιά αναβιώνουν ένα πολύ παλιό έθιμο: Θα κάψουν από ένα ομοίωμα του Ιούδα τη στιγμή που η πομπή του επιταφίου θα περνάει από τους δρόμους.

Ολόκληρη η πόλη εκείνη τη νύχτα φωτίζεται από τις δεκάδες φωτιές που ανάβουν οι κάτοικοι στέλνοντας έτσι το μήνυμα της κάθαρσης αλλά και της αιώνιας ανάστασης.

Ελευθερές: Τα παραδοσιακά «Μαζίδια»

Την τρίτη μέρα του Πάσχα με συγκίνηση και ευλάβεια, στη δημοτική κοινότητα Ελευθερών αναβιώνουν τα παραδοσιακά «Μαζίδια». Πρόκειται για ένα έθιμο που χρονολογείται από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Οι πιστοί μεταφέρουν εν πομπή τα εικονίσματα από τη βυζαντινή εκκλησία του Αγίου Ταξιάρχη, την παλαιότερη εκκλησία της περιοχής, στα «Μαζίδια» όπου βρίσκεται το γραφικό εξωκλήσι των Αγίων Ραφήλ, Ειρήνης και Νικολάου.

Εκεί, τελούν αρτοκλασία και αγιασμό αναπέμποντας παρακλήσεις προς τον Αναστάντα Χριστό να ευλογήσει την καλλιεργητική περίοδο που ξεκινάει, ώστε να είναι αποδοτική και εύφορη. Οι πιστοί προσκυνούν τα εικονίσματα και εν πομπή επιστρέφουν στην εκκλησία του Αγίου Ταξιάρχη.

Στη συνέχεια, στην πλατεία του παλιού παραδοσιακού οικισμού στήνεται ένα μεγάλο γλέντι. Τον χορό αρχίζει ο ιερέας και ακολουθούν οι κάτοικοι του χωριού που χορεύουν και τραγουδούν τρία συγκεκριμένα τραγούδια, τα οποία διασώθηκαν με το πέρασμα των χρόνων.

Η προσφορά σπιτικών φαγητών και γλυκών από τις γυναίκες του Πολιτιστικού Συλλόγου Ελευθερών ολοκληρώνουν την παραδοσιακή γιορτή που έχει τις ρίζες της στην τουρκοκρατία και ακόμα παλιότερα.

Κρηνίδες Καβάλας: Η μάχη του τσουγκρίσματος

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, στη Δημοτική Κοινότητα Κρηνίδων του δήμου Καβάλας εδώ και πάρα πολλά χρόνια αναβιώνουν οι «αυγομαχίες». Μικροί και μεγάλοι κάτοικοι της περιοχής με ιδιαίτερη φροντίδα παρουσιάζουν τα αυγά τους και ξεκινούν μια ιδιόμορφη μάχη τσουγκρίσματος. Νικητής είναι αυτός που θα έχει στην κατοχή του τα λιγότερα σπασμένα αυγά και άρα τα πιο δυνατά. Η προετοιμασία αυτής της γιορτής ξεκινάει εβδομάδες πριν, με την συγκέντρωση των καλύτερων αυγών από κότες και φραγκόκοτες, που σύμφωνα με τους διοργανωτές τρέφονται μόνο με υγιεινές τροφές για να εξασφαλίσουν καλή παραγωγή.

Σημασία δίνεται επίσης στο βράσιμο και το βάψιμο των αυγών ώστε αυτά να διατηρήσουν την αντοχή τους.

Σιταγροί Δράμας: Οι επισκέψεις στα μνήματα

Το δικό της χαρακτήρα έχει η Δευτέρα του Πάσχα στους Σιταγρούς, όπου οι εκεί εγκατεστημένοι Πόντιοι συνεχίζουν πανάρχαια έθιμα των κοιτίδων τους, όπως επισκέψεις στα μνήματα, όπου μοιράζουν κόκκινα αυγά και διάφορα εδέσματα, συνοδεία τραγουδιών και τηρώντας έθιμα που έχουν καθαρή αρχαϊκή μορφή με συνακόλουθες μεταφυσικές δοξασίες και αντιλήψεις.

Καλή Βρύση Δράμας: Η περιφορά της εικόνας της Αναστάσεως

Η πασχαλινή περίοδος έχει και στην περιοχή της Δράμας την ξεχωριστή της εθιμολογία, που αρχίζει από το Σάββατο του Λαζάρου με τις ομάδες των παιδιών που τραγουδούν τα πάθη του φίλου του Χριστού.

Τις πασχαλινές αυτές ημέρες ξεχωριστό ενδιαφέρον παρουσιάζει η πομπική περιφορά της εικόνας της Αναστάσεως γύρω από το αγροτικό χωριό της Καλής Βρύσης την Πέμπτη της Διακαινησίμου, για προστασία του χωριού από κάθε κακό και ιδιαίτερα από το χαλάζι που είναι εξαιρετικά επικίνδυνο για την παραγωγή την ανοιξιάτικη περίοδο.

Την επόμενη μέρα, Παρασκευή της Διακαινησίμου, εορτάζεται σε πολλά χωριά η Ζωοδόχος Πηγή, όπως στην Προσοτσάνη, στην Καλλίφυτο και στο Μοναστηράκι, όπου ο θρησκευτικός εορτασμός συνδυάζεται και με αξιόλογες τοπικές πολιτιστικές εκδηλώσεις.

 


 

του Ηλία Κάνιστρα

Οι «πόλεμοι» με τα χαλκούνια στο Αγρίνιο και τις σαΐτες στην Καλαμάτα είναι τα πιο χαρακτηριστικά πασχαλινά έθιμα στη Δυτική Ελλάδα και την Πελοπόννησο, που κάθε χρόνο προσελκύουν μεγάλο αριθμό θεατών. Όμως, υπάρχουν και άλλα έθιμα εξίσου ξεχωριστά, όπως τα αερόστατα στο Λεωνίδιο, η συνάντηση των επιταφίων στο φωτισμένο με δάδες ενετικό λιμάνι της Ναυπάκτου, ο χορός των Γεμ στο Σοφικό Κορινθίας και η θορυβώδης πρώτη Ανάσταση στον ναό του Αγίου Δημητρίου, στην παλιά πόλη της Πάτρας.

Λεωνίδιο Αρκαδίας: Ανάσταση με αερόστατα

Στο Λεωνίδιο η νύχτα της Ανάστασης είναι φαντασμαγορική, αφού εκατοντάδες πολύχρωμα αερόστατα συνθέτουν ένα ξεχωριστό σκηνικό.

Ειδικότερα, μόλις ακουστεί το Χριστός Ανέστη τα αερόστατα ανεβαίνουν σιγά – σιγά στον ουρανό, ενώ σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τη στιγμή της Ανάστασης επικρατεί σχετική νηνεμία, με ένα μόνο ελαφρό αεράκι.

Τα αερόστατα ετοιμάζονται εβδομάδες πριν από το Πάσχα και για την κατασκευή τους χρησιμοποιείται ειδική τεχνική. Είναι φτιαγμένα από καλάμι και χαρτί και το ύψος τους φτάνει τα δύο μέτρα. Τα μικρότερα χρειάζονται 8 κόλλες χαρτί για να φτιαχτούν. Άλλα πάλι χρειάζονται 16 ή 18 κόλλες, ενώ τα μεγάλα μέχρι 36 κόλλες. Για την πυροδότησή τους χρησιμοποιείται η «καλυμμάρα», που είναι ένα πανί εμποτισμένο με λάδι και πετρέλαιο.

Τυρός Αρκαδίας: Επιτάφιος συνοδεία ψαροκάικων

Στον Τυρό της Αρκαδίας τη Μεγάλη Παρασκευή η περιφορά των επιταφίων γίνεται στην παραλιακή οδό με τη συνοδεία ψαροκάικων, αλλά και σκαφών των επισκεπτών. Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου τα παιδιά γεμίζουν τον κόλπο του χωριού, που βρίσκεται στις ακτές του Μυρτώου πελάγους, με χιλιάδες κεριά που φωτίζουν τη θάλασσα και συμβολίζουν, σύμφωνα με την τοπική παράδοση, τις ψυχές των ναυτικών και ψαράδων που έχουν χαθεί.
Στην ενορία της Μεταμόρφωσης του Σωτήρος γίνεται το κάψιμο του Ιούδα μέσα στη θάλασσα και συνοδεύεται από βεγγαλικά και δυναμίτες.
Στην ενορία της Αγίας Μαρίνας, την Κυριακή του Πάσχα γίνεται η ανάγνωση του Ευαγγελίου στην Τσακώνικη διάλεκτο και ακολουθεί γλέντι στην κεντρική πλατεία.

Σοφικό Κορινθίας: Ο χορός των Γεμ

Κάθε χρόνο αναβιώνει ο χορός των Γεμ. Πρόκειται για τον χορό των ημερών του Πάσχα, δηλαδή ανήμερα τη Δευτέρα και την Τρίτη του Πάσχα. Όλοι οι κάτοικοι του Σοφικού συγκεντρώνονται στην πλατεία που βρίσκεται στο ναό της Ευαγγελιστρίας τραγουδούν και χορεύουν. Οι στίχοι των τραγουδιών αναφέρονται στην ξενιτιά, τον έρωτα, την ελευθερία. Το πιο δημοφιλές τραγούδι που λέγεται στο Γεμ είναι: Ο μαγεμένος στα ξένα ή Εσείς πουλιά του κάμπου.

Ασίνη Αργολίδας: Το κάψιμο του Ιούδα

Ένα έθιμο που επικρατεί και σώζεται ακόμη μέχρι σήμερα είναι το κάψιμο του Ιούδα, το Πάσχα. Τη Μεγάλη Παρασκευή ή το Μεγάλο Σάββατο μια ομάδα από νέους της Ασίνης μαζεύονται και κατασκευάζουν ένα αχυρένιο ομοίωμα του Ιούδα Ισκαριώτη. Μόλις το κατασκευάσουν το βάζουν επάνω σ’ ένα καρότσι και το γυρίζουν σ’ όλο το χωριό. Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα μετά τη θεία λειτουργία της Αγάπης, τοποθετούν τον Ιούδα πάνω σε ένα ικρίωμα και τον καίνε.

Αλευρού Λακωνίας: Πρώτη Ανάσταση με ντουφεκιές

Στην Αλευρού της Λακωνίας μετά την Αποκαθήλωση οι γυναίκες στολίζουν τον Επιτάφιο με ανοιξιάτικα άνθη και τοποθετούν από κάτω ένα πανέρι με φρούτα. Όταν ολοκληρωθεί η περιφορά του Επιταφίου και επιστρέψει στην εκκλησία μοιράζονται σε όλους μικρά κομμάτια από τα φρούτα. Την επόμενη μέρα τα άνθη του Επιταφίου τοποθετούνται σε ένα πανέρι και μοιράζονται στις γυναίκες του χωριού, οι οποίες τα κρατούν στο εικονοστάσι ως φυλαχτό.

Το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου τελείται η Ακολουθία της Πρώτης Ανάστασης και στις 12:00 το μεσημέρι αρχίζουν να χτυπούν χαρμόσυνα οι καμπάνες. Τότε στο χωριό πραγματοποιείται το έθιμο των τουφεκιών. Νέοι από την Αλευρού και από τα γειτονικά χωριά στέκονται στην πλατεία, πίσω από το ιερό της εκκλησίας και ρίχνουν με τα τουφέκια τους.

Καλαμάτα: Ο σαϊτοπόλεμος

Την Κυριακή του Πάσχα πραγματοποιείται στην Καλαμάτα το πολύ γνωστό πλέον έθιμο του σαϊτοπόλεμου.

Τη Μεγάλη Παρασκευή, ολοκληρώνεται το γέμισμα της σαΐτας και το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα ξεκινά ο σαϊτοπόλεμος. Οι συμμετέχοντες χωρίζονται σε ομάδες των 10-15 ατόμων, οι οποίες διαθέτουν λάβαρο, σαλπιγκτή και επικεφαλής.

Πολλοί από αυτούς φορούν παραδοσιακές στολές, ενώ οι υπόλοιποι προτιμούν πρόχειρα ρούχα και στρατιωτικές στολές. Με το σύνθημα της έναρξης οι σαΐτες ανάβουν και ο εκκωφαντικός θόρυβος ενθουσιάζει τους θεατές. Μόλις ανάψει η σαΐτα, η μέση και τα γόνατα του σαϊτολόγου λυγίζουν, τα πόδια θυμίζουν ψαλίδια, η πλάτη είναι σκυμμένη, το κεφάλι βρίσκεται χαμηλά και τα χέρια είναι ανοικτά σαν φτερούγες.

Σύμφωνα με την τοπική παράδοση το έθιμο κρατά από τους αγώνες των κατοίκων της Καλαμάτας κατά των Τούρκων, οι οποίοι χρησιμοποιούσαν τις σαΐτες για να διώξουν το ιππικό των Τούρκων.

Μάνη: Η λιτανεία προς τα κοιμητήρια

Σε χωριά τη Μάνης, τη δεύτερη μέρα του Πάσχα τηρείται το έθιμο της λιτανείας. Το πρωί ξεκινούν οι ιερείς από τις εκκλησίες και τους ακολουθούν οι πιστοί κρατώντας εικόνες και σταυρούς. Στη συνέχεια κάνουν το γύρο των χωριών και ψέλνουν αναστάσιμα τροπάρια και παρακλήσεις. Μάλιστα σε πολλά χωριά η πομπή πηγαίνει στο κοιμητήριο όπου εκεί περιμένουν οι συγγενείς των νεκρών. Πάνω στα ανθοστολισμένα μνήματα είναι τοποθετημένα το θυμιατήρι πασχαλιάτικα κουλούρια και αυγά, ενώ στους τάφους των νεκρών που έφυγαν από τη ζωή λίγο πριν το Πάσχα, υπάρχουν κουλούρια σε μέγεθος μεγάλου χωριάτικου ψωμιού, τα λεγόμενα «δοξάρια».

Αγρίνιο: Ο χαλκουνοπόλεμος της Μ. Παρασκευής

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής αναβιώνει στο Αγρίνιο ο χαλκουνοπόλεμος. Ειδικότερα, όταν ολοκληρωθεί η περιφορά του Επιταφίου της κάθε ενορίας, οι «χαλκουνάδες» συγκεντρώνονται στην πλατεία Δημοκρατίας για να πάρουν μέρος στον χαλκουνοπόλεμο.

Η προετοιμασία του χαλκουνιού ξεκινάει τουλάχιστον δύο μήνες πριν από το Πάσχα. Τα χαλκούνια είναι αυτοσχέδιες εκρηκτικές κατασκευές που αποτελούνται από ένα μεγάλο κύλινδρο γεμάτο με ένα μίγμα μπαρουτιού και ένα φυτίλι στο άκρο. Παράλληλα οι χαλκουνάδες αναζητούν το κατάλληλο μίγμα μπαρουτιού που δοκιμάζεται νωρίτερα για να είναι ασφαλές.

Η ιστορία του εθίμου φθάνει στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι Αγρινιώτες άναβαν τα χαλκούνια κατά την περιφορά του Επιταφίου για να απομακρύνουν τους Τούρκους. Συνέχισαν όμως να τα κατασκευάζουν και μετά την απελευθέρωση της χώρας

Ναύπακτος: Ο σταυρός από δάδες

Το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής, κάτοικοι και επισκέπτες, ακολουθούν την περιφορά του Επιταφίου και φθάνουν στο λιμάνι, όπου αναμμένες δάδες είναι τοποθετημένες στις τάπες του Κάστρου, γύρω από το ενετικό λιμάνι. Στο μέσον της εισόδου του λιμανιού οι δάδες σχηματίζουν ένα μεγάλο σταυρό, που φωταγωγεί ολόκληρο το λιμάνι. Το έθιμο αυτό σύμφωνα με την τοπική παράδοση, φαίνεται να θέλει να συνδυάσει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα στο λιμάνι.

Πάτρα: Τα μπότια της άνω πόλης

Στον ιερό ναό του Αγίου Δημητρίου στην άνω πόλη τηρείται το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου το έθιμο με τα μπότια. Ο ιερέας κλείνεται στο ιερό, έως ότου φθάσει η στιγμή της πρώτης Ανάστασης. Τότε βγαίνει από την ωραία πύλη για να αναγγείλει το μήνυμα της πρώτης Ανάστασης. Στη συνέχεια πετάει με δύναμη τα μπότια για να σπάσουν, ενώ από τον γυναικωνίτη αφήνονται πολύχρωμα λουλούδια.

Άνω Καστρίτσι Αχαΐας: Η πομπή στα ξωκλήσια

Η παράδοση θέλει τους κατοίκους του να τελούν τη δεύτερη μέρα του Πάσχα δεήσεις για να προφυλάξουν το χωριό από κάποια καταστροφή. Οι κάτοικοι κατόπιν προτροπής των ιερωμένων πραγματοποιούν λιτανεία και δέηση, η οποία ξεκινά από την κεντρική εκκλησία. Προηγείται η εικόνα της Ανάστασης και ακολουθούν σημαίες, εξαπτέρυγα και εικόνες που κρατούν οι κάτοικοι του χωριού.

Η πομπή ακολουθεί περιμετρική διαδρομή σε κάθε ξωκλήσι, οι ιερείς «βγάζουν» ύψωμα σε υπεραιωνόβιο δέντρο και καταλήγουν στο ξωκλήσι της Παναγίας, όπου τελείται Θεία Λειτουργία. Στη συνέχεια, όλοι όσοι συμμετέχουν στην πομπή καταλήγουν στην κεντρική πλατεία όπου ακολουθεί γλέντι.

Τουρλάδες Καλαβρύτων: Αγώνας δρόμου με έπαθλο την «κουλούρα»

Τη δεύτερη μέρα του Πάσχα, γιορτάζεται στις Τουρλάδες το έθιμο της «Κουλούρας». Όσοι συμμετέχουν στο έθιμο λαμβάνουν μέρος σε αγώνα δρόμου, ο οποίος διεξάγεται στην ύπαιθρο. Το έπαθλο του νικητή είναι μια «κουλούρα», δηλαδή ένα είδος ψωμιού με γλυκιά γεύση, που παρασκευάζεται τη Μεγάλη Πέμπτη μαζί με τα κόκκινα αυγά. Ο νικητής όμως δεν κρατά την κουλούρα, αφού στη συνέχεια τη μοιράζει.


     2. Δήμος Καλαμάτας:

Οι Πασχαλινές εκδηλώσεις 2017

στις 13 Απριλίου 2017.

Τα Πάθη του Χριστού κορυφώνονται τη Μεγάλη Παρασκευή, ακολουθεί όμως η Ανάσταση του Θεανθρώπου και το ελπιδοφόρο Της μήνυμα.

Στην Καλαμάτα και την περιοχή της, θα γίνει περιφορά των Επιταφίων το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής 14 Απριλίου 2017, ενώ τον Επιτάφιο του Μητροπολιτικού Ιερού Ναού της Υπαπαντής του Χριστού θα συνοδεύσει η Δημοτική Φιλαρμονική Καλαμάτας.
Οι Πασχαλινές εκδηλώσεις, όπως ανέφερε σε συνέντευξη Τύπου η Πρόεδρος της ΚΕ «Φάρις» Αναστασία Μπελογιάννη, θα διεξαχθούν με το εξής πρόγραμμα:

Μεγάλη Παρασκευή 14 Απριλίου 2017
Κάψιμο Ιούδα, Σαΐτες
• ώρα 21.30, Ράχη – Αβραμόγιαννης, με τη συμμετοχή της Δημοτικής Kοινότητας Καλαμάτας
• ώρα 21.30, Πλατεία Φυτειάς

Κυριακή του Πάσχα 16 Απριλίου 2017

Σαϊτοπόλεμος
ώρα 20.00, Βόρειο πάρκινγκ του Νέδοντα και Πλατεία Όθωνος
Ρίψη σαϊτών, παρέλαση, κεράσματα και παραδοσιακή μουσική
Συμμετέχουν: Σύλλογος Σαΐτολόγων Δήμου Καλαμάτας, Δημοτική Φιλαρμονική Καλαμάτας, Σύλλογος «Ελληνομνήμονες», Πολιτιστικός και Αναπτυξιακός Σύλλογος Βέργας,

Δευτέρα του Πάσχα 17 Απριλίου 2017
Κάψιμο Ιούδα και Σαΐτες
• ώρα 19.00, Αιθαία – κεντρική πλατεία

Τσούγκρισμα των κόκκινων αυγών και Πασχαλινό παραδοσιακό γλέντι
• ώρα: 13.00, Καρβέλι – κεντρική πλατεία
Διοργάνωση: Πολιτιστικός Σύλλογος Καρβελαίων


3.https://arta.artinoi.gr/pics/top2011.jpg


Ως Δήμαρχος Αρταίων, σας καλωσορίζω στο δικτυακό τόπο του Δήμου Αρταίων. Η πλοήγηση στην ιστοσελίδα μας, θα σας δώσει χρήσιμες πληροφορίες για τις υπηρεσίες του Δήμου, τα τελευταία νέα, τις δράσεις, τις πρωτοβουλίες και τον προγραμματισμό μας, καθώς και ενδιαφέρον υλικό για την ιστορία του Δήμου, στοιχεία για την σύγχρονη οικονομική, κοινωνική και πολιτιστική εικόνα του.

Πλούσιο και φέτος το πρόγραμμα εκδηλώσεων για τη «Βυζαντινή Άρτα» 

(…)

Μ. Πέμπτη 13 Απριλίου
•Αναβίωση εθίμου (κάψιμο Ιούδα) στην Παναγία Κορωνησίας.
•Αναβίωση εθίμου (άναμμα φωτιάς)
στον προαύλιο χώρο του Ι.Ν. Αγίας Θεοδώρας από το Σύλλογο «Φίλοι Ι.Ν. Αγίας Θεοδώρας».
•Στόλισμα Επιταφίων με τη συμμετοχή των πιστών στον Ι.Ν. Αγίας Θεοδώρας. Συμμετέχουν το Μουσικό Σχολείο Άρτας και η «Αρτινή Παρέα». •Στόλισμα Επιταφίων με τη συμμετοχή των πιστών στους Ι.Ν. Παναγίας Παρηγορήτισσας και Παντοκράτορος.

Μ. Παρασκευή 14 Απριλίου, ώρα 09.00
Στόλισμα Επιταφίου με τη συμμετοχή των πιστών στην Αγία Φανερωμένη Ροδαυγής

Μ. Παρασκευή 14 Απριλίου, ώρα 21.00
Περιφορά των Επιταφίων στο κέντρο της πόλης από τις ενορίες.
Συνοδεύει η Φιλαρμονική του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σκουφάς»

Μ. Σάββατο 15 Απριλίου
Αναβίωση εθίμου(10.30): σπάσιμο πιάτων και κανατών στους κεντρικούς πεζόδρομους της πόλης. Συνοδεύει η Φιλαρμονική του Πολιτιστικού Συλλόγου «Σκουφάς».
Αναβίωση εθίμου (κάψιμο Ιούδα) στον Ι.Ν. Παναγίας Παρηγορήτισσας & Αγ. Θεοδώρας μετά το πέρας της Ακολουθίας της Αναστάσεως.

(…)


4. Δήμος Τρίπολης:

Το κάψιμο του Ιούδα αναβιώνει στην Τρίπολη

kapsimo_iouda

Το κάψιμο του Ιούδα

Την Κυριακή το βράδυ, ανήμερα το Πάσχα, σας περιμένουμε στην ψησταριά μας, στην Πλατεία Φιλικών, με ζωντανή ορχήστρα, πασχαλινά εδέσματα και πολύ χορό. Επίσης μετά από 5 χρόνια θα αναβιώσουμε πάλι το έθιμο με το “Κάψιμο του Ιούδα” και πολλά πυροτεχνήματα.
Σας περιμένουμε όλους να γλεντήσουμε μαζί το Φετινό Πάσχα.
Βίντεο (που δεν περιλαμβάνεται στην ανακοίνωση):

5. Δήμος Κέας:

(…)

17 Απρ Κάψιμο του Ιούδα 12:00 am Ιουλίδα

17 Απρ Κάψιμο του Ιούδα 7:00 pm Vourkari
17 Απρ Κάψιμο του Ιούδα 8:00 pm Οτζιάς
Επιπλέον βίντεο από Χώρα Κέας:

 6. Δήμος Ναυπλίου, τοπικές κοινότητες, εκκλησίες και ΑΠΕ-ΜΠΕ (βίντεο στο τέλος):

Πάσχα στο Ναύπλιο

pasxa2017  Το Πάσχα στο Δήμο Ναυπλιέων συναντά τις πραγματικές του διαστάσεις. Οι ψαλμοί από τις λειτουργίες των εκκλησιών αντηχούν σε όλα τα χωριά και στα στενά της δρομάκια της πρωτεύουσας του δήμου. Είναι η εποχή που έρχεσαι σε επαφή με τα θεία όπως επίσης και με την αναγέννηση της φύσης μετά το μακρύ χειμώνα.
Το Προγραμμα εκδηλώσεων

(…)

Κυριακή 16 Απριλίου 2017

ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΟΥ ΠΑΣΧΑ

09:00 Ναύπλιο- Καθολικός Ναός ( Φραγκόκλησα).

Αναστάσιμη Θεία λειτουργία και περιφορά εικόνας του Χριστού στον περίβολο.

18:30 Εκκλησία Αγίου Ιωάννη του Προδρόμου στο χωριό Μιδέα.

Εσπερινός της ΑΓΑΠΗΣ.

Μετά τον εσπερινό, χοροί και τραγούδια του εαρινού πασχαλινού κύκλου στην πλατεία της εκκλησίας, σε μία προσπάθεια αναβίωσης του εθίμου της « ΑΓΑΠΗΣ» από τον Πολιτιστικό Σύλλογο Μιδέας « Η ΑΛΚΜΗΝΗ».

19:00 Ασίνη

Η Δημοτική Ενότητα Ασίνης αναβιώνει το έθιμο καύσης του ομοιώματος του μαθητή του Χριστού, Ιούδα, που αποτελεί στοιχείο τιμωρίας και κάθαρσης της προδοσίας.

19.00 Αγία Παρασκευή – Τσέλο.

Ο Πολιτιστικός Σύλλογος Αγία Παρασκευή – Τσέλο αναβιώνει το έθιμο της καύσης του Ιούδα μετά τον εσπερινό της Αγάπης στον προαύλιο χώρο του Συλλόγου.

19:30 Ναύπλιο –  Ναός Αγίου Γεωργίου

Εσπερινός της ΑΓΑΠΗΣ στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Γεωργίου Ναυπλίου.

20:30 – Τολό

Μετά τη λειτουργία της « Αγάπης»  πραγματοποιείται το κάψιμο του Ιούδα σε πλωτή πλατφόρμα που  είναι ορατή από όλη την παραλία του Τολού με φαντασμαγορικό τρόπο.

(…)

(Βίντεο απ’το κανάλι του ΑΠΕ-ΜΠΕ στο YouTube):


7. Προαθωνικός Οργανισμός Τουρισμού:

MAAO-LOGO-02

Πάσχα στην Ουρανούπολη

easterouranoupoli-300x224

Το Πάσχα στην Ουρανούπολη σηματοδοτεί την έναρξη της θερινής τουριστικής περιόδου σε ολόκληρη την προ του Άθω περιοχή. Κλίμα αληθινής θρησκευτικής γιορτής και ταυτόχρονα κατάνυξης, ανακατεμένο με τη μυρωδιά της ανοιξιάτικης θαλασσινής αύρας, δημιουργεί συρροή επισκεπτών από την Ελλάδα και τις ευρωπαϊκές χώρες, που κατακλύζουν τις τοπικές ξενοδοχειακές μονάδες.

Ένα μήνα πριν το Πάσχα, γυναίκες του χωριού προετοιμάζουν τον περίτεχνο στολισμό του επιταφίου, ο οποίος ολοκληρώνεται τη Μεγάλη Πέμπτη αργά το βράδυ. Πρόκειται για μοναδικό έργο τέχνης – μια παράδοση φερμένη από την αλησμόνητη πατρίδα της Μικρασίας – που διαιωνίζεται από γενιά σε γενιά. Τη Μεγάλη Παρασκευή το βράδυ πραγματοποιείται η περιφορά του στους δρόμους του χωριού, ενώ η Ανάσταση το βράδυ του Σαββάτου στην κεντρική πλατεία, μπροστά στον Πύργο του Προσφορίου, αποτελεί εντυπωσιακή έκφραση χαράς και γιορτής! Την Κυριακή το πρωί πραγματοποιείται η περιφορά της δεύτερης Ανάστασης καθώς και το κάψιμο του Ιούδα, έθιμο φερμένο (και αυτό) από τις αλησμόνητες πατρίδες των Ουρανουπολιτών.

Χαρίστε λοιπόν στον εαυτό σας πασχαλινές διακοπές στην περιοχή της Ουρανούπολης! Συνδυάστε τες με επισκέψεις στα προσκυνηματικά μνημεία της περιοχής, πραγματοποιήστε τον παράπλου του Αγίου Όρους, θαυμάστε τη Μονή Ζυγού και τον Πύργο του Προσφορίου, «πεταχτείτε» μέχρι την Αμμουλιανή, όπου κι εκεί η παράδοση συναντά την έντονη τουριστική δραστηριότητα και απολαύστε την τοπική γαστρονομία σε όλο της το φάσμα, το μεγαλείο και τις εκδοχές!


8. Εκκλησία Αγίου Αθανασίου Πενταπόλεως

Δήμος Εμμανουηλ Παππά: Αναβίωσε στην Πεντάπολη το “Κάψιμο του Ιούδα”( φώτο )

17903855_1167529040026072_4567735084882702986_n.jpg
Αναβίωσε και φέτος στην Πεντάπολη Το έθιμο «Το κάψιμο του Ιούδα» .Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την αναγγελία της Ανάστασης του Κυρίου. Μόλις ακούστηκε το «Χριστός Ανέστη» μικροί και μεγάλοι, κατευθύνθηκαν στην εκκλησιαστική πλατεία του Αγίου Αθανασίου, όπου έκαψαν  το αχυρένιο ομοίωμα του Ιούδα, το οποίο είχαν κατασκεύασει  το πρωί οι νέοι του χωριού και το κρέμασαν στο «ικρίωμα», την κρεμάλα, για να το βλέπουν όλοι. Βεγγαλικά έσκισαν  τον ουρανό και οι κροτίδες έσκαγαν σε κάθε σημείο της εκκλησίας.
Φωτογραφία του Anastasios Laspas.
Φωτογραφία του Anastasios Laspas.
Φωτογραφία του Anastasios Laspas.
Φωτογραφία του Anastasios Laspas.

 9. ΕΡΤ

Η ΕΡΤ 1 προβάλλει το κάψιμο του Ιούδα

Kapsimo_Iouda_ERT

Στο κεντρικό δελτίο της 16ης Απριλίου, το κρατικό κανάλι προέβαλε το αντισημιτικό έθιμο του “καψίματος του Ιούδα”, πιο συγκεκριμένα κατά τη διάρκεια ρεπορτάζ για την αναβίωση πασχαλινών εθίμων “σε κάθε γωνιά της Ελλάδας” (βλ. σχετικό βίντεο, 37’23” και εξής). Δόθηκε, μάλιστα, ιδιαίτερη έμφαση στο “συγκριτικό πλεονέκτημα” της θάλασσας που επιτρέπει την καύση του Ιούδα “πάνω σε ειδική σχεδία” (Τυρός Κυνουρίας). Λίγο πριν (30’00” και εξής), είχε γίνει αναφορά στην ανατίναξη του ομοιώματος του Ιούδα-Τραμπ στην Πόλη του Μεξικού.

Διαβάστε επίσης:

Racist Crimes Watch: Φεστιβάλ αντισημιτισμού 2017: πανελλαδικό “κάψιμο του Ιούδα/Εβραίου” (14/04/2017)

Against Antisemitism: Κάψιμο του Ιούδα σε όλη την Ελλάδα, σα να μη συμβαίνει τίποτα (7/4/2015)


10. Δήμος Ερμιόνης και κοινότητα Πορτοχελίου

Εντυπωσιακές στιγμές από το Πορτοχέλι

Για ακόμα μια χρονιά μια μικρή ομάδα εθελοντών σε άψογη συνεργασία με το Δήμο Ερμιονίδας, τον πρόεδρο του Πορτοχελίου, τον Σύλλογο Εστιάσεως και Ποτών, τα υπόλοιπα μαγαζιά του Πορτοχελίου και φυσικά τον σύλλογο Φάρο, κατάφεραν να διοργανώσουν μια φαντασμαγορική βραδιά που κορυφώθηκε με το “Κάψιμο του Ιούδα”, αφήνοντας άφωνους χιλιάδες θεατές. Ο πολιτιστικός σύλλογος Φάρος ευχαριστεί πολύ τους επισκέπτες και τους υπόσχονται ότι κάθε χρόνο θα γίνονται καλύτεροι.


11. Ανώπολη Ηρακλείου (εκκλησία):

 


12. Περιφέρεια Βορείου Αιγαίου:

Χάρτης Διαδρομών

Διαδρομές στα Βόρεια

Μαραμίδα

Η παραλία της Χαραμίδας Μυτιλήνης

ΠΑΝΑΓΙΟΥΔA: Με το γραφικό της λιμανάκι, η Παναγιούδα, έξι μόλις χιλιόμετρα έξω από τη Μυτιλήνη, αποτελεί το κατ’ εξοχήν παραλιακό προάστιο της Μυτιλήνης. Δίπλα στη θάλασσα, οι καφετέριες αλλά και οι ταβέρνες της με τα φρέσκα ψάρια και τους ουζομεζέδες, συγκεντρώνουν κάθε καλοκαίρι πλήθος ντόπιων και τουριστών. Στα βόρεια του οικισμού υπάρχει ένα μικρό φοινικόδασος.

Σήμα κατατεθέν του χωριού, είναι ο ναός της Παναγίας (απ? όπου πήρε και το όνομά του το χωριό) που είναι αφιερωμένος στη Γέννηση της Θεοτόκου. Η ομοιότητα του ναού με τον Άγιο Θεράποντα της Μυτιλήνης, είναι προφανής. Στην Παναγιούδα τηρείται με ευλάβεια το βράδυ της Ανάστασης το παλιό έθιμο “Το κάψιμο του Ιούδα και το ρίξιμο στη θάλασσα”.

(Το βίντεο από άλλη πηγή):


 

Άλλοι ή άγνωστοι φορείς και εγκωμιαστικά άρθρα από τα Μ.Μ.Ε.:

Cnn Greece (για Άρτα):

Πάσχα 2017: Η «πυρά», το «κάψιμο του Ιούδα» και τα πολύχρωμα αερόστατα στην Άρτα

Πάσχα 2017: Η «πυρά», το «κάψιμο του Ιούδα» και τα πολύχρωμα αερόστατα στην Άρτα

Πηγή: EUROKINISSI

Τη Μεγάλη Πέμπτη το βράδυ στην Άρτα διεξάγεται το έθιμο της “φωτιάς”. Πρόκειται για μια τελετουργία που γίνεται σε ανάμνηση της φωτιάς που άναψε έξω από το Πραιτώριο εν αναμονή της απόφασης του Πόντιου Πιλάτου, για τον Ιησού.

Τα παιδιά και οι νέοι της ενορίας της Αγίας Θεοδώρας συγκεντρώνουν από νωρίς το πρωί κορμούς δένδρων και αλλά ξύλα στο προαύλιο του ναού και τα τοποθετούν σε σχήμα κώνου. Κατά το παρελθόν, μάζευαν τα ξύλα τις προηγούμενες ημέρες από τις όχθες του Άραχθου ποταμού. Η μεγάλη φωτιά που καίει για πολλές ώρες, ανάβει αμέσως μετά την ακολουθία της Σταύρωσης. Πλήθος πιστών συγκεντρώνεται στο προαύλιο του Ιερού Ναού και συμμετέχει στην αναβίωση του εθίμου, το οποίο κάθε χρόνο διατηρεί και συνεχίζει ο Σύλλογος της Ενορίας Αγίας Θεοδώρας.

Από το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, μετά την Αποκαθήλωση του Κυρίου, στις ανοικτές εκκλησίες, με κατάνυξη και ευλάβεια προσέρχονται οι πιστοί, με ροδοπέταλα για τον παραδοσιακό στολισμό του Επιταφίου, όπως αναφέρει το ΑΠΕ-ΜΠΕ. Μικροί και μεγάλοι, ενώ ψάλλονται τα Άγια Πάθη, φτάνουν με πασχαλιές, κρίνα, βιολέτες, αγριολούλουδα και τα τοποθετούν πάνω στο ιερό κουβούκλιο που περιβάλλει τον Επιτάφιο.

Το Μεγάλο Σάββατο, στις 10 το πρωί, οι Αρτινοί ξορκίζουν το κακό. Με το χτύπημα της καμπάνας που αναγγέλλει την πρώτη Ανάσταση, οι πιστοί θα σπάσουν κεραμικά, γυάλινα και πήλινα σκεύη.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου στην Αγία Θεοδώρα, αναβιώνει το έθιμο του καψίματος του Ιούδα. Οι νέοι της ενορίας, φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα με παλιά ρούχα και το μεσημέρι το τοποθετούν σε αυτοσχέδια κρεμάλα δίπλα σε ένα πηγάδι στο προαύλιο της εκκλησίας. Το βράδυ μετά την αναστάσιμη ακολουθία θα ανάψουν φωτιά για να καεί. Παράλληλα, θα αφεθούν πολύχρωμα φωτεινά αερόστατα για να συμβολίσουν την άνοδο της ψυχής στον ουρανό.

 


Ναυτεμπορική για Μέτρες Θράκης:

Μεγάλη Παρασκευή: Η κορύφωση του Θείου Δράματος, έθιμα και παραδόσεις

(…)

Θράκη
Στις Μέτρες της Θράκης, τα παιδιά φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα και το περιφέρουν στα σπίτια, ζητώντας κλαδιά για να τον κάψουν την επομένη στον Επιτάφιο. Την Μεγάλη Παρασκευή, η πομπή του Επιταφίου σταματά έξω από ένα παρεκκλήσι, εκεί όπου βρίσκεται έτοιμη η φωτιά για να καεί ο Ιούδας. Τη στιγμή που ο ιερέας διαβάζει το Ευαγγέλιο ανάβουν τη φωτιά και καίνε το ομοίωμα. Αργότερα, θα πάρουν μια χούφτα από εκείνη τη στάχτη και θα τη ρίξουν στα μνήματα.

(…)


Real News για Άρτα:

Ελλήνων Πάσχα: Το «κάψιμο του Ιούδα» και τα σπασίματα στο «Διαβολοπάζαρο»

13/4/2017

Ήθη και έθιμα που διατηρούνται και αναβιώνουν κάθε Λαμπρή ή που ξεθώριασαν στο πέρασμα του χρόνου, συνθέτουν έναν σπουδαίο λαϊκό πολιτισμό στην Ήπειρο.

Το πρώτο κόκκινο αυγό, που βαφόταν και έμπαινε στο εικονοστάσι του σπιτιού, τα τσουρέκια που ζυμώνονταν την Μ. Πέμπτη και το πασχαλιάτικο κρέας στη γάστρα, το γλέντι στις αλάνες ή τις πλατείες, ήθη και έθιμα που έρχονται από πολύ μακριά, και που άλλα χάθηκαν στη διαδρομή του χρόνου, ενώ άλλα έχουν διατηρηθεί αναλλοίωτα μέχρι και σήμερα.

Ειδικά, τα κόκκινα αυγά είναι αυτά που έχουν τον δικό τους συμβολισμό, ένα φυλαχτό για το σπίτι τα χωράφια και το μαντρί.

Οι προετοιμασίες του Πάσχα ξεκινούσαν πριν την Μ. Εβδομάδα με τον καθαρισμό του σπιτιού και το ασβέστωμα της αυλής.

Το «κάψιμο του Ιούδα» και τα πολύχρωμα αερόστατα, στην Άρτα

Στην Άρτα, τη Μ. Πέμπτη το βράδυ, αναβιώνει το έθιμο της «φωτιάς», που χάνεται στον χρόνο. Πρόκειται για μία τελετουργία, σε ανάμνηση της πυράς, που άναψε έξω από το Πραιτόριο εν αναμονή της απόφασης του Πόντιου Πιλάτου, για τον Ιησού.

Τα παιδιά και οι νέοι της ενορίας της Αγίας Θεοδώρας, συγκεντρώνουν από νωρίς το πρωί, κορμούς δένδρων και αλλά ξύλα στο προαύλιο του ναού και τα τοποθετούν σε σχήμα κώνου.

Κατά το παρελθόν, μάζευαν τα ξύλα τις προηγούμενες ημέρες από τις όχθες του Άραχθου ποταμού, αναφέρει το Αθηναϊκό Πρακτορείο

Η μεγάλη φωτιά που καίει για πολλές ώρες, ανάβει αμέσως μετά την ακολουθία της Σταύρωσης. Πλήθος πιστών συγκεντρώνεται στο προαύλιο του Ιερού Ναού και συμμετέχει στην αναβίωση του εθίμου, το οποίο κάθε χρόνο διατηρεί και συνεχίζει ο Σύλλογος της Ενορίας Αγίας Θεοδώρας.

Από το πρωί της Μεγάλης Παρασκευής, μετά την Αποκαθήλωση του Κυρίου, στις ανοικτές εκκλησίες, με κατάνυξη και ευλάβεια προσέρχονται οι πιστοί, με ροδοπέταλα για τον παραδοσιακό στολισμό του Επιταφίου.

Μικροί και μεγάλοι, ενώ ψάλλονται τα Άγια Πάθη, φτάνουν με πασχαλιές, κρίνα, βιολέτες, αγριολούλουδα και τα τοποθετούν πάνω στο ιερό κουβούκλιο που περιβάλλει τον Επιτάφιο.

Το Μεγάλο Σάββατο, στις 10 το πρωί, οι Αρτινοί ξορκίζουν το κακό: Με το χτύπημα της καμπάνας που αναγγέλλει την πρώτη Ανάσταση, οι πιστοί θα σπάσουν κεραμικά, γυάλινα και πήλινα σκεύη, για να ξορκίσουν το κακό.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου στην Αγία Θεοδώρα αναβιώνει το έθιμο του καψίματος του Ιούδα.

Οι νέοι της ενορίας, φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα με παλιά ρούχα και το μεσημέρι το τοποθετούν σε αυτοσχέδια κρεμάλα δίπλα σε ένα πηγάδι στο προαύλιο της εκκλησίας.

Το βράδυ, μετά την αναστάσιμη ακολουθία, είναι προγραμματισμένο να ανάψουν φωτιά, προκειμένου να καεί.

Παράλληλα, θα αφεθούν στον ουρανό της πόλης πολύχρωμα φωτεινά αερόστατα, για να συμβολίσουν την άνοδο της ψυχής στον ουρανό.

Η πρώτη Ανάσταση στο «Διαβολοπάζαρο» της Πρέβεζας

Στην Πρέβεζα, αμέτρητα πήλινα σκεύη θα σπάσουν τις 11 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου, στο «Σαϊτάν Παζάρ».

Είναι το έθιμο της πρώτης Ανάστασης σε ένα γραφικό λιθόστρωτο δρομάκι, στο διαβολοπάζαρο, στην καρδιά της πόλης.

Το έθιμο έρχεται από την Τουρκοκρατία και το τηρούν από γενιά σε γενιά οι καταστηματάρχες, για να στείλουν το χαρούμενο μήνυμα της Ανάστασης.

Μόλις ο ιερέας του Μητροπολιτικού Ναού του Αγίου Χαράλαμπους σημάνει την πρώτη Ανάσταση, οι ήχοι των κροτίδων διαπερνούν την πόλη, ενώ οι πιστοί, ντόπιοι και επισκέπτες, σπάζουν στο πλακόστρωτο του Σαϊτάν εκατοντάδες πήλινα κανάτια.

Στη σκλαβωμένη Ελλάδα, οι Πρεβεζιάνοι, έφτιαχναν μόνοι τους κροτίδες, για να κρατήσουν μακριά τους Τούρκους, τις άγιες μέρες του Πάσχα, ενώ το έθιμο ολοκληρώνεται με κεράσματα.

Οι καταστηματάρχες προσφέρουν στον κόσμο παραδοσιακά γλυκά. Σε εμφανές σημείο στο στενό δρομάκι, είναι η ιστορία της ονομασίας του, Σαϊτάν Παζάρ, σκαλισμένη σε πέτρα.

«Μια φορά κατά τη διάρκεια της Τουρκικής Κατοχής, ήταν στην Πρέβεζα ένας Τούρκος στρατιωτικός διοικητής πολύ σκληρός και βίαιος. Ένα βράδυ, οι κάτοικοι αυτού του δρόμου, άλειψαν με σαπούνι το καλντερίμι, στο σημείο όπου είχε την πιο απότομη κλίση. Όταν την επομένη, ο διοικητής πέρασε από εδώ, το άλογό του γλίστρησε κι’ ο ίδιος έπεσε φωνάζοντας: “Σαϊτάν Παζάρ”, δηλαδή, Διαβολοπάζαρο».

Το ταφικό έθιμο στη Θεσπρωτία

Στο χωριό Γηρομέρι Φιλιατών το έθιμο απαιτεί οργανοπαίκτες στους τάφους, τη Δευτέρα του Πάσχα. Πρόκειται για το μοναδικό ταφικό έθιμο στην Ελλάδα, που έχει ρίζες στις αρχές του 18ου αιώνα.

Κάτοικοι και συγγενείς νεκρών, πηγαίνουν μαζί με κλαρίνα, ντέφια, λαούτα και ακορντεόν, αμέσως μετά τη θεία λειτουργία στον ιερό Ναό της Αγίας Παρασκευής, στο νεκροταφείο πάνω από τους τάφους.

Εκεί γίνεται «παραγγελία» για τον νεκρό, να ακουστεί πάνω από τον τάφο του, το αγαπημένο τραγούδι του όσο ήταν στη ζωή.

Οι μουσικοί ήχοι σπάζουν τη νεκρική σιωπή και οι ζωντανοί γιορτάζουν τη Λαμπρή, με τους δικούς τους ανθρώπους που έφυγαν.

Στη συνέχεια, όλοι αυτοί, οι οποίοι βρίσκονται στο νεκροταφείο, στήνουν γλέντι με παραδοσιακά τραγούδια.

Στο νεκροταφείο η κάθε οικογένεια έχει και τα παιδιά μαζί, ώστε το έθιμο, να συνεχίζεται από γενιά σε γενιά.


Τα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας σε κάθε γωνιά της Ελλάδας

 


N.Mαρμαράς και halkidikinews.gr:

Το χλεύασμα του Οβριού στο Ν. Μαρμαρά -ΦΩΤΟ-

Οι νέοι και οι νέες του Ν. Μαρμαρά αναβίωσαν σήμερα το μεσημέρι ένα πατροπαράδοτο έθιμο από τον παλιό Μαρμαρά της Μικράς Ασίας!

Αφού έντυσαν και ετοίμασαν το ομοίωμα του Οβριού, δηλαδή του Ιούδα, τον γύρισαν στους δρόμους του χωριού. Πάνω σε αγροτικό με βεγγαλικά και καπνογόνα και πίσω δεκάδες μηχανάκια, ακολούθησαν το γύρισμα και το χλεύασμα του Οβριού και στη συνέχεια έγινε το κρέμασμά του.

Ο Οβριός θα καεί απόψε το βράδυ στην Ανάσταση στην πιο φαντασμογορική τελετή της Χαλκιδικής, που συμπληρώνουν τα ψαροκάϊκα στο λιμάνι του Ν. Μαρμαρά.

halkidikinews.gr
φωτο: Δόμνα Καράπαπα


Πυρετώδεις προετοιμασίες στο Λεβίδι για το κάψιμο του Ιούδα (pics)

Καύση Ιούδα/Εβραίου στην Νέα Ηρακλείτσα Καβάλας (Βίντεο):


Το κάψιμο του Ιούδα, Πασχαλινό έθιμο της Ασίνης

Η Ασίνη είναι το μοναδικό χωριό της Αργολίδας που διατηρεί σήμερα το «κάψιμο του Γιούδα», γραφικό λαμπριάτικο έθιμο. Το έθιμο τούτο, που το θυμάται από τα παιδικά του χρόνια και ο γεροντότερος Ασιναίος, είναι γνωστό και από άλλες ελληνικές περιοχές, αποτελεί μια θεαματική λαϊκή τελετή, που εντάσσεται στις εορταστικές εκδηλώσεις της ανοίξεως και του Πάσχα. Ενώ όμως έχουμε σχετικές περιγραφές από άλλα ελληνικά χωριά,δεν υπάρχει καταγραφή του εθίμου της Ασίνης. Αξίζει, λοιπόν, να περιγράψουμε την ιδιόμορφη τούτη γιορτή, που παλαιότερα είχε μεγάλη αίγλη, να δούμε τα κύρια χαρακτηριστικά της, την καταγωγή της και, τέλος, να επιχειρήσουμε μια γενικότερη ερμηνεία της.

Μόνο το κάψιμο του Ιούδα διαφοροποιεί λαογραφικά την Ασίνη από τ’ άλλα χωριά του αναπλιώτικου κάμπου. Είναι δε χαρακτηριστικό πως, ενώ τα γειτονικά: Τσέλο, Λευκάκια, Δρέπανο – εκτός του Τολού που έχει κρητική προέλευση – προσπάθησαν κατά καιρούς να μιμηθούν το έθιμο τούτο της Ασίνης, δεν μπόρεσαν να το σταθεροποιήσουν και να το διατηρήσουν πάνω από 3-5 χρόνια.

Η Μεγάλη Σαρακοστή ήταν για τους Ασιναίους περίοδος πολύ κοπιαστική. Μετά τις γιορτές της Αποκριάς, άρχιζαν οι δουλειές των ξωμάχων στ’ αμπέλια και στα περιβόλια. Έπρεπε να περιποιηθούν τ’ αμπέλι, να ξεβοτανίσουν το σιτάρι, να φυτέψουν τα ζαρζαβατικά, αναμένοντας τη σοδειά του καλοκαιριού. Έτσι η μεγάλη γιορτή της Λαμπρής ήταν μια ανάπαυλα μέσα στον ανοιξιάτικο μόχθο.

Τα παιδιά, ιδιαίτερα, άρχιζαν τις προετοιμασίες τους από νωρίς, πριν από τις σχολικές διακοπές. Έπρεπε να προμηθευτούν από τ’ Ανάπλι βεγγαλικά, τρακατρούκες και, πριν απ’ όλα, μπαρούτη, να ετοιμάσουν τα βαρελότα και τις ρουσιέτες. Αυτά απαιτούσαν λεπτή τεχνική, στην οποία επιδίδονταν κυρίως οι έφηβοι και οι άντρες. Τα παιδιά περιορίζονταν στα «κλειδιά», που τα γέμιζαν με μπαρούτη και προκαλούσαν έτσι έκρηξη, χτυπώντας τα με μια πρόκα.

Κέντρο όμως και αποκορύφωμα αυτής της πολεμικής προετοιμασίας ήταν η κατασκευή του ομοιώματος του Ιούδα και η «εκτέλεσή του». Οι νέοι τον φιλοτεχνούσαν με μεράκι, ενώ οι μεγάλοι ετοίμαζαν την πανοπλία τους για την ώρα της εκτελέσεώς του. Οι γιορτές άρχιζαν το βράδυ της Κυριακής των Βαΐων, όταν ακούονταν, δειλά, οι πρώτες εκπυρσοκροτήσεις με την είσοδο του Νυμφίου, και τελείωναν με τον εσπερινό της Αγάπης, ανήμερα τη Λαμπρή με τις οδομαχίες.

Η κυρίως γιορτή περιείχε παλαιότερα τρία στάδια: 1ο Το φτιάξιμο του Ιούδα μέσα στον αχυρώνα. 2ο Την περιφορά του με το κάρρο μέσα στο χωριό και το στήσιμό του πάνω στο ικρίωμα και 3ο το κάψιμό του και το γενικό πόλεμο, μικρών και μεγάλων. Τη φροντίδα για το ομοίωμα του Ιούδα την είχαν 8-10 παιδιά, ηλικίας 16-18 χρονώ, καμμιά φορά και μικρότερα. Αφού συνεννοούνταν από τις αρχές της Μεγαλοβδομάδας, έκαναν την τελική συνάντηση το βράδυ του Μ. Σαββάτου σ’ ένα καλύβι.

Εκεί μάζευαν τα υλικά της κούκλας: ένα μακρύ παντελόνι, ένα σακκάκι, μια νεροκολοκύθα, αρβύλες, γάντια και μια τραγιάσκα. Το άχυρο ήταν τότε άφθονο. Μετά έφευγαν για την Ανάσταση, που γιορταζόταν μέσα σε πανδαιμόνιο κρότων από τις εκρήξεις συχνά αυθεντικού πολεμικού υλικού. Μετά την Κατοχή, μερακλήδες Ασιναίοι εύρισκαν δυναμίτιδες και νάρκες, που τις ξέχωναν, με κίνδυνο της ζωής τους πάντοτε, από τα αντιαρματικά Γερμανοϊταλικά έργα στην παραλία της Πλάκας, για να «λαμπρύνουν» μ’ αυτές την Ανάσταση[2].

Πριν από το λαμπριάτικο τραπέζι του μεσημεριού, οι νεαροί τεχνίτες ετοίμαζαν τον Ιούδα: Παραγέμιζαν το παντελόνι και το σακκάκι με άχυρο και μετά τα συνέδεαν με σύρμα λεπτό ή χοντρό σπάγγο. Τη ραφή την κάλυπταν συνήθως με μια στρατιωτική ζώνη. Ιδιαίτερη λεπτότητα τεχνικής απαιτούσε το κεφάλι του Προδότη.

Συχνά ήταν μια ζωγραφιστή νεροκολοκύθα ή ένα γεμισμένο τόπι που το κάλυπτε μια μάσκα, απομεινάρι της Αποκριάς. Το κεφάλι έπρεπε να προσαρμοσθή κατάλληλα, ώστε να ξεχωρίζη ο λαιμός από τον κορμό. Τα μάτια, η μύτη, τα φρύδια, και το μουστάκι έπρεπε να ζωγραφισθούν παραστατικά, ώστε ν’ αποδίδουν πρόσωπο πολύ πονηρό. Δεν έλειπε και η τραγιάσκα με το γείσο υπερυψωμένο, ώστε να διακρίνεται καθαρά το πρόσωπο του αχάριστου μαθητού.

Τέλος, προσαρμοζόταν στο υπογάστριο ο φαλλός: ένα ξερό κολοκύθι με δυο στρογγυλά «μποτσίκια», σε μεγάλο μέγεθος. Ήταν έτσι έτοιμος ο Ιούδας, γύρω στις 9-10 το πρωί, και ο παλαιότερος μάστορης, που επιστατούσε, έδινε την έγκρισή του για την έξοδο. Τον ανέβαζαν τότε απάνω σ’ ένα κάρρο και τον έστηναν σε μια καρέκλα, όρθιο ή ελαφρά καθιστό. Τελευταία έμπαινε η επιγραφή, καλλιγραφημένη στο στήθος: «Ιούδας ο Προδότης».

Μετά άρχιζε το σεργιάνι μέσα στα σοκάκια του χωριού. Πήγαινε μπροστά το κάρρο με τον Ιούδα  και τους μαστόρους του και ακολουθούσαν τα παιδιά με τροκάνια, σφυρίχτρες, τρακατρούκες και βαρελότα.

Όταν η πομπή είχε πια περάσει απ’ όλα τα σοκάκια, κατέληγε στην «Κόντρα»  μικρό λοφίσκο 100 περίπου μέτρα δυτικά του Αϊ-Δημήτρη – πολιούχου της Ασίνης. Εκεί κρέμαγαν τον Ιούδα πάνω σε μια ξύλινη κρεμάλα, στημένη σε γερή βάση. Η οριζόντια κεραία εξείχε και εκεί δενόταν συχνά ο Προδότης. Το τοπίο με το ικρίωμα θύμιζε τον «Κρανίου τόπον», όπως τον εικόνιζε παραστατικά τοιχογραφία της Σταυρώσεως στη γειτονική εκκλησία του Αϊ-Τρύφωνα.

Το μεσημέρι άφηναν τα παιδιά την Κόντρα και γύριζαν στα σπίτια τους για το τραπέζι της Λαμπρής. Κανείς δεν θα πείραζε το μελλοθάνατο προ της ώρας του. Άλλη όμως ήταν η κατάσταση στα γειτονικά χωριά, που μιμούνταν το έθιμο της Ασίνης: Ένα μεσημέρι του 1953 οι Λευκακιώτες έκλεψαν το στημένο Γιούδα του Τσέλου την ώρα του φαγητού. Ακολούθησε λαμπριάτικος καυγάς ανάμεσα στα δυο χωριά και από τότε οι Τσελιώτες έβριζαν τους Λευκακιώτες «κλεφτογιουδάδες».

Το απόγευμα της Λαμπρής, κατά τις 5, χτυπούσε η καμπάνα της Αγάπης. Ήταν η ώρα της πιο επίσημης εμφανίσεως, ιδιαίτερα των γυναικών. Οι εκτελεστές όμως του Ιούδα δεν πήγαιναν στον Αϊ-Δημήτρη, έμεναν έξω στο προαύλιο – στην «πλακόστρωση» – ή συχνά ανηφόριζαν πάνοπλοι προς την Κόντρα .

Υπήρχε τόση βιασύνη στο εκκλησίασμα για το επικείμενο θέαμα, ώστε παλαιότερα ο παπάς, μετά τον ασπασμό του Ευαγγελίου, έβγαινε κι αυτός από την εκκλησία και διάβαζε την απόλυση στην Κόντρα. Αλλιώς δεν θα έμενε ψυχή ως το τέλος της ακολουθίας. Οι θεατές έπαιρναν ημικυκλική θέση γύρω από το εκτελεστικό απόσπασμα. Πίσω από τον κατάδικο –βοριοδυτικά – απαγορευόταν η κυκλοφορία.

Η εκτέλεση άρχιζε με την καθιερωμένη ανάγνωση της καταδικαστικής αποφάσεως. Κάποιος γραμματιζούμενος Ασιναίος είχε γράψει ένα δεκάρικο λογύδριο, μια – δυο σελίδες, με το αιτιολογικό της καταδίκης: η προδοσία του Χριστού. Αξιοσημείωτο είναι ότι συχνά ταυτιζόταν ο Προδότης με πρόσωπα της επικαιρότητας.

Έτσι τον καιρό της εξεγέρσεως των Κυπρίων κατά των Άγγλων, ο Ιούδας ταυτίστηκε με τον Χάρτιγκ και έφερε στρατιωτική στολή. Τη χρονιά της απριλιανής δικτατορίας, κάποιος φανατικός του νέου καθεστώτος του φόρεσε ημίψηλο πολιτικού φαυλοκράτη και του διάβασε ένα βαρυσήμαντο κείμενο πολιτικής καταδίκης, κάτω από τα επιτιμητικά βλέμματα των τυφεκιοφόρων που βιάζονταν.

Μετά την πτώση της δικτατορίας, κάποιοι νεαροί είχαν προμηθευθή το πουλί της 21ης και ετοιμάζονταν να ντύσουν τον Ιούδα χουντικό, που πρόδωσε την Κύπρο. Οι μεγάλοι όμως, φρόνιμοι και μυαλωμένοι, έκριναν ότι δεν έπρεπε αυτή τη φορά να εκδηλωθή ο Ιούδας πολιτικώς.

Γυρεύεις, τους είπαν, ποιος ξέρει του χρόνου τα γυρίσματα. Θέλετε να σας καλούν στο Τολό, στην αστυνομία; Έτσι ο Ιούδας δεν τουφεκίστηκε ως χουντικός.

Αφού τελείωνε η ανάγνωση της ετυμηγορίας, ο επικεφαλής του αποσπάσματος πρόσταζε: Πυρ! Τότε διμούτσουνες, γκράδες, αργότερα ντουφέκια εγγλέζικα, γερμανικά, ιταλικά, όλα πλιάτσικο και κρυμμένα ως τότε, στις μέρες μας δίκαννα και καραμπίνες εκπυρσοκροτούσαν με μιας. Στόχος όλων το κεφάλι του Προδότη. Ο καλός σκοπευτής σημάδευε τα μάτια και την τραγιάσκα.

Δεν ξεχώριζες όμως τη δεινότητά του μέσα στις ομοβροντίες. Το μένος της χριστιανικής εκδικήσεως ήταν τέτοιο, ώστε, όταν πια διαλυόταν το ανδρείκελο, οι εκτελεστές χτυπούσαν ακράτητοι τα ξύλα της κρεμάλας. Τέλος, μετά από 10-15 λεπτά πυρός ομαδόν, εδίδετο η χαριστική βολή και τα λείψανα του κατάδικου καίγονταν μέσα σε γενική αγαλλίαση.

Οι τυφεκιοφόροι του αγήματος γύριζαν βιαστικά στα σπίτια τους, έβγαζαν την εξάρτυσή τους και έπαιρναν πολεμοφόδια για την επικείμενη μάχη. Το ίδιο έκαναν μικροί και μεγάλοι. Διάλεγαν στρατηγικά σημεία εφόδου στον κεντρικό δρόμο του χωριού, που οδηγεί στο Τολό. Οι φρόνιμοι είχαν βγάλει τα γιορτινά τους και φορούσαν τα «λιάπικα». Είχαν εφοδιασθή με βαρελότα και ρουσιέτες.

Χωρίζονταν σε δυο παρατάξεις, τους πάνω και τους κάτω. Η διαχωριστική γραμμή ήταν στο μέσο του δρόμου, στο σημερινό περίπτερο της Ασίνης. Κρατούσαν απόσταση 80-100 μέτρα. Το σύνθημα της επιθέσεως δινόταν με τις φράσεις:

– Τα μασάτε; έλεγαν οι απάνω.

– Τα μασάμε, απαντούσαν οι κάτω.

Έτσι άρχιζε η σύγκρουση, ανελέητη, με εκσφενδονιζόμενα πυροτεχνήματα. Οι γυναίκες και τα παιδιά παρακολουθούσαν φοβισμένα από τα μπαλκόνια. Όταν ορμούσαν οι αντίπαλοι, τους απομάκρυναν οι άλλοι με πυραυλοφόρες βολές. Για να ‘χουν μεγάλο βεληνεκές οι ρουσιέτες, τις συνέδεαν οι παλαιότεροι μ’ ένα καλαμάκι που έδινε σ’ αυτές μεγάλη ορμή.

Αυτά ήταν τα «σαϊτάρια», τέχνη επιδέξιων μαστόρων της Ασίνης τον καιρό της ακμής του εθίμου. Ο πόλεμος, μέσα σε βροντές, καπνούς, γιουχαΐσματα και βλαστήμιες, με εναλλασσόμενες προελάσεις και οπισθοχωρήσεις, βαστούσε μιαν ώρα περίπου. Μετά εκφυλιζόταν στα σοκάκια. Ήταν πάντοτε πολύ επικίνδυνος. Συχνά το βαρελότο ή το σαϊτάρι χτυπούσε σε ζωντανό στόχο.

Αν εύρισκε την τσέπη του αντιπάλου, όπου φύλαγε τα πυρομαχικά του, εκείνος έπαιρνε φωτιά και καιγόταν. Έτρεχε τότε στην απάνω ή στην κάτω βρύση και προσπαθούσε να σβησθή. Έγιναν πολλά τέτοια ατυχήματα κατά καιρούς και πολλοί τραυματίες κατέφυγαν στα δικαστήρια. Αλλά οι δράστες, αν βρίσκονταν, πρόβαλλαν στερεότυπα την ίδια δικαιολογία:

– Έθιμο παμπάλαιο, κύριε πρόεδρε.

Η κατασκευή των βαρελότων ήταν πάντοτε επικίνδυνο εγχείρημα. Πολλές φορές τύχαινε να πάρουν φωτιά μέσα στο φούρνο, όπου τα έβαζαν να στεγνώσουν. Όχι σπάνια τα εύρισκε στη «λιάστρα» η κατσίκα και μασούσε το εξωτερικό χορτάρι που τα έσφιγγε. Τότε παίρναν φωτιά στο στόμα της. Έτσι μερικοί στο τραπέζι της Λαμπρής έτρωγαν όχι αμνόν σιτευτόν, αλλ’ αναγκαστικά γρια γκιόσα, πρώτο θύμα των πασχαλινών πολεμοφοδίων.

Την ώρα της μάχης η κυκλοφορία στο δρόμο σταματούσε. Αν κανένας οδηγός αυτοκινήτου, στα νεώτερα χρόνια, τολμούσε να περάση τα οχυρά, οι Ασιναίοι ξέσπαγαν στο όχημά του, που βγαίνοντας απ’ το χωριό έφερνε εξωτερικά έκδηλα τα ίχνη της εξ Ασίνης πασχαλινής διελεύσεώς του. Όταν πια είχε σουρουπώσει για καλά, οι αντίπαλοι συμφιλιώνονταν όλοι, κριτίκαραν την τελετή του Ιούδα και γύριζαν κατάκοποι στο βραδυνό τραπέζι.


Ο Ιούδας στο απόσπασμα

 18/04/2017

[Μικροπολιτικός] Ο Ιούδας στο απόσπασμα

Κάθε Κυριακή του Πάσχα στην Ασίνη δικάζουν και καταδικάζουν το ομοίωμα του Ιούδα σε θάνατο διά πυροβολισμού. Σε αυτό το ιδιότυπο «εκτελεστικό απόσπασμα», με πρωταγωνιστές καραμπίνες και δίκαννα, συμμετέχει κυρίως νεολαία – ακόμα και γυναίκες. Με την ευκαιρία, για όσους δεν τη γνωρίζουν, να πω ότι η Ασίνη, «παραδοσιακό αρχοντοχώρι» (όπως συνηθίζουν να το αποκαλούν οι κάτοικοί του), απέχει μόνο 8 χλμ. από το Ναύπλιο και έχει περίπου 1.280 κατοίκους. Είναι χτισμένο στους πρόποδες ενός βουνού που έχει σχήμα αβγού και στην κορυφή του βρίσκεται το εκκλησάκι του Προφήτη Ηλία, που το βράδυ φωτισμένο αποπνέει μοναδική αίσθηση, σύμφωνα με τους τουριστικούς οδηγούς της περιοχής. Οσοι βιάζεστε να κολυμπήσετε κιόλας, σε απόσταση 1 χλμ. βρίσκεται η παραλία της Αρχαίας Ασίνης ή Παραλία Καστράκι όπως λέγεται σήμερα.


Το Πάσχα ανά την Ελλάδα. Έθιμα και παραδόσεις. Εσείς ποια ξέρετε; (Photos)

SAM_5151

Χρώματα, γεύσεις και κατανυκτική ατμόσφαιρα με πολλά και διαφορετικά έθιμα σε κάθε τόπο χαρακτηρίζουν το Πάσχα σε ολόκληρη την Ελλάδα.

Πρόκειται άλλωστε για τη μεγαλύτερη και την πλουσιότερη σε λαογραφικές εκδηλώσεις γιορτή των ορθοδόξων χριστιανών. Η λέξη “Πάσχα” προέρχεται από την εβραϊκή “pasah”, που σημαίνει διάβαση. Οι Εβραίοι γιόρταζαν το Πάσχα σε ανάμνηση της απελευθέρωσής τους από τους Αιγυπτίους και της διάβασης της Ερυθράς Θάλασσας, ενώ οι χριστιανοί γιορτάζουν την ανάσταση του Σωτήρα και τη διάβαση από το θάνατο στη ζωή. Η αντίστοιχη ελληνική λέξη για το Πάσχα είναι Λαμπρή, διότι η ημέρα της ανάστασης του Χριστού είναι μέρα ευφρόσυνη.

ΣΕΡΡΕΣ


Στις Σέρρες αναβιώνουν πανάρχαια έθιμα με συμβολική σημασία, πολλά από τα οποία τα έφεραν οι πρόσφυγες της Θράκης, του Πόντου και της Μικράς Ασίας, ενώ άλλα διατηρούνται από τα οθωμανικά χρόνια.

Τη Μεγάλη Παρασκευή, στη συνοικία του Αγίου Ιωάννη του Θεολόγου, κατά τη διάρκεια της περιφοράς του Επιταφίου αναβιώνει το έθιμο “Αδώνια”. Σύμφωνα με το τελετουργικό κάθε νοικοκυρά βάζει στο κατώφλι του σπιτιού της ένα τραπεζάκι, πάνω στο οποίο έχει τοποθετήσει θυμίαμα, την εικόνα του Εσταυρωμένου και λουλούδια στο βάζο, τα οποία είναι πασχαλιές. Δίπλα τοποθετεί ένα πιάτο με κριθάρι ή φακή, έθιμο που παραπέμπει στους “Αδώνιδος Κήπους”, σε ένα έθιμο που σύμφωνα με τη λαογραφική μας παράδοση και τη λαογράφο Αλεξάνδρα Παραφεντίδου συμβολίζει τη νιότη που χάνεται γρήγορα και άδικα, όπως ο Άδωνις πέθανε από δάγκωμα κάπρου. Στην αρχαιότητα την πρώτη ημέρα του εθίμου γινόταν η αναπαράσταση της κηδείας του και τη δεύτερη η γιορτή για την ανάστασή του.
ΤΟ ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ


Στο Αρχοντοχώρι, το Δαρνάκικο Σαρμουσακλή, την τωρινή Πεντάπολη του δήμου Εμμανουήλ Παππά, μικροί και μεγάλοι περιμένουν με αγωνία το “Κάψιμο του Ιούδα”.

Το έθιμο λαμβάνει χώρα το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μετά την αναγγελία της Ανάστασης του Κυρίου. Μόλις ακουστεί το “Χριστός Ανέστη”, μικροί και μεγάλοι με λαμπάδες από μελισσοκέρι κατευθύνονται στην πλατεία του Αγίου Αθανασίου, όπου καίνε το αχυρένιο ομοίωμα του Ιούδα, το οποίο κατασκεύασαν το πρωί οι νέοι του χωριού και το κρέμασαν στο “ικρίωμα”, την κρεμάλα, για να το βλέπουν όλοι. Με αυτόν τον τρόπο γίνονται οι εικονικοί τιμωροί του Ισκαριώτη και καίνε τον μισητό Ιούδα. Βεγγαλικά σκίζουν τον ουρανό. Το έθιμο το συναντάμε και σε άλλες περιοχές των Σερρών.

Στο χωριό Καστανούσα του δήμου Σιντικής τη δεύτερη ημέρα του Πάσχα αναβιώνουν οι “Αυγομαχίες”. Το έθιμο έλκει τις ρίζες του από τον ελληνικό Πόντο και συμβολίζει την Ανάσταση του Κυρίου και τη σύγκρουση του καλού με το κακό. Στο διαγωνισμό χρησιμοποιούνται μόνον άβραστα αυγά κότας. Ο κάθε διαγωνιζόμενος έχει στη διάθεσή του 30 αυγά και νικητής αναδεικνύεται αυτός που έχει τα λιγότερα σπασμένα.

ΘΑΣΟΣ
Στην κοινότητα Λιμεναρίων διατηρείται το πανάρχαιο έθιμο “Για βρέξ’ Απρίλη μ’”, που αναβιώνει την τρίτη ημέρα του Πάσχα. Χορεύουν δημοτικούς χορούς συγκροτήματα από όλη την Ελλάδα.
ΧΑΛΚΙΔΙΚΗ (ΙΕΡΙΣΣΟΣ)


Το σημαντικότερο πασχαλινό έθιμο είναι “Του μαύρου νιου τ’ αλώνι”. Αναβιώνει την τρίτη ημέρα του Πάσχα στην ομώνυμη τοποθεσία πάνω στους λόφους. Μετά την επιμνημόσυνη δέηση και την εκφώνηση του πανηγυρικού της ημέρας οι γεροντότεροι αρχίζουν το χορό. Σιγά, σιγά πιάνονται όλοι οι κάτοικοι και πολλές φορές ο χορός έχει μήκος 400 μέτρα. Τραγουδούν και χορεύουν όλα τα πασχαλινά τραγούδια και τελειώνουν με τον “καγκελευτό” χορό, που είναι η αναπαράσταση της σφαγής 400 Ιερισσιωτών από τους Τούρκους κατά την επανάσταση του 1821. Ο χορός περνά κάτω από δάφνινη αψίδα, όπου υπάρχουν δύο παλικάρια με υψωμένα σπαθιά. Ο χορός περίπου στη μέση του τραγουδιού διπλώνεται στα δύο, με τους χορευτές να περνούν ο ένας απέναντι από τον άλλον για τον τελευταίο χαιρετισμό.

Κατά τη διάρκεια της γιορτής μοιράζονται σε όλους καφές, που βράζει σε μεγάλο καζάνι, “ζωγραφίτικος”, τσουρέκια και αυγά. Ο χορός επαναλαμβάνεται το απόγευμα στην κεντρική πλατεία του χωριού.
ΛΙΤΟΧΩΡΟ
Στο Λιτόχωρο το βράδυ της Μ. Παρασκευής γίνεται στο παζάρι η συνάντηση των Επιταφίων, που συνοδεύονται από χορωδίες Λιτοχωριτών, δημιουργώντας ένα εκπληκτικό θέαμα.
ΣΤΑ ΝΗΣΙΑ
Τόσο στο νησί της Ρόδου (κυρίως στα χωριά) όσο και σε όλα τα άλλα νησιά του νομού το Πάσχα αποτελεί μία ξεχωριστή γιορτή με έθιμα που τηρούνται ευλαβικά από γενιά σε γενιά.

Μία σημαντική διαφορά σε σχέση με τις περισσότερες περιοχές της χώρας είναι ότι στα Δωδεκάνησα την ημέρα του Πάσχα δεν περιλαμβάνονται στο μενού ο οβελίας, τα κοκορέτσια και τα συναφή εδέσματα.

Το τραπέζι της Ανάστασης περιλαμβάνει την παραδοσιακή μαγειρίτσα και της Κυριακής αρνί ή κατσίκι στο φούρνο γεμιστό με ρύζι και εντόσθια, που στα χωριά της Ρόδου ονομάζεται “καππαμάς”.

Εντυπωσιακή είναι η Ανάσταση στο νησί της Καλύμνου, με τους αυτοσχέδιους δυναμίτες που ρίχνονται και οι οποίοι ταρακουνούν στην κυριολεξία το νησί.


Στην Κω, ενώ οι μεγάλοι ασχολούνται με τις πασχαλινές δουλειές και τον εκκλησιασμό, τα παιδιά προετοιμάζονται για την Ανάσταση. Παίρνουν μεγάλα κλειδιά, από εκείνα που είχαν οι παλιές κλειδαριές, δένουν με ένα σχοινί το κλειδί με μπαρούτι και βάζουν το καρφί στην τρύπα του κλειδιού και το βράδυ της Ανάστασης το χτυπούν δυνατά στον τοίχο, για να εκπυρσοκροτήσει. Άλλοι κόβουν μακριές λωρίδες χαρτιού, βάζουν στην άκρη της καθεμιάς μπαρούτι και ένα φιτίλι, την τυλίγουν τριγωνικά, ώστε να προεξέχει το φιτίλι, που το ανάβουν, μόλις ο παπάς λέει το “Χριστός Ανέστη”.

Στην Πάτμο η Μεγάλη Εβδομάδα αποτελεί μοναδική εμπειρία. Τη Μεγάλη Παρασκευή γίνεται η αναπαράσταση της Αποκαθήλωσης στη Μονή του Αγίου Ιωάννη και το ίδιο βράδυ όλοι οι Επιτάφιοι συναντώνται στις πλατείες της Σκάλας και της Χώρας. Η Ανάσταση γίνεται επίσης στο Μοναστήρι και ανήμερα του Πάσχα διαβάζεται το Ευαγγέλιο σε επτά γλώσσες.
ΗΠΕΙΡΟΣ


Καθρέφτης του λαϊκού πολιτισμού της Ηπείρου τα ήθη και τα έθιμα του Πάσχα. Στην Άρτα το Μεγάλο Σάββατο, γύρω στις 10 το πρωί, με το χτύπημα της καμπάνας που αναγγέλλει την πρώτη Ανάσταση, οι ενορίτες σπάνε κεραμικά, γυάλινα και πήλινα σκεύη, για να ξορκίσουν το κακό.

Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου στην Αγία Θεοδώρα αναβιώνει το έθιμο του καψίματος του Ιούδα. Από το πρωί οι νέοι της ενορίας συγκεντρώνουν ρούχα και το μεσημέρι στο πηγάδι της εκκλησίας φτιάχνουν το ομοίωμα του Ιούδα, το κρεμούν σε κρεμάλα και το βράδυ στην Ανάσταση ανάβουν φωτιά, για να καεί.

Παράλληλα στον ουρανό της πόλης αφήνονται πολύχρωμα φωτεινά αερόστατα, που συμβολίζουν την άνοδο της ψυχής στον ουρανό.

Στην Πρέβεζα αναβιώνει το έθιμο της πρώτης Ανάστασης στο Σαϊτάν Παζάρ, στο γραφικό λιθόστρωτο δρομάκι στην καρδιά της πόλης. Πρόκειται για έθιμο που έρχεται από την Τουρκοκρατία και τηρούν οι καταστηματάρχες, για να στείλουν το χαρούμενο μήνυμα. Μόλις ο ιερέας του μητροπολιτικού ναού του Αγίου Χαραλάμπους σημάνει την πρώτη Ανάσταση, οι ήχοι των κροτίδων διαπερνούν την πόλη, ενώ αμέτρητα πήλινα κανάτια σπάζουν στο πλακόστρωτο του Σαϊτάν.

Από γενιά σε γενιά το έθιμο μεταφέρθηκε από την εποχή της τουρκοκρατίας έως σήμερα. Τότε οι σκλαβωμένοι Πρεβεζιάνοι έφτιαχναν μόνοι τους κροτίδες, για να κρατήσουν μακριά τους Τούρκους τις άγιες ημέρες του Πάσχα.
ΧΑΛΚΟΥΝΟΠΟΛΕΜΟΣ
Ένα από τα πιο γνωστά πασχαλινά έθιμα, ο χαλκουνοπόλεμος, η ιστορία του οποίου ξεκινά από τα χρόνια της Τουρκοκρατίας, αναβιώνει κάθε Μεγάλη Παρασκευή στο Αγρίνιο.

Μετά την περιφορά του Επιταφίου οι “χαλκουνάδες” κατευθύνονται στην κεντρική πλατεία, για να πάρουν μέρος στο χαλκουνοπόλεμο. Όταν ανάβουν τα χαλκούνια (αυτοσχέδιες εκρηκτικές κατασκευές), εντυπωσιακές φλόγες φωτίζουν την κεντρική πλατεία.

Το έθιμο έχει τις ρίζες του στα χρόνια της Τουρκοκρατίας, όταν οι Αγρινιώτες άναβαν τα χαλκούνια κατά την περιφορά του Επιταφίου, ώστε να απομακρύνουν τους αλλόθρησκους. Όμως και μετά την επανάσταση του 1821 κάτοικοι του Αγρινίου συνέχιζαν να κατασκευάζουν χαλκούνια, διατηρώντας έτσι το έθιμο ζωντανό.

Η προετοιμασία του εθίμου αρχίζει περίπου δύο μήνες πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα. Τα χαλκούνια αποτελούνται από έναν μεγάλο κύλινδρο, γεμάτο με ένα μείγμα μπαρουτιού και ένα φιτίλι στο άκρο. Οι “χαλκουνάδες” αναζητούν πάντα τον καλό “χαρτό”, δηλαδή το κατάλληλο μείγμα μπαρουτιού, το οποίο δοκιμάζεται κατά τη διάρκεια της προετοιμασίας, ώστε να είναι ασφαλές.

Κατά καιρούς το έθιμο είχε απαγορευτεί, διότι είχαν τραυματιστεί “χαλκουνάδες” αλλά και θεατές. Όμως μετά το 1985 ο χαλκουνοπόλεμος γίνεται πλέον σε ασφαλέστερο περιβάλλον και με καλύτερη οργάνωση.

Στη Ναύπακτο το έθιμο της Μεγάλης Παρασκευής με το “φλεγόμενο” λιμάνι την ώρα της περιφοράς των Επιταφίων προσελκύει κάθε χρόνο μεγάλο αριθμό επισκεπτών. Το έθιμο ξεκίνησε τη δεκαετία του ’50. Κατά την περιφορά των Επιταφίων του Αγίου Δημητρίου και της Αγίας Παρασκευής οι ψαράδες του λιμανιού “στόλιζαν” τις πολεμίστρες με εκατοντάδες αναμμένες δάδες. Πριν από λίγα χρόνια ο δήμος Ναυπάκτου αποφάσισε να εμπλουτίσει το έθιμο. Έτσι λοιπόν, όταν η πομπή των δύο Επιταφίων φτάνει στην πλατεία του λιμανιού, ένας φλεγόμενος σταυρός φωτίζει την είσοδο του λιμένα. Αμέσως μετά ο νυχτερινός ουρανός φωτίζεται από εντυπωσιακά πυροτεχνήματα.

Σύμφωνα με την παράδοση το έθιμο θέλει να συνδυάσει τη θρησκευτική μυσταγωγία με την ηρωική προσπάθεια του μπουρλοτιέρη Ανεμογιάννη να πυρπολήσει την τουρκική ναυαρχίδα στο λιμάνι της Ναυπάκτου.

————————————————————————–


Ο Ιούδας στην Σκάλα παραδόθηκε στην πυρά!

Τελευταία ενημέρωση: Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017 00:15

Ο Ιούδας στην Σκάλα παραδόθηκε στην πυρά!

Στη Σκάλα καταδίκασαν τον Ιούδα!

Και το βράδυ στα 12 Ευαγγελία τον κάψανε…όπως κάθε χρόνο.

Νωρίτερα

Και του χρόνου Σκαλινιάνοι


«Το κάψιμο του Ιούδα»  -Αφιερωμένο στου φίλους Μονοπολάδες, που διατηρούν επάξια την παράδοσή τους

«Το κάψιμο του Ιούδα» -Αφιερωμένο στου φίλους Μονοπολάδες, που διατηρούν επάξια την παράδοσή τους

Γεράσιμος Σωτ. Γαλανός

Στην ελληνική λαϊκή παράδοση, οι βασικότερες κατηγορίες κατά των Εβραίων πηγάζουν από το μαρτύριο και τη σταύρωση του Ιησού Χριστού. Βρίσκουμε ένα μεγάλο αριθμό κατηγοριών και αναφορές, ιδιαίτερα μέσα στα ευαγγέλια της Μεγάλης Εβδομάδας, για το «γένος των Εβραίων», που παρουσιάζεται υπεύθυνο για τη σταύρωση του Θεανθρώπου. Φράσεις και λέξεις όπως : «Θεοκτόνοι, θεοσταγείς, παράνομοι, λαός δυσσεβής και παράνομος» καθώς και «Αλλά δος αυτοίς, Κύριε, κατά τα έργα αυτών, ό,τι κενά κατά σου εμελέτησαν» χαρακτήριζαν εκείνα τα χρόνια τους Εβραίους που όπως όλοι γνωρίζουμε στην ιστορία θεωρείται λαός ένοχος για τη δίκη και τη σταύρωση του Χριστού.

Επίσης, στον ελληνικό εθιμικό τυπικό που αφορά στα έθιμα της Μεγάλης Εβδομάδας, υπάρχει ως έθιμο «το κάψιμο του Ιούδα» και μάλιστα θεωρείται από πολλούς ως εκδήλωση λαϊκού αντισημιτισμού. Ο λαογράφος Γεώργιος Μέγας («Ελληνικές γιορτές», έκδοση Εστία ) παρατηρεί σε κείμενό του πως «..μετά την επικράτηση του χριστιανισμού ταυτίστηκαν με το όνομα του περιπλανώμενου Ιούδα παλαιότερες παραδόσεις που σχετίζονται με τον Οιδίποδα. Βέβαια, στους Εβραίους αποδίδονται οι ιδιότητες του Ιούδα, ιδιαίτερα η φιλαργυρία και η δειλία που τις συναντάμε και σε παροιμίες του ελληνικού λαού. Τέτοια παραδείγματα έχει καταγράψει στα βιβλία του ο Νικόλαος Πολίτης (Λαογραφικά Σύμμεικτα).

Συγκεκριμένα το έθιμο «το κάψιμο του Ιούδα» συναντάται με πολλές παραλλαγές σε όλη την Ελλάδα, πιο πολύ δε στα χωριά της Θράκης, όπου το ομοίωμα του Ιούδα ταυτίζεται με το όνομα Οβριός. Ο λαός καίει το ομοίωμα του Ιούδα, του προδότη του Ιησού, και με το κάψιμο ρίχνει στη φωτιά τις δύο άνομες ιδιότητες του, τη φιλαργυρία και τη δειλία.

Έχουν γραφεί πολλά πάνω σε αυτό το θέμα και μάλιστα κάποιοι λαογράφοι αλλά και διανοούμενοι της εποχής μας έχουν προσπαθήσει να καταργήσουν το έθιμο αυτό, λόγω που, πιστεύουν πως προσβάλει τον εβραϊκό λαό.

Η Ιερά Σύνοδος με αλλεπάλληλες εγκυκλίους της τα έτη 1891, 1910 και 1918, προέτρεπε ιερείς και λαό να εγκαταλείψουν το κάψιμο του Ιούδα. Συγκεκριμένα, στην εγκύκλιο 13 /4/1918 έλεγε «Η Ιερά Σύνοδος θεωρεί καθήκον Αυτής, όπως φέρει εις γνώσιν πάντων των Χριστιανών, ότι η τήρησις τοιούτων εθίμων αντιβαίνει προς την βάσιν και το θεμέλιον της πίστεως ημών, ήτις είναι η αρετή της αγάπης προς εν γένει πάντα άνθρωπον…».

Η κατά των Εβραίων κατηγορία της θεοκτονίας, δεν μπορεί να εξεταστεί και να αξιολογηθεί σε πλαίσια και με ορθολογικά κριτήρια, λόγω που αυτό το έθιμο εγγράφεται στο θρησκευτικό βίωμα. Αποτελεί δε θέμα που έχει περάσει στη λογοτεχνία και στην παράδοση με πλήθος παραλλαγών και έτσι δεν μπορεί να σβήσει από τη μνήμη και την τέλεση των βιωμάτων ενός λαού, του ελληνικού, που παραμένει θελημένα πιστός στις ρίζες του θρησκευτικού του συναισθήματος.

Με μια προσεκτικότερη όμως μελέτη του εθίμου αυτού, δεν φαίνεται να αφορά τον εβραϊκό λαό και οι κάθε χαρακτηρισμοί και κρίσεις που κατά καιρούς έχουν γίνει από κάποιους εις βάρος των Εβραίων, πρέπει να θεωρηθούν άστοχοι και αστήρικτοι.

Το κάψιμο του Ιούδα, είναι ένα έθιμο που πηγάζει από το ιστορικό πλαίσιο της ζωής και της δράσης του Ιησού και των μαθητών του. Στο πρόσωπο του καταδότη Ιούδα, ο λαός καίει τις κακιές του πράξεις και ενέργειες που διέπραξε αυτός ο μαθητής του Χριστού. Δηλαδή, το έθιμο αφορά, όπως και το δηλώνει η ίδια η ονομασία του, τον Ιούδα μαθητή του Ιησού και μόνο. Καμία σχέση δεν έχει με την ιδιοσυγκρασία και το ποιόν ενός λαού, των Εβραίων, που κάποιοι θέλουν να συνδέσουν για να εξυπηρετήσουν δικές τους σκοπιμότητες.

Με το κάψιμο του ομοιώματος του Ιούδα ολοκληρώνεται η κάθαρση που περιμένουμε όλοι μας με το πέρας της Μεγάλης και Αγίας Εβδομάδας.

Κατά τις τελευταίες δεκαετίες το έθιμο στο νησί μας διατηρείται στα χωριά: Μονοπολάτα της Παλικής από πολύ παλιά αδιαλείπτως έως σήμερα, στα Λουρδάτα Λοεβαθούς, , στον Κατελειό, στη Σκάλα, στον Πόρο, στην Έρυσσο, περιοχή Πρόννων.-Ελειό και αλλού στο νησί μας.

Στην περιοχή των Λουρδάτων τα παιδιά φτιάχνουν το αχυρένιο ανδρείκελο σε ένα πλάτωμα του χωριού, που το ονομάζουν «Ιούδας» και αφού το φτιάξουν τον μεταφέρουν και τον κρεμούν, στον Πλάτανο, και το καίνε. Βέβαια, παλιά χρόνια η μεταφορά γινόταν με ένα γαϊδούρι, στα σημερινά γίνεται με αγροτικό όχημα.

Παλαιότερα, όταν γινόταν η μεταφορά κατά την οποία γινόταν και διαπόμπευση του «Ιούδα» πάνω στο γαϊδούρι, τόν τοποθετούσαν ανάποδα, δηλαδή να κοιτά τον πισινό του ζώου και τον μούντζωναν. Το έθιμο του Ιούδα στα Λουρδάτα είναι «αγγλικής προέλευσης», μάλιστα γίνεται τη Νέα (Ναι) Δευτέρα.

Στα Μονοπολάτα θα καεί και φέτος ο Ιούδας

Στα Μονοπολάτα το βράδυ της Μεγάλης Παρασκευής κατά τις 12 μ. μ. να ξημερώνει Μ. Σάββατο έκαιγε στην πλατεία της εκκλησίας μεγάλη φωτιά. Το έθιμο της φωτιάς διατηρείται μέχρι σήμερα. Η φωτιά εκτός απ’ ότι ζέσταινε τα παιδιά και τους μεγάλους που ξενυχτούσαν, συμβολίζει εκείνη που είχαν ανάψει οι Ιουδαίοι στην αυλή του Καϊάφα για να ζεσταθούν και στην οποία παρευρίσκετο και ο μαθητής του Χριστού Πέτρος ,»… ανθρακιάν πεποιηκότες ότι ψύχος ην και εθερμαίνοντο…»(Ιωάννης 1η στ. 18).

Εντυπωσιακό ήταν το μάζεμα των ξύλων. Τα παιδιά μάζευαν ξύλα και τροφοδοτούσαν τη φωτιά. Ο καθένας έδινε ότι μπορούσε από κληματόβεργες έως χοντρά ξύλα. Πάνω στην κορυφή του σωρού των ξύλων, έβαζαν και ακόμη βάζουν το ομοίωμα του Ιούδα και το καίνε. Το έθιμο της φωτιάς είναι παλαιότατο, ενώ του Ιούδα ως πρόσθετο στη φωτιά είναι νεότερο, γύρω στα 70—75 χρόνια περίπου.

35661-Ο-Ιούδας-στα-Μονοπολάτα-έτοιμος-για-το-κάψιμο


Ετοιμάζουν τον Ιούδα στην Πόμπια

Απο το πρωί μαζεύουν  ξύλα στην πλατεία Σταύρου στην Πόμπια και ετοιμάζονται να κάψουν τον Ιούδα, συνεχιζοντας το έθιμο, ο πρόεδρος του χωριού με τα μικρά παιδια!

Η αναβίωση του εθίμου θέλει να ανάβετε ο ιουδας στην πλατεία του Σταύρου την Μεγαλη Παραακευη, ενώ κ αύριο  Μεγάλο Σάββατο θα τον ξανά κάψουν  στην πλατεία του ρολογιού.

Κάψανε τον προδότη Ιούδα στα Λουρδάτα (εικόνες)

Τρίτη, 18 Απριλίου 2017 

Κάψανε τον προδότη Ιούδα στα Λουρδάτα (εικόνες)

Δεύτερη μέρα του Πάσχα, όπως θέλει η παράδοση, κάψανε τον προδότη Ιούδα στα Λουρδάτα.

Συγκεκριμένα, ο Εξωραϊστικός και Πολιτιστικός Σύλλογος Λουρδάτων “Ο ΠΛΑΤΑΝΟΣ” και οι νέοι του χωριού, όπως κάθε χρόνο, έφτιαξαν τον Ιούδα με ότι βρήκαν… Εξηγούμε, φέτος, δεν βρήκανε κεφάλι ανδρικής κούκλας και βάλανε …γυναικείο. Έτσι, ο Ιούδας φέτος μας βγήκε λίγο διαφορετικός και γι’ αυτό ίσως δεν έλεγε να πάρει φωτιά!Κατά τα άλλα, τα παιδιά του συλλόγου χόρεψαν παραδοσιακούς χορούς, όχι ότι οι μεγάλοι πήγαν πίσω, και οι νέοι του χωριού που ακολουθούν τα χνάρια των παλαιοτέρων έδωσαν το βροντερό παρόν με τους σπάρους να συνταράζουν τον τόπο κάνοντας τα μικρά παιδιά να κλαίνε και τους μεγάλους να κλείνουν τα αυτιά τους.

Πάντως, φέτος οι εκρηκτικοί νέοι μας ήταν λιγότερο… εκρηκτικοί και άκουσαν τις εκκλήσεις για προσοχή στις κροτίδες λόγω και του ανέμου που επικρατούσε.

Η προσέλευση επισκεπτών εντυπωσιακή, παρόν και ο Αντιδήμαρχος Λειβαθούς κ. Ηλίας Κουρκουμέλης με τον πρόεδρο της τοπικής κοινωνίας κ. Χρήστο Μαγουλα.

Ο κ. Κουρκουμέλης εξέφρασε την ικανοποίησή του για την όμορφη εκδήλωση “…που προάγει τις παραδόσεις του τόπου”, όπως είπε, δίνοντας παράλληλα συγχαρητήρια στον Σύλλογο για την άψογη διοργάνωση, υποσχόμενος κάθε βοήθεια που θα του ζητηθεί από το Δ.Σ. του συλλόγου. Εξ’ άλλου, μη ξεχνάμε ότι με δικές του ενέργειες έγινε η πίστα στον προαύλιο χώρο του π. Δημοτικού Σχολείου Λουρδάτων που χρησιμοποιείται για τις εκδηλώσεις του συλλόγου.

Κατά τη διάρκεια της εκδήλωσης οι επισκέπτες είχαν την ευκαιρία να γευθούν την γραβιέρα με τα κόκκινα αυγά και το κρασί, που μερίμνησε ο σύλλογος να φέρει.

Και του Χρόνου!

Λιβέριος Πετρίδης


Το κάψιμο του Ιούδα στο Αστρος (ph & vd)

16 Απριλίου 2017

DSC_0033DSC_0035DSC_0051DSC_0053DSC_0054


Αντίπασχο και κάψιμο Ιούδα στη Μελιγού.

Απρίλιος 16, 2017
040-1024x768060-1024x768083-1024x768107-1024x768

Πυρετώδεις προετοιμασίες στο Λεβίδι για το κάψιμο του Ιούδα (pics)

Πυρετώδεις προετοιμασίες στο Λεβίδι για το κάψιμο του Ιούδα (pics)

Η προετοιμασία για το “κάψιμο του Ιούδα” ξεκίνησε νωρίς το πρωί της Μεγάλης Τετάρτης. Ένα έθιμο που τείνει να γίνει θεσμός θα αναβιώσει και φέτος στο Δημοτικό γήπεδο Λεβιδίου την Κυριακή του Πάσχα.

Κρήτη | Άναψαν «φουνάρα» του Ιούδα καταμεσής του δρόμου | Photos

Το έθιμο με το κάψιμο του Ιούδα που αναβιώνει κάθε χρόνο το βράδυ της Ανάστασης, στην περιοχή του Κατσαμπά στον κεντρικό δρόμο της λεωφόρου Ικάρου έξω από την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου, κινητοποίησε την πυροσβεστική υπηρεσία Ηρακλείου.

Η «φουνάρα» στήθηκε καταμεσής του δρόμου πάνω στο πεζοδρόμιο που χωρίζει τα δυο ρεύματα.

Όμως οι φλόγες που ξεπηδούσαν ήταν επικίνδυνες κυρίως λόγω του ότι υπήρχαν ηλεκτροφόρα καλώδια στην περιοχή.

Ένα όχημα της πυροσβεστικής λίγο μετά το «Χριστός Ανέστη» κλήθηκε επί τόπου για να διαπιστώσει τι συνέβαινε ενώ πυροσβέστες έριχναν νερό σε παρακείμενους κάδους που είχαν λαμπαδιάσει.

Η φωτιά έσβησε μετά από λίγη ώρα χωρίς περαιτέρω δυσάρεστες συνέπειες ενώ σύμφωνα με τους καλά γνωρίζοντες στην περιοχή, πρόκειται για ένα έθιμο που είθισται να αναβιώνει κάθε χρόνο στο ίδιο σημείο.

Πηγή: neakriti.gr 


Ανάσταση στον Άγιο Νικόλαο… «το κάψιμο του Ιούδα» στη Λίμνη

 

 

 


Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

ΜΑΧΑΙΡΑΣ Ξηρομέρου: Μεγάλη Πέμπτη, το Κάψιμο του Ιούδα και Μεγάλη Παρασκευή το πρωί (ΒΙΝΤΕΟ: Πηνελόπη Γκούμα)

       Δείτε την Μεγάλη Πέμπτη το Κάψιμο του Ιούδα και την ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ ΤΩΝ ΠΑΘΩΝ στο χωριό ΜΑΧΑΙΡΑΣ Ξηρομέρου:

ΒΙΝΤΕΟ: 
Δείτε την Μεγάλη Παρασκευή την Αποκαθήλωση:
ΒΙΝΤΕΟ: 
Καλή Ανάσταση……..

Το κάψιμο του Ιούδα στη Μεγάλη Παναγία (φώτο)

Κυριακή, Απριλίου 16, 2017
Αναβίωσε και φέτος το έθιμο με το κάψιμο του Ιούδα το βράδυ του Μέγα Σαββάτου στη Μεγάλη Παναγία Χαλκιδικής.

* Φωτογραφία Ροδή Κολιώτσα 


Πάσχα με κάψιμο του Ιούδα στην Ερμιόνη

Έθιμα και παραδόσεις με το υγρό στοιχείο να πρωταγωνιστεί

Και φέτος το Πάσχα στην Ερμιόνη θα είναι ξεχωριστό. Όσοι βρεθούν τις Άγιες αυτές ημέρες στην όμορφη κωμόπολη της Ερμιονίδας, θα έχουν την ευκαιρία να ζήσουν τη μοναδική εμπειρία των επιτάφιων στα σοκάκια των φαναριών, το μεγαλείο της Ανάστασης και φυσικά την Κυριακή του Πάσχα το μοναδικό έθιμο του καψίματος του Ιούδα στο λιμάνι, ένα έθιμο που κρατάει 35 χρόνια.

ΤΟ ΕΘΙΜΟ

Το έθιμο αυτό λαμβάνει εδώ και δεκαετίες χώρα στο κεντρικό λιμάνι της Ερμιόνης, το βράδυ της Κυριακής του Πάσχα. Τη διοργάνωση σήμερα έχει ο Δήμος και η Δημοτική Κοινότητα με τη συνεργασία του Αλιευτικού Συλλόγου. Μια ομάδα μελών του συλλόγου αναλαμβάνει δυο – τρεις μέρες πριν να φτιάξουν το ομοίωμα του Ιούδα. Είναι φτιαγμένο με μεράκι και φαντασία. Αποτελείται από έναν σιδερένιο σκελετό ντυμένο με μια ολόσωμη φόρμα μηχανικού μέσα στην οποία βάζουν άχυρα, ξύλα, γκαζάκια και ορισμένες κροτίδες, πετρέλαιο και λάδι, για να κρατήσει τη φλόγα περισσότερη ώρα. Στη μέση του σώματος τοποθετούν ένα βεγγαλικό, το οποίο πυροδοτούν την κατάλληλη ώρα. χρησιμοποιώντας υφάσματα. Το ομοίωμα αυτό τοποθετείται από τους ίδιους στο λιμάνι το Μεγάλο Σάββατο. Τον κρεμάνε σε μια σχεδία και τη μεταφέρουν μπροστά στο λιμάνι σε περίοπτη θέση, ρίχνοντας δύο άγκυρες, για να κρατηθεί.

Την Κυριακή του Πάσχα το βράδυ οι ψαράδες με τα καΐκια τους ξεκινάνε απ’ το γραφικό δασάκι Μπίστι (αρχαία ονομασία Ποσείδιον) της Ερμιόνης με αναμμένα καπνογόνα. Οι βάρκες αυτές κάνουν τρεις κύκλους γύρω απ’ το ομοίωμα και ο αρχηγός αναλαμβάνει την πυρπόληση του, ανάβοντας το βεγγαλικό που έβαλαν πρωτύτερα στον Ιούδα. Το θέαμα είναι εντυπωσιακό και συνοδεύεται από μουσική, πυροτεχνήματα και φωτοβολίδες. Πριν την εκδήλωση γίνεται μια ιστορική αναδρομή για το έθιμο και ακολουθούν παραδοσιακοί χοροί από το χορευτικό τμήμα της Δημοτικής Κοινότητας σε χώρο δίπλα στο κεντρικό λιμάνι.

Στις αρχές του αιώνα το έθιμο γινόταν το απόγευμα της Ανάστασης, μετά την «Αγάπη». Έστηναν το ομοίωμα του Ιούδα στη δυτική είσοδο του Ναού των Ταξιαρχών, στην κορυφή ενός μεγάλου σωρού από πέτρες που θύμιζε «κρανίου τόπο» και στη συνέχεια του έβαζαν φωτιά. Το ομοίωμα του Ιούδα ήταν ένας πελώριος ανθρωπόμορφος δαίμονας φτιαγμένος από λινάτσα και τσουβάλια, παραγεμισμένος με άχυρα, φρούσουλα, μπαρούτι νίτρο, τρακατρούκες, φούσια και μια μεγάλη μπόμπα στην καρδιά. Του είχανε βαμμένο το πρόσωπο με πολλά χρώματα, ενώ τα χέρια με κόκκινο μίνιο, που συμβόλιζε το αίμα του δασκάλου του. Τριγύρω στο λαιμό του είχαν κρεμασμένα κέρατα και κέρατα ολόρθα στο κεφάλι του κάνοντας του να μοιάζει με σατανά. Κάτω από τα πόδια του σωριάζανε κλαριά και ξύλα και ένα κομμάτι ρετσίνι ξερό για προσάναμμα. Ο αρχηγός της παρέας που ετοίμασε το ομοίωμα του Ιούδα, πλησίαζε και του έβαζε φωτιά κρατώντας στο χέρι του το αναμμένο κερί της Ανάστασης. Οι φλόγες σιγά – σιγά μεταδίδονταν στο φρικτό πρόσωπο, από το οποίο δεν απέμενε τίποτα παρά μόνο στάχτη. Το έθιμο σιγά – σιγά ατόνησε και κάπου σταμάτησε.

Η αναβίωσή του ξεκινά το 1971 και γίνεται για πρώτη φορά στη θάλασσα από τους αείμνηστους Κοσμά Κοτταρά, Νούλη Γιαννάκο και Ασλάνη Μιχάλη. Μετά τη μεταπολίτευση συνεχίστηκε από τον πολιτιστικό σύλλογο «ΛΑΣΟ» σε συνεργασία με την κοινοτική αρχή.


Το κάψιμο του Ιούδα αναβιώνει ο Πολιτιστικός Σύλλογος “Παλαιό Καρλόβασι”To παραδοσιακό «κάψιμο» του Ιούδα-τσιφούτη θα πραγματοποιήσει φέτος ο Πολιτιστικός και Εξωραϊστικός Σύλλογος «Παλαιό Καρλόβασι».Το έθιμο θα αναβιώσει την Κυριακή του Πάσχα, 16 Απριλίου, στις 12 το μεσημέρι, στη θέση «Παλαιά Βρύση» στο Παλαιό Καρλόβασι, αμέσως μετά την περιφορά της Ιερής εικόνας της Αναστάσεως και θα συνοδεύεται με προσφορά διάφορων εδεσμάτων.Χανιά | Ετοιμάζονται να κάνουν… χαμό στην Σούδα το βράδυ της Ανάστασης!15 Απριλίου 2017 Όπως κάθε χρόνο έτσι και φέτος η Aνάσταση έχει διαφορετικό χαρακτήρα στη Σούδα! Το βράδυ του Μεγάλου Σαββάτου, μόλις ο πατέρας Νεκτάριος πει το Χριστός Ανέστη, το κάψιμο του Ιούδα γίνεται… υπερπαραγωγή!Ο Ιούδας πέφτει από το καμπαναριό, ενώ την ίδια ώρα «πέφτουν» χιλιάδες πυροτεχνήματα, ιπτάμενα φαναράκια και άλλες εκπλήξεις που ετοίμασε και φέτος η τρελοπαρέα της Κάτω Σούδας!Oι ετοιμασίες έχουν ήδη ξεκινήσει έτσι ώστε να είναι όλα έτοιμα για το βράδυ της Ανάστασης!Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017Το “κάψιμο” του Ιούδα και η “Σταύρωση του Κυρίου” στο Νεοχώρι-ΒΙΝΤΕΟ,ΦΩΤΟ Η βαθιά θρησκευτικότητα χαρακτήρισε τη χθεσινή ημέρα στην Εκκλησία του Νεοχωρίου, καθώς Μεγάλη Πέμπτη  αναβιώνονται τα γεγονότα της τελευταίας ημέρα της ζωή του Χριστού. Ο Ιερέας του χωριού μας π.Παναγιώτης Δαμόκας διάβασε τα 12 Ευαγγέλια που περιγράφουν τα Άγια Πάθη, ενώ ρίγη συγκίνησης και ψυχικής ανάτασης δημιουργήθηκε στους πιστούς μετά το πέμπτο Ευαγγέλιο και την έξοδο του Εσταυρωμένου απο το Ιερό της Εκκλησίας.Από τα μεγαλοβδομαδιάτικα έθιμα του χωριού μας , εκείνα που δείχνουν πως άντεξαν περισσότερο στον χρόνο είναι το κάψιμο του Ιούδα. Τέτοια μέρα, λοιπόν, σε άλλους καιρούς, προτηλεοπτικούς,  τα παιδιά του χωριού  έκαιγαν  τον Ιούδα, παραλαμβάνοντας τη σκυτάλη από άλλα παιδιά που εν τω μεταξύ είχαν γίνει γονείς μας. Η εμπλοκή των ενηλίκων στο τελετουργικό ήταν μικρή κι απόμακρη. Μαζεύμαμε ξύλα,πουρνάρια,δεμάτια κλίματα για τη φωτιά , και με  άχυρα  ντύναμε ανθρωπόμορφο σκιάχτρο για Ιούδα   και τον λαμπαδιάζαμε σε κάποια απόσταση από την εκκλησία, να μην ενοχλούμε και μας αναθεματίζουν.. Πολλά δεν ξέραμε, αλλά τα έθιμα δεν τα διαιωνίζει η γνώση  χρόνο το χρόνο γίνονται ρουτίνα. Αυτό που ξέραμε ήταν πως ο Ιούδας πρόδωσε τον Χριστούλη  στους Ρωμαίους ή στους Εβραίους; Τέτοιες λεπτομέρειες μας διέφευγαν, εμείς θέλαμε νταβαντούρι!!!Ετσι και φέτος η νεολαία μας συνέχισε επάξια αυτό το έθιμο,με το άναμα της μεγάλης φωτιάς στη πλατεία του Νεοχωρίου.
Mεγάλη Πέμπτη Νεοχώρι
Περισσότερες φωτογραφίες ΕΔΩ Στα Χανιά έκαψαν τον Ιούδα που έβλεπε Survivor!16 Απριλίου 2017   Το κάψιμο του Ιούδα» είναι το έθιμο που γιορτάζεται το Μεγάλο Σάββατο σε όλη την Κρήτη, με διάφορες παραλλαγές βέβαια από περιοχή σε περιοχή. Στον Κεφαλά Αποκορώνου των Χανίων είχαν, όμως, την καλύτερη έμπνευση… Τα αγόρια και οι μεγάλοι άντρες όλη τη Μεγάλη Εβδομάδα κόβουν ξύλα κυρίως κατσοπρίνια, ασπαλάθους και άλλους θάμνους και το Μεγάλο Σάββατο φτιάχνουν τη ρεματιά ύψους 3-4 μέτρων και πλάτους 6-8 μέτρων για να κάψουν το ομοίωμα του Ιούδα. Την Μεγάλη Πέμπτη φτιάχνουν ένα ανθρώπινο ομοίωμα από ξύλα, τον «Ιούδα», τον οποίο περιφέρουν σε όλα τα σπίτια του χωριού και τον χτυπούν και κακίζουν για την αισχρή προδοσία του. Οι γυναίκες δίνουν ό,τι παλαιά ρούχα έχουν για να ντυθεί «ο βρώμος ο Ιούδας», τον οποίο παραγεμίζουν με άχερα.Το Μεγάλο Σάββατο, ακριβώς μετά την Ανάσταση ανάβουν φωτιές με ξερά κλαδιά και ξύλο έξω από την εκκλησία για να κάψουν τον προδότη του Χριστού, τον Ιούδα Ισκαριώτη.Στον Κεφαλά Αποκορώνου των Χανίων έκαψαν τον Ιούδα της εποχής που έβλεπε Survivor. Έφτιαξαν ένα ομοίωμα που είχε μπροστά του μια τηλεόραση και παρακολουθούσε το τηλεπαιχνίδι που σπάει τα ρεκόρ σε τηλεθέαση και έγραψαν: «Βρε δεν πα να καίγεται ο κόσμος»…

Η εντυπωσιακή Ανάσταση και το κάψιμο του Ιούδα στον Άγιο Νεκτάριο της Σούδας (φωτό & video)

Πλήθος κόσμου βρέθηκε το βράδυ της Ανάστασης στην εκκλησία του Αγίου Νεκταρίου στην Σούδα.

Οι πιστοί παρακολούθησαν με κατάνυξη την Αναστάσιμη Θεία Λειτουργία και έλαβαν το Άγιο Φως με ιδιαίτερη συγκίνηση.

Εντυπωσιακό θέαμα ωστόσο προσέφερε το κάψιμο του Ιούδα.

KATO-SOUDA2KATO-SOUDA3

Μαγική εικόνα ωστόσο ήταν και τα δεκάδες βεγγαλικά με τα οποία φωτίστηκε ο ουρανός της Σούδας.


 

Για ακόμα μια χρονιά πραγματοποιήθηκε η καύση του Ιούδα στην Κάλυμνο

Για ακόμα μια χρονιά πραγματοποιήθηκε η καύση του Ιούδα στην Κάλυμνο

Για μία ακόμα χρονιά οι κάτοικοι της ακριτικής Καλύμνου συγκεντρώθηκαν σε διάφορες περιοχές του νησιού για την παραδοσιακή «καύση του Ιούδα».

To εντυπωσιακό κάψιμο του Ιούδα στην Ύδρα

1492340465_4c0cbde0d05fb1646b3adf79d184ffa9.jpg

Η Ανάσταση στην Ύδρα γίνεται μέσα σε κατανυκτική ατμόσφαιρα, στο φως των κεριών, σε όλες τις Εκκλησίες του νησιού, έχει ιδιαίτερο χρώμα και τελειώνει την Κυριακή του Πάσχα με το παραδοσιακό ψήσιμο του οβελία και το «κάψιμο του Ιούδα».

Όλες οι ενορίες της Ύδρας τελούσαν το έθιμο του καψίματος του Ιούδα, από πολύ παλιά μετά τον εσπερινό της Αγάπης, ανήμερα την Κυριακή του Πάσχα.

Ο ανταγωνισμός μεταξύ των ενοριών ήταν μεγάλος και μάλιστα κατά τη διάρκεια της Μεγάλης Εβδομάδας οι εκκλησίες έβγαζαν δίσκο προκειμένου να καλυφθούν τα έξοδα για το έθιμο.

Η προετοιμασία για την κατασκευή του Ιούδα άρχιζε πολύ πριν από τη Μεγάλη Εβδομάδα.

Τον φτιάχνανε στο μπόϊ σωστού άνδρα, τον ντύνανε απ΄έξω με εβραϊκά ρούχα και τον παραγιομίζανε με άχυρα μέσα στα οποία βάζανε στρακαστρούκες και ρουκέτες, για να γίνει μεγάλος βουηχτός.

Το ένα του χέρι, το αριστερό το κάνανε τεντωτό στη γραμμή του ώμου, με το δείκτη του χεριού αυτού που λέγεται λιχανός να δείχνει, και τα άλλα δάκτυλα μαζεμένα σε γροθιά.

Από το τεντωμένο αυτό δάκτυλο, του κρεμάγανε μία σακουλίτσα που είχε μέσα τα τριάκοντα αργύρια της προδοσίας. Το άλλο του χέρι το δεξιό το υψώνανε και τα κάνανε σαν κουλούρι, ώστε ο λιχανός του τεντωμένος να ακουμπάει στο μηνίγγι του Ιούδα.

Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα, οι Υδραίοι και οι επισκέπτες περιτριγύριζαν τον Ιούδα που τον είχανε καβάλα ανάποδα σε άλογο, έριχναν βαρελότα και τον πετροβολούσαν, προτού τον στήσουν στο ικρίωμα που θα τον εκτελούσαν και θα τον καίγανε το απόγευμα.

Το απόγευμα μετά τον εσπερινό, σε κάθε ενορία όλα τα παλληκάρια με παλιά ντουφέκια, καραμπίνες, τρουμπόνια, καρυοφύλλια και άλλα, παίρνανε τον παπά και όλους τους ενορίτες και πηγαίνανε στον λάκκο που τον είχανε στήσει, τον εκτελούσανε και τον καίγανε.



Το κάψιμο του Ιούδα στο Μεταγγίτσι (φώτο)

Κυριακή, Απριλίου 16, 2017

Αναβίωσε και φέτος το έθιμο με το κάψιμο του Ιούδα το βράδυ του Μέγα Σαββάτου στο Μεταγγίτσι Χαλκιδικής.

Από νωρίς μικροί και μεγάλοι μάζεψαν κλαδιά και ξύλα για να φτιάξουν ομοίωμα του Ιούδα.

Η καύση του Ιούδα ήταν εντυπωσιακή και οι φλόγες έκαναν την νύχτα μέρα.

Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017


Παρασκευή, 14 Απριλίου 2017

ΤΩΡΑ: Το “κάψιμο του Ιούδα”

Φωτογραφία του Makridis Nikos.

Γανόχωρα Πιερίας…μετα το τελος της περιφοράς του επιταφίου πραγματοποιήθηκε το έθιμο : Το “κάψιμο του Ιούδα”

Φωτογραφία του Makridis Nikos.
Ο Νίκος Μακρίδης στο Κάψιμο του Ιούδα

Φωτογραφία του Makridis Nikos.


και (καλύτερο) βίντεο από το 2016:

26/02/2017: Γλυφάδα, Αθήνα


13/04/2017: Δρυμός Βόνιτσας Αιτωλοακαρνανίας



14/04/2017: Άγιος Νικόλαος Λασιθίου


14/04/2017: Η καύση του Ιούδα στη Νέα Χιλή της Αλεξανδρούπολης. (www.reportal.gr)


14/04/2017: Νέα Ρόδα Χαλκιδικής


15/04/2017: Προετοιμασία για το κάψιμο του Ιούδα στο Οροπέδιο Λασιθίου


15/04/2017: Η προετοιμασία και το κάψιμο του Ιούδα στης Μάνδρες του Νομού Κιλκίς


15/04/2017: Νέα Ηρακλείτσα Καβάλας


16/04/2017: Μύτικας Αιτωλοκαρνανίας


16 Απρ 2017: Αγία Τριάδα Κάτω Χωριό Ιεράπετρας

 


 16/04/2017: Άγιος Αιδηψού Ευβοίας

Διοργανωτές: Εκπολιτιστικός & Εξωραϊστικός Σύλλογος Αγίου-Αγιοκάμπου


16/04/2017: Πευκοχώρι Χαλκιδικής

 


16/04/2017: Αρβανιτοχώρι Κάσου

Διοργανωτές: Πολιτιστικός Σύλλογος Αρβανιτοχωρίου Κάσου

16/04/2017: Αρκεσίνη Αμοργού

Διοργανωτές: Πολιτιστικός Σύλλογος ”ΑΡΧΑΙΑ ΑΡΚΕΣΙΝΗ”


16/04/2017: Κρινοφυτα Καλαβρυτων


16/04/2017: Μαραθόπολη Ν.Μεσσηνίαs ΚΑΨΙΜΟ ΙΟΥΔΑ


16/04/2017: Κάψιμο Ιούδα – Εικονίσματα Ευηνοχώρι (Nafpaktia News)


16/04/2017: ΔΕΥΤΕΡΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΣΤΟΝ ΠΡΟΔΡΟΜΟ ΠΑΡΟΥ 2017 & Το “κάψιμο του Ιούδα


17/04/2017: Εκτέλεση Ιούδα, Περίσα της Σαντορίνης


 17/04/2017: Σύμη


17/04/2017: Φανός Αρδανιου


17/04/2017: ΑΝΑΒΙΩΣΗ ΕΘΙΜΟΥ ΚΑΨΙΜΑΤΟΣ ΙΟΥΔΑ ΣΤΗΝ ΠΑΝΑΓΙΑ ΘΑΣΟΥ 2017


17/04/2017: Κάψιμο Ιούδα στην Εύα Μεσσηνίας (eleftheriaonline.gr)


17/04/2017: Το “Κάψιμο του Ιούδα” στη Μονεμβασιά 2017


17/04/2017: ΚΑΨΙΜΟ ΤΟΥ ΙΟΥΔΑ 2017 ΦΟΙΝΙΚΙ ΛΑΚΩΝΙΑΣ


17/04/2017: ΠΑΣΧΑ ΣΤΗ ΣΑΜΟ: Φαντασμαγορικό κάψιμο του Ιούδα στη χώρα της Σάμου!


Πέρδικα Αίγινας:

Maria Ledu: Τίποτα δεν ενώνει μια κοινότητα όσο ένα καλό κάψιμο κάποιου Ιούδα

17904258_1154346668025043_8000031316229084951_n

 


STOXOS-LOGO6

Κατά τη Μ. Πέμπτη επιτελούμε ανάμνηση: (α) Της νίψεως των ποδών των Αποστόλων υπό του Κυρίου. (β) Του Μυστικού Δείπνου, δηλαδή της παραδόσεως σ’ εμάς υπό του Κυρίου του Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. (γ) Της θαυμαστής προσευχής του Κυρίου προς τον Πατέρα Του. Και (δ) Της προδοσίας του Κυρίου υπό του Ιούδα.Εκείνο το βράδυ της Πέμπτης, πριν ν’ αρχίσει το δείπνο ο Ιησούς σηκώνεται από το τραπέζι, αφήνει κάτω τα ιμάτιά του, βάζει νερό στο νιπτήρα και τα κάνει όλα μόνος Του, πλένοντας τα πόδια των Μαθητών Του. Με τον τρόπο αυτό θέλει να δείξει σ’ όλους ότι δεν πρέπει να επιζητούμε τα πρωτεία. Μετά τη νίψη των ποδιών λέγει: «όποιος θέλει να είναι πρώτος, να είναι τελευταίος απ’ όλους». Πρώτα πήγε στον Ιούδα και μετά στo Πέτρο, ο οποίος ήταν ο πιο ορμητικός απ’ όλους και στην αρχή σταματάει το Διδάσκαλο, αλλά ύστερα όταν τον έλεγξε, υποχωρεί με τη καρδιά του. Αφού έπλυνε τα πόδια όλων, πήρε τα ιμάτιά Του και ξανά κάθισε. Άρχισε κατόπιν να τους νουθετεί να αγαπούν ο ένας τον άλλον και να μη επιζητούν το ποιος θα είναι πρώτος. Στη συνέχεια τους μίλησε για την προδοσία και επειδή θορυβήθηκαν, στρέφεται με ήρεμο τρόπο στον Ιωάννη και τον υπέδειξε. Κατόπιν πήρε ψωμί στα χέρια Του και είπε: «Λάβετε φάγετε». Το ίδιο έκανε και με το ποτήρι του κρασιού λέγοντας: «Πιέστε απ’ αυτό όλοι, γιατί αυτό είναι το αίμα Μου, της νέας Συμφωνίας. Αυτό να κάνετε για να Με θυμάστε». Μετά από αυτή τη στιγμή ο Ιούδας, μόλις έφαγε τον άρτο έφυγε και συμφώνησε με τους αρχιερείς να τους Τον παραδώσει.Μετά το δείπνο βγήκαν όλοι στο όρος των Ελαιών, όπου ο Χριστός τους δίδαξε τα ανήκουστα και τελευταία μαθήματα και αρχίζει να λυπάται και να ανυπομονεί. Αναχωρεί μόνος Του και, γονατίζοντας, προσεύχεται εκτενώς. Από την πολλή αγωνία γίνεται ο ιδρώτας Του σαν σταγόνες πηχτού αίματος, οι οποίες έπεφταν στη γη. Μόλις συμπληρώνει την εναγώνια εκείνη προσευχή, φθάνει ο Ιούδας με ένοπλους στρατιώτες και πολύ όχλο και αφού χαιρετάει και φιλάει πονηρά το δάσκαλό Του, Τον παραδίδει. Συλλαμβάνεται λοιπόν ο Ιησούς και τον φέρνουν δέσμιο στους Αρχιερείς Άννα και Καϊάφα. Οι μαθητές σκορπίζονται και ο θερμότερος των άλλων ο Πέτρος τον ακολούθησε ως την αρχιερατική αυλή και αρνείται και αυτός ότι είναι μαθητής Του. Εν τω μεταξύ ο Θείος Διδάσκαλος παρουσιάζεται μπροστά στο παράνομο συνέδριο, εξετάζεται για τους μαθητές και τη διδασκαλία Του, εξορκίζεται στο Θεό για να πει εάν Αυτός είναι πράγματι ο Χριστός και αφού είπε την αλήθεια, κρίνεται ως ένοχος θανάτου, επειδή τάχα βλασφήμησε. Από ‘κει και πέρα τον φτύνουν στο πρόσωπο, τον χτυπάνε, τον εμπαίζουν με κάθε τρόπο κατά τη διάρκεια όλης της νύχτας, ως το πρωί. Ἀπολυτίκιον. Ἦχος πλ. δ’.Ὅτε οἱ ἔνδοξοι Μαθηταί, ἐν τῷ νιπτῆρι τοῦ δείπνου ἐφωτίζοντο, τότε Ἰούδας ὁ δυσσεβής, φιλαργυρίαν νοσήσας ἐσκοτίζετο· καὶ ἀνόμοις κριταῖς, σὲ τὸν Δίκαιον Κριτὴν παραδίδωσι. Βλέπε χρημάτων ἐραστά, τὸν διὰ ταῦτα ἀγχόνῃ χρησάμενον· φεῦγε ἀκόραστον ψυχήν, τὴν διδασκάλῳ τοιαῦτα τολμήσασαν. Ὁ περὶ πάντας ἀγαθός, Κύριε δόξα σοι.
Advertisements

One thought on “Φεστιβάλ αντισημιτισμού 2017: πανελλαδικό “κάψιμο του Ιούδα/Εβραίου”

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s

%d bloggers like this: