07/06/2017: Τρίτη μήνυση για ρατσιστικές σταθμεύσεις στον οδηγό όδευσης τυφλών έξω από το Εφετείο Αθηνών

ΠΡΟΣ ΤΟ ΤΜΗΜΑ ΑΝΤΙΜΕΤΩΠΙΣΗΣ ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΗΣ ΒΙΑΣ

Κυρίες/Κύριοι

Επισυνάπτουμε πέντε φωτογραφίες στο πεζοδρόμιο της οδού Λουκάρεως έξω από το Εφετείο Αθηνών που βγάλαμε σήμερα το πρωί 7/6/2017.

Υπήρχε παράνομη και πρόδηλα συνειδητά και προκλητικά ρατσιστική στάθμευση λεωφορείου της ΕΛΑΣ αλλά και ανενόχλητα πάμπολλων ιδιωτικών δικύκλων επάνω στον οδηγό όδευσης τυφλών καθιστώντας τον τελευταίο άχρηστο για τους τυφλούς.

Δεδομένου ότι είναι η τρίτη φορά που υποβάλλουμε παρόμοια μηνυτήρια αναφορά, είναι επιτρεπτό να συνάγεται πως ηθικοί αυτουργοί των καταγγελλόμενων πράξεων είναι ολόκληρη η ηγεσία της ΕΛΑΣ αφού θα περίμενε κανείς, αν όντως ενδιαφερόταν να εφαρμόζεται ο νόμος, να έπαιρνε τα κατάλληλα αποτρεπτικά μέτρα ώστε να μη συμβαίνουν παρόμοιες ρατσιστικές (ως συνειδητά παραβιάζουσες τα δικαιώματα των τυφλών) ενέργειες.

Εγκαλούμε κάθε υπεύθυνο της ΕΛΑΣ περιλαμβανόμενου του προϊσταμένου της αστυνομικής δύναμης σήμερα αλλά και της αρμόδιας ηγεσίας της ΕΛΑΣ που παρά τις καταγγελίες επιτρέπει την επανάληψη του φαινομένου και την ασφάλεια του Εφετείου Αθηνών για πρόκληση διακρίσεων σε βάρος των τυφλών, πράξεις που τιμωρούνται από το άρθρο 1 παράγραφοι 1 – 3 – 5 του Ν. 927/79, καθώς και για παράβαση καθήκοντος με σκοπό να βλάψουν γενικότερα τους τυφλούς, δηλαδή άτομα η επιλογή των οποίων έγινε λόγω των χαρακτηριστικών αναπηρίας πράξεις που τιμωρούνται από το άρθρο 259 ΠΚ σε συνδυασμό με το άρθρο 81Α ΠΚ.

Επισυνάπτουμε δύο άρθρα από ακτιβιστές ΑμεΑ.


28 Απριλίου 2017

Θέλεις “δική σου” όδευση ανόσιε τυφλέ; Κατευθείαν στην κλούβα! Μόνο η (απρόσωπη) Δικαιοσύνη είναι τυφλή…

Σας έχουμε προειδοποιήσει! Τέρμα η καθωσπρέπει αντιμετώπιση σε θέματα όπως το συγκεκριμένο που απηχούν την προκλητική αδιαφορία της (όποιας μορφής) εξουσίας στη χώρα των νεοελλήνων έναντι των “υπηκόων” με αναπηρία, η αντιμετώπιση εκ μέρους μας των δήθεν θεματοφυλάκων των δικαιωμάτων των πολιτών μα κατά βάση προκλητικών παραβατών τους πλέον έχει αλλάξει άρδην, κατά το κοινώς λεγόμενο όποτε πετυχαίνουμε θέματα όπως το συγκεκριμένο (έπεται) θα τους “πεθαίνουμε στην πλάκα”.

Εφετείο Αθηνών, Άρειος Πάγος, ω τι δέος, στο ευρύτερο Κέντρο Αθήνας, εκεί όπου σε ανώτατο βαθμό απονέμεται η Δικαιοσύνη στη χώρα των νεοελλήνων. Και επειδή, ως γνωστόν, “η Δικαιοσύνη (οφείλει να) είναι τυφλή”, τα τζιμάνια της ΕΛ.ΑΣ. που έχουν αναλάβει την ασφάλεια της λειτουργίας της, επινόησαν τον δικό τους, υψηλής ευρηματικότητας τρόπο, να περάσουν το μέγα μήνυμα σε όσους δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το καταλάβουν.

Το λεωφορείο της ΕΛ.ΑΣ. που απολαμβάνετε στην φωτογραφία – από τον φακό του σκηνοθέτη Αντώνη Ρέλλα, μέλους της Κίνησης χειραφέτησης ατόμων με αναπηρία και της Κίνησης καλλιτεχνών με αναπηρία – είναι καθημερινά σταθμευμένο από τις 8 το πρωί ως και νωρίς το απόγευμα, όλες τις ώρες δηλαδή που η “τυφλή” Δικαιοσύνη είναι εν λειτουργία, στην ίδια πάντα ακριβώς θέση. Ακίνητος, αμετακίνητος φρουρός στο μέτωπο των ιερών “ναών” της!

Σύμφωνοι, όλοι οι κοινοί θνητοί παρεμποδίζονται να περπατήσουν στο πεζοδρόμιο μπροστά από τους ιερούς της “τυφλής” Δικαιοσύνης ναούς. Όμως όχι, δεν είναι αυτό (το πολύ γενικό και αόριστο) που ο ιδιοφυής νους των φρουρών της ΕΛΑΣ συνέλαβε ώστε να περάσει το μήνυμα περί της τυφλότητας της Δικαιοσύνης στους ανθρώπους που δεν μπορούν ή δεν θέλουν να το συλλάβουν. Είναι κάτι το πιο “ειδικό”, από αυτά που μόνο τα καλά εκπαιδευμένα μάτια (ή μυαλά;) μπορούν να συλλάβουν!

Για να δοθεί το μήνυμα με τη θαυμαστή τελειότητα που μόνο ο ασύλληπτης ευφυΐας νους των φυλάκων της τάξης (μπορεί να) διαθέτει, το αμετακίνητο λεωφορείο της ΕΛ.ΑΣ. “λειτουργεί” και ως Υψηλό Τείχος (Υ.Τ.) που διακόπτει απότομα τα βήματα όποιων κάνουν χρήση της δημιουργημένης ακριβώς μπροστά στους δυο ιερούς ναούς της των νεοελλήνων Δικαιοσύνης όδευσης τυφλών. Μόνο μετά τις 4 ή 5 η ώρα το απόγευμα που το Υ.Τ. ολοκληρώνει την ιερά αποστολή του η όδευση απελευθερώνεται. Όταν πλέον οι λειτουργοί της τυφλής Δικαιοσύνης παίρνουν τον δρόμο για τα σπίτια τους όπου δικαιωματικά – άνθρωποι διάολε είναι και αυτοί – θα ξαποστάσουν.

Ω τι θαυμαστό μήνυμα, τι εκπληκτικής ευφυΐας σύλληψη, τα ορατά σημάδια της οποίας μόνο τα καλά (αστυνομικά) εκπαιδευμένα μάτια μπορούν να συλλάβουν! Τι; Ακόμα δεν το πιάσατε ανόητοι; Άντε, ας σας το κάνουμε λιανά:

Στο μέτωπο των ιερών ναών της θέλεις την δική σου όδευση ανόσιε τυφλέ; Κατευθείαν στην κλούβα! Μόνο η (απρόσωπη) Δικαιοσύνη είναι τυφλή!  

Εκπληκτικό! Ιδιοφυέστατο! Προτείνεται ανεπιφύλακτα για διεθνή εξαγωγή.

_____________________________________

7 Ιουνίου 2017

Στο κάτω – κάτω της γραφής (πιο κάτω δεν πάει) ας πιάσουμε από την αρχή ξανά την αλφαβήτα

Μπορούμε σ’ αυτήν τη χώρα να τιμωρούμε το παράνομο παρκάρισμα ως τέτοιο και όχι σαν ρατσιστικό έγκλημα;

Στο κάτω – κάτω της γραφής, τα επί των πεζοδρομίων αυτοκίνητα εμποδίζουν εξίσου τους τυφλούς και όσους έχουν την όρασή τους. Αν αναχθούν όλα στον ρατσισμό, στο τέλος τίποτε δεν θα θεωρείται ρατσιστικό.”

Έτσι ακριβώς, επί λέξει, ο τιτάνας αυτός της σκέψης, ο μέγας αυτός ορθολογιστής, ο σοβαρός αυτός αναλυτής – κόσμημα της ελληνικής δημοσιογραφίας, κορυφώνει την επιχειρηματολογία του σε άρθρο του που ως κεντρικό θέμα έχει την (κατ’ αυτόν) εσφαλμένη αναγωγή στον αντί-ρατσιστικό νόμο πολλών γεγονότων που θα έπρεπε να αντιμετωπίζονται από τη λοιπή κείμενη νομοθεσία. Ποιος είναι; Καμιά σημασία δεν έχει, αυτό που έχει σημασία είναι ότι θεωρείται (τόσο από τους θετικά προσκείμενους στον τρόπο σκέψης του όσο και από τους διαφωνούντες) πολύ σοβαρός, αυτό μόνο κρατήστε, φτάνει και περισσεύει.

Από πού εμπνεύστηκε αυτός ο σοβαρός νους για να αναπτύξει το κεντρικό θέμα του; Πηγή έμπνευσης – κίνητρό του ήταν (ποιο άλλο;) η άσκηση δίωξης εναντίον μιας πολύ επιτυχημένης συγγραφέως (Σ. Τριαντάφυλλου) για κάποιες φράσεις σε γραπτά της που φέρονται να παραβίασαν τις διατάξεις του κείμενου αντί-ρατσιστικού νόμου.  Υψηλού αδιαμφισβήτητα δημοσιογραφικού ενδιαφέροντος το θέμα, πολύ καλά με το λοιπόν έκανε ο σοβαρός αυτός άνθρωπος και το “έπιασε”, καμιά ένσταση επ’ αυτού. Επίσης, καμιά από πλευράς μας διάθεση να ασχοληθούμε με την ουσία του θέματος, διόλου δεν μας ενδιαφέρει. Πώς και έτσι; Αυτό είναι δικό μας “θέμα”, κρατήστε επ’ αυτού μονάχα ότι – κατόπιν όσων διαγνώσαμε μετά το ξέσπασμα του όλου ζητήματος που ενείχαν όλα τα χαρακτηριστικά της συστράτευσης “πιστών” στη μία ή στην άλλη πλευρά – εντός μας υπερίσχυσε η ανάγκη αυτό-προστασίας λόγω της χρόνιας αλλεργίας μας σε κάθε τύπου σταυροφορίες. Ζήτημα υγείας, για να μη το πολυλογούμε.

Τότε τι διάολο γράφουμε; Ποιο είναι στο κάτω – κάτω της γραφής το θέμα αυτού που διαβάζετε; Δίκιο έχετε, είναι ώρα να μπούμε σε αυτό, να σας το κάνουμε λιανά. Εστιάζοντας (πού αλλού;) στο κάτω – κάτω της γραφής, στο σημείο δηλαδή όπου ο διαπρεπής νους συλλαμβάνει/ διατυπώνει τον πιο (κατ’ αυτόν) περιεκτικό/καταλυτικό των συλλογισμών του.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους διαπιστώνει ως “αυτονόητο” ότι η παράνομη στάθμευση ενός οχήματος της ελληνικής αστυνομίας κάθετα σε μια όδευση/οδηγό τυφλών (σε αυτό το γεγονός αναφέρεται, έχοντας ως βάση του συλλογισμού του ότι και αυτό το γεγονός εγκλίθηκε/ χαρακτηρίστηκε ως ρατσιστικό από τους ίδιους – “Παρατηρητήριο καταγραφής ρατσιστικών περιστατικών”, κάπως έτσι – που εγκαλούν ως ρατσιστική την γραφή της διωκόμενης συγγραφέως) εμποδίζει“εξίσου τους τυφλούς και όσους έχουν την όρασή τους”.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους παραλείπει από τον συλλογισμό του (το αυτονόητο) ότι η συγκεκριμένηπαρεμπόδιση – λόγω του παρκαρίσματος οχήματος της εντεταλμένης για τη δημόσια τάξη (όχι από κάποιον όποιον ασυνείδητο οδηγό, έχει και αυτό τη σημασία του) ΕΛ.ΑΣ. στην όδευση/ οδηγό τυφλών – δεν είναι “εξίσου” για τυφλούς και βλέποντες.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους αδυνατεί να σκεφτεί ότι η συγκεκριμένη παρεμπόδιση που επικαλείται σημείοτης οποίας είναι ένα από αυτά με την μεγαλύτερη κίνηση στη πρωτεύουσα (και αυτό έχει τη σημασία του, κρατήστε το κάπου και αυτό) δημιουργεί πολύ σοβαρό κίνδυνο για τη σωματική ακεραιότητα των τυφλών, πέραν δε αυτού – λίγη παραπάνω εστίαση εδώ παρακαλώ, μπαίνουμε στο πλέον κρίσιμο σημείο – καταργεί πλήρως την αυτονομία της κίνησής τους, επιβάλλοντάς τους υποχρεωτικά να εξαρτηθούν από την βοήθεια κάποιου άλλου (βλέποντος) ανθρώπου ώστε να μη θέσουν σε πολύ σοβαρό κίνδυνο τη ζωή τους.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους αγνοεί τελείως (αυταπόδεικτα) ότι η ως άνω καταστρατήγηση της αυτονομίας και επιβολή της υποχρεωτικής εξάρτησης ορίζεται και σημαίνει (μεταφράζεται) by the book – όχι μόνο στον περίκλειστο ελληνικό του μικρόκοσμο αλλά σε όλο τον πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο – σε εξαναγκασμό σε υποτελή διαβίωση.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους δεν έχει ιδέα ότι ο “εξαναγκασμός σε υποτελή διαβίωση” αποτελεί τον πυρήνα όλων όσων by the book – όχι στον περίκλειστο ελληνικό του μικρόκοσμο αλλά σε όλο τον πολιτισμένο δημοκρατικό κόσμο – ορίζονται και νοηματοδοτούνται ως “ρατσισμός”.

Στο κάτω – κάτω της γραφής του με το λοιπόν, ο σοβαρός αυτός νους άθελά του μας “λέει” ότι ασχολείται με συλλογισμούς/ επιδείξεις λογικής επί ενός θέματος – σε ελεύθερη απόδοση: “ποια είναι τα όρια νομικής αντιμετώπισης του ρατσισμού που δεν αντιστρατεύονται τη κοινή λογική;” – του οποίου αγνοεί ακόμα και την (διεθνώς δοσμένη)αλφαβήτα!

Στο κάτω – κάτω της γραφής (πλέον φεύγουμε από τη γραφή του εν λόγω, από εδώ και μπρος ο λόγος στη δικιά μας) το σύνδρομο του επαρχιωτισμού εντοπίζεται by the book στο είδος εκείνο των “σοβαρών” πασχόντων που ταλανίζονται από την ενδόμυχη (ενοχική) ανάγκη να παραστήσουν πάση θυσία ότι οι ίδιοι το έχουν υπερβεί, ομολογώντας έτσι άθελά τους ότι τους κατατρώει.

Στο κάτω – κάτω της γραφής, στην οριακή εποχή μας των σταυροφοριών, αν μη τι άλλο προσφέρεται η ευκαιρία/ δυνατότητα στους λίγους και στις λίγες που μπορούν (σε εσάς φίλτατοι αναγνώστες αναφερόμαστε) να κατανοήσουν ότι τα περισσότερα από τα φερόμενα ως σοβαρά μυαλά στη καθυστερημένη χώρα των νεοελλήνων έχουν ως τέτοια επιβληθεί στη βάση της καθολικής άγνοιας της αλφαβήτου, από την δική τους (άγνοια) εκκινώντας.

Στο κάτω – κάτω της γραφής, κάντε τον κόπο φίλτατοι όσοι ενδιαφέρεστε από την αρχή να αρχίσετε με την αλφαβήτα (οι οριακές εποχές/μεταίχμια το επιβάλλουν ως ανάγκη), αν θέλετε να πάψετε χωρίς λόγο ως “σταυροφόροι του τίποτε” διαρκώς να φορτίζεστε, και να αρχίσετε σιγά – σιγά να σπάτε και τη πλάκα σας. Κάτι τέτοιο θα είναι – πιστέψτε μας – μια καλή αρχή, ένας καλός τρόπος ξεκούρασης, απαραίτητης για να έρθουν τα καλύτερα.

Στο κάτω – κάτω της γραφής, μόνο το τελευταίο είναι αυτό που μετράει…

______________________________________________________________

Advertisements

Leave a Reply

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Change )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Change )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Change )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / Change )

Connecting to %s