Συνήγορος του Πολίτη για αστυνομική βία, ΑμεΑ, δικαιώματα παιδιού και ίση μεταχείριση

Greek Helsinki Monitor - Ελληνικο Παρατηρητηριο των Συμφωνιων του Ελσινκι

Στις 23 Μαρτίου 2019, ο Συνήγορος του Πολίτη δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεσή του για το 2018

Εδώ κάνουμε ανάρτηση επιλεγμένων κεφαλαίων που αφορούν:

Δικαιώματα του παιδιού

Ίση μεταχείριση

Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες

Διερεύνηση περιστατικών αυθαιρεσίας προσωπικού Σωμάτων Ασφαλείας και Καταστημάτων Κράτησης (περιλαμβάνει και την εμπλοκή του στην εκτέλεση σχετικών καταδικαστικών αποφάσεων του ΕΔΔΑ)

Υπάρχει πολύ χρήσιμο υλικό αλλά και σημαντικές αδυναμίες τις οποίες θα επισημάνουμε χωριστά. Εμφανής είναι η απουσία κεφαλαίου για εθνικές ή εθνοτικές μειονότητες, αφού σχεδόν ποτέ δεν ασχολήθηκε με τις εθνικές μειονότητες ενώ ελάχιστα ασχολείται με τους Ρομά.

View original post

Advertisements

Στηρίζουν το ρατσισμό των συμπαθών τους; Με αφορμή κείμενα Θεοδωρόπουλου – Κύρτσου – Σκούρα – Δημοκίδη

Η Μηνυτήρια αναφορά κατά Γιάννη Ζουγανέλη για ρατσιστικές, αντι-μεταναστευτικές δηλώσεις της 30 Δεκεμβρίου 2018 προκάλεσε σειρά αντιδράσεων που όλες συγκλίνουν στο συμπέρασμα πως δεν έγιναν για λόγους αρχής, δηλαδή της υποστήριξης της ελευθερίας της έκφρασης χωρίς όρια άρα και ανεξάρτητα από τον εκφραστή του ρατσιστικού λόγου, αλλά γιατί υπάρχει η αντίληψη πως οι συμπαθείς στους αντιδρώντες, ή γενικά οι φερόμενοι ως φιλελεύθεροι ή κεντροαριστεροί,  δεν πρέπει να διώκονται για το ρατσιστικό λόγο τους. Μερικοί αντέδρασαν διαστρεβλώνοντας πλήρως το κείμενο για το οποίο έγινε η μηνυτήρια αναφορά. Άλλοι επικαλέστηκαν πως στο ρατσιστικό λόγο απαντάς με λόγο και όχι με ποινικές διώξεις. Κάποιοι τρίτοι είπαν επίσης πως αν η μηνυτήρια αναφορά δεν ευδοκιμήσει θα λειτουργήσει ως μπούμερανγκ αφού θα ηρωποιήσει το φορέα του ρατσιστικού λόγου. Όλα αυτά είχαν ξαναγίνει με την παραπομπή σε δίκη της Σώτης Τριανταφύλλου και τη γνωστοποίηση του σχηματισμού δικογραφιών για τον Τάκη Θεοδωρόπουλο, τη Λώρα Κέζα και το Θάνο Τζήμερο. Ευκαιρία λοιπόν για να απαντηθούν όλα αυτά τα πρόσφατα κείμενα.

1. Ο Τάκης Θεοδωρόπουλος στην Καθημερινή της 3 Ιανουαρίου 2019 δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο Η πολιτισμική αξία του χούμους” το οποίο ο Ριχάρδος Σωμερίτης χαρακτήρισε την επόμενη ημέρα “καραμπινάτο ρατσισμό” . Στο κείμενό του ο ΤΘ μεταξύ άλλων ρατσιστικών ισχυρίσθηκε ψευδώς πως η μηνυτήρια αναφορά αφορούσε το ότι “ενώ μετανάστης του ζήτησε χούμους, του σέρβιρε ξεδιάντροπα χωριάτικη, λέγοντάς του «εμείς εδώ αυτήν τρώμε και καλά θα κάνεις να μάθεις να την τρως»“. Και ας έλεγε η μηνυτήρια αναφορά πως αφορούσε δηλώσεις του Γιάννη Ζουγανέλη με τις οποίες “αντιπαραβάλει ρατσιστικά τους Έλληνες μετανάστες στο εξωτερικό με τους μετανάστες στην Ελλάδα” λέγοντας “Να πω μια αλήθεια, ο Έλληνας μετανάστης δεν έχει καμία σχέση με τους μετανάστες που βλέπουμε εδώ πέρα και φιλοξενούμε εμείς. Καμία σχέση! Να σε φιλοξενήσω αλλά να μου πατήσεις το κεφάλι μέσα στο σπίτι μου; Όχι, δεν το θέλω.”

2. Την προηγούμενη ημέρα 2 Ιανουαρίου 2019, ο Ευρωβουλευτής της ΝΔ Γιώργος Κύρτσος δημοσίευσε στο λογαριασμό του στο Ευρωκοινοβούλιο το ακόλουθο tweet “Η μήνυση σε βάρος Ζουγανέλη για ρατσισμό είναι κίνηση εντυπωσιασμού. Θα προκαλέσει ζημιά σε αυτούς που υποτίθεται ότι στηρίζει. Ο Ζουγανέλης καταδίκασε συμπεριφορές μεταναστών όχι όλους τους μετανάστες. Αυτά που είπε είναι ανοιχτά σε κριτική. Χρειαζόμαστε διάλογο όχι πόλωση.” Απλή ανάγνωση του κειμένου του ΓΖ που αντιγράφτηκε παραπάνω δείχνει πως δεν καταδίκασε συμπεριφορές αλλά συλλήβδην αποκάλεσε όλους τους μετανάστες κατώτερους των Ελλήνων μεταναστών και δυνητικά εγκληματίες πατώντας τα κεφάλια των Ελλήνων στη χώρα τους. Απλά, όπως και ο ΤΘ, ο ΓΚ ψευδόταν.

3. Την ίδια ημέρα 2 Ιανουαρίου 2019 ο Πρόεδρος του Κέντρου Φιλελεύθερων Μελετών Αλέξανδρος Σκούρας δημοσίευσε ένα άρθρο με το μάλλον άθλιο τίτλο “Όχι άλλο κάρβουνο, μόνο χούμους” Σε αυτό αναφέρει “Μία πρώτη συνέπεια της στάσης του ΕΠΣΕ είναι ότι προτού συζητήσουμε το περιεχόμενο των δηλώσεων του κ. Ζουγανέλη, οφείλουμε να ασχοληθούμε με το πιο σοβαρό και επείγον ζήτημα της μήνυσης… Το θέμα της επικαιρότητας δεν ήταν οι δηλώσεις του κ. Ζουγανέλη αλλά η μήνυση του κ. Δημητρά. Η συζήτηση για το κατά πόσο η συμπεριφορά του καλλιτέχνη και του “μετανάστη” ήταν επιθυμητή ή κατακριτέα, η ανάλυση του αν όντως οι σύγχρονες μεταναστευτικές ροές προς τη χώρα μας έχουν διαφορετικά ποιοτικά χαρακτηριστικά από τη νέα γενιά Ελλήνων μεταναστών του brain drain, θα πρέπει να αναβληθεί. Αν πραγματικά μας ενδιαφέρει η καταπολέμηση του ρατσισμού σε όλες του τις εκφάνσεις, σίγουρα η αναβολή ή αποφυγή της συζήτησης γύρω από αυτόν δεν πρέπει να είναι και πολύ θετική εξέλιξη.” Μόνο που από τις 20 Δεκεμβρίου 2018 που δημοσιοποιήθηκαν οι δηλώσεις του ΓΖ μέχρι την ημέρα που υποβλήθηκε η μηνυτήρια αναφορά, δηλαδή επί ένα δεκαήμερο, ούτε ο ΑΣ ούτε οποιοσδήποτε άλλος από το ΚΕΦΙΜ ή τη Φιλελεύθερη Συμμαχία δεν συζήτησε το περιεχόμενο των δηλώσεων ΓΖ, αντίθετα με δεκάδες μέσα που την κατέκριναν. Το εκπληκτικό είναι μάλιστα πως ο ΑΣ ισχυρίζεται πως εμποδίζεται πλέον να τις συζητήσει έστω και τώρα λόγω της μηνυτήριας αναφοράς! Επίσης, διαστρεβλώνει τις δηλώσεις ΓΖ ισχυριζόμενος πως αυτές αφορούν τους σημερινούς Έλληνες μετανάστες του brain drain, ενώ ο ΓΖ αναφερόταν στους μετανάστες των προηγούμενων δεκαετιών.

Τέλος, ο ΑΣ προσθέτει και ένα προσβλητικό χαρακτηρισμό για έναν άνθρωπο που πριν λίγους μήνες δώρισε στο ΚΕΦΙΜ μέρος της βιβλιοθήκης του: “η στάση του ΕΠΣΕ μπορεί να βοηθάει το ίδιο να είναι τακτικά στην επικαιρότητα όμως αργά η γρήγορα ο οργανισμός αυτός μπορεί να καταλήξει σε παρωδία του σκοπού του.” Οποιοσδήποτε γνωρίζει τη 25χρονη δράση του ΕΠΣΕ και την προσωπική του Παναγιώτη Δημητρά ξέρει πως αυτή δεν στοχεύει στην τακτική επικαιρότητα αλλά στην τήρηση από την Ελλάδα του συνόλου των δικαιωμάτων χωρίς εξαιρέσεις και στην προσφυγή όχι μόνο στην ελληνική δικαιοσύνη αλλά και στη διεθνή δικαιοσύνη –Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου και Επιτροπή Ανθρώπινων Δικαιωμάτων του ΟΗΕ– καθώς και στα όργανα εμπειρογνωμόνων του ΟΗΕ και του Συμβουλίου της Ευρώπης. Απλή μελέτη των αποφάσεων των διεθνών δικαστηρίων και των διεθνών οργάνων δείχνει πως το έργο του ΕΠΣΕ είναι πλήρως δικαιωμένο. Ειδικότερα δε στη δίωξη του ρατσιστικού λόγου, η Ελλάδα έχει πολλαπλά εγκληθεί για την επικρατούσα ατιμωρησία:

“Η Επιτροπή του ΟΗΕ για την Εξάλειψη των Φυλετικών Διακρίσεων ανησυχεί για την αύξηση στη ρητορική μίσους από το 2009, που συμπίπτει με την άνοδο του κόμματος της Χρυσής Αυγής, ουσιαστικά στοχοποιώντας μετανάστες, Ρομά, Εβραίους και Μουσουλμάνους, μεταξύ άλλων μέσω των μέσων μαζικής επικοινωνίας, του διαδικτύου και των μέσων κοινωνικής δικτύωσης. Η Επιτροπή εκφράζει επίσης την ανησυχία της για την αύξηση των ρατσιστικών και ξενοφοβικών επιθέσεων, ιδίως εναντίον των αιτούντων άσυλο και των προσφύγων, η οποία επιτείνεται από την οικονομική κρίση στο Συμβαλλόμενο Κράτος… Η Επιτροπή καλεί την Ελλάδα να λάβει μέτρα αποτελεσματικής πρόληψης, καταπολέμησης και τιμωρίας της ρατσιστικής ρητορικής μίσους και των ρατσιστικών εγκλημάτων μίσους… Η Επιτροπή επιθυμεί να τονίσει ότι το θεμελιώδες δικαίωμα της ελευθερίας της έκφρασης δεν πρέπει να υπονομεύει τις αρχές της αξιοπρέπειας, της ανεκτικότητας, της ισότητας και της μη διάκρισης, καθώς η άσκηση του δικαιώματος στην ελευθερία της έκφρασης φέρει μαζί της ιδιαίτερες ευθύνες, μεταξύ των οποίων είναι η υποχρέωση της μη διάδοσης ιδεών βασισμένων στη φυλετική ανωτερότητα ή στο φυλετικό μίσος.”

Η παρωδία του σκοπού του ΕΠΣΕ που οραματίζεται ο ΑΣ είχε επίσης ως αποτέλεσμα μεταξύ άλλων την εκλογή του Παναγιώτη Δημητρά στο Διοικητικό Συμβούλιο του Ευρωπαϊκού Δικτύου Εφαρμογής (αποφάσεων ΕΔΔΑ), στο Εκτελεστικό Συμβούλιο της Ευρωπαϊκής Ουμανιστικής Ομοσπονδίας και στη Γενική Συνέλευσης της Παγκόσμιας Οργάνωσης κατά των Βασανιστηρίων. Τέλος, ο ΑΣ ρωτάει “Στον δικαστικό ακτιβισμό, το ποιοτικό κριτήριο δεν είναι ο αριθμός των μηνύσεων αλλά ο αριθμός των καταδικών. Ακόμα και αν αφήσουμε στην άκρη την όποια διαφωνία έχουμε για τον αντιρατσιστικό νόμο, μπορεί το ΕΠΣΕ να ισχυριστεί ότι είναι ικανοποιημένο από τα ποσοστά της επιτυχίας του;” Προφανώς ο ΑΣ θα θεωρεί πως για παράδειγμα η αθώωση σε δεύτερο βαθμό και μετά από τον Άρειο Πάγο του Κώστα Πλεύρη για το αντισημιτικό βιβλίο του με ένα σκεπτικό με καθαρά αντισημιτικό περιεχόμενο είναι αποτυχία (αλλά η πρωτόδικη καταδίκη του επιτυχία). Ανεξάρτητα από τη δίκη ΚΠ πάντως τουλάχιστον το 90% των καταδικών με τον αντιρατσιστικό νόμο ή με άλλες διατάξεις στις οποίες υπήχθη η ρητορική μίσους έχουν γίνει μετά από μηνύσεις του ΕΠΣΕ.

Εκτός από την πρωτόδικη καταδίκη του ΚΠ, υπάρχουν οι τελεσίδικες (σε δεύτερο βαθμό) καταδίκες του Ελεύθερου Κόσμου για αντισημιτισμό και του Χρυσαυγίτη Αλέξανδρου Πλωμαρίτη για ξενοφοβία, η πρωτόδικη καταδίκη των ΟΥΚ για ξενοφοβικά συνθήματα σε παρέλαση (δεν πρόλαβε να εκδικασθεί η έφεσή τους λόγω υφ’ όρων παραγραφής), πρωτόδικες καταδίκες που ανατράπηκαν στο δεύτερο βαθμό του Ελεύθερου Κόσμου για αντιτσιγγανισμό και του Απολλώνιου Φωτός για αντισημιτισμό, δύο πρωτόδικες καταδίκες του Κώστα Πλεύρη για ομοερωτοφοβία (δεν πρόλαβαν να εκδικασθούν οι εφέσεις του λόγω υφ’ όρων παραγραφής), η καταδίκη του Δημάρχου Ωραιοκάστρου για υποκίνηση ξενοφοβικής βίας (άλλη μια ανάλογη δίκη του θα γίνει στις 10 Ιανουαρίου 2019), οι πρωτόδικες καταδίκες για διέγερση σε διάπραξη εγκλημάτων κατά πολιτικών αντιπάλων του Νίκου Μιχαλολιάκου (η έφεση εκδικάζεται στις 18 Ιανουαρίου 2019) και κατά Ρομά του Ηλία Κασιδιάρη (αθωώθηκε στην κατ’ έφεση εκδίκαση). Υπάρχουν επίσης πρόσφατες παραπομπές σε μελλοντικές δίκες του πρώην Υφυπουργού Παιδείας, Έρευνας και Θρησκευμάτων Θεοδόση Πελεγρίνη για αντισημιτισμό, της Ελεύθερης Ώρας και των Αττικών Νέων για αντισημιτισμό, του Προέδρου του ΕΠΑΜ Δημήτρη Καζάκη για συνωμοσιολογική ξενοφοβία, και του Pronews για ξενοφοβία και fake news.

Ας μας πει ο ΑΣ για ποια από όλες αυτές τις υποθέσεις ρατσιστικού λόγου, όπως άλλωστε και για τα κείμενα Σώτης Τριανταφύλλου, Τάκη Θεοδωρόπουλου,  Λώρης Κέζα και Θάνου Τζήμερου -αλλά και τις μηνυτήριες αναφορές για ρατσιστικό λόγο των Κυριάκου Βελόπουλου, Αλέξη Κούγια, Ραχήλ Μακρή, Τάκη Τσουκαλά, Ηλία Κασιδιάρη, “Ελεύθερης Ώρας”, Ανδρέα Ανδριανόπουλου, Κώστα Πλεύρη, “Πρώτου Θέματος,” Στέφανου Χίου/Μακελειού, Γιώργου Καρατζαφέρη, Πάνου Καμμένο, Παύλου Πολάκη, Θόδωρου Πάγκαλου, Άδωνι Γεωργιάδη, Νίκου Νικολόπουλου, Αρτέμη Σώρρα, Κώστα Κατσίκη, καθώς και μερικών Δημάρχων και Μητροπολιτών  (και πολλών άλλων)- εξέφρασε ο ίδιος τον όποιο αντίλογο.

Τέλος, ας γνωρίζει ο ΑΣ πως όταν δεν παραπέμπεται καν σε δίκη ο Μητροπολίτης Πειραιά που αποκαλεί την ομοφυλοφιλία τη μια φορά “σαπρότατο, αίσχιστο, αισχρό, ατιμωτικό πάθος… ψυχοπαθολογική εκτροπή… σιχαμερό και ακάθαρτο αμάρτημα” γιατί απλώς εκφράζει “ριζοσπαστικές απόψεις” -άρα όχι ρατσιστικές-, την άλλη φορά “ανατροπή της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας που κατασκευάζει νομικώς έναν ανύπαρκτο άνθρωπο τον αρρενοθήλυ… επιφέρειτρομακτικες ασθένειες εις βάρος της ψυχοσωματικής υγείας του ανθρωπίνου προσώπου” γιατί “εκφράζει προβληματισμούς προσεκτικά διατυπωμένους που σχετίζονται με το γεγονός ότι τέτοιου είδους ενέργειες έρχονται σε πλήρη αντίθεση με την ανθρώπινη φύση”, και την τρίτη φορά “ανωμαλία… το πιο αισχρό από τα αμαρτήματα… προσβολή στο πρόσωπο του Θεού… φρικώδες πάθος … ψυχοπαθολογική εκτροπή της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας” γιατί “διακηρύττει το δόγμα της Χριστιανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας” αποτελεί για το ΕΠΣΕ ανάλογη τρανή επιβεβαίωση με την απόφαση του Αρείου Πάγου για το βιβλίο του Κώστα Πλεύρη πως δικαστικοί λειτουργοί είναι βαθύτατα ρατσιστές, πότε αντισημίτες, πότε ομοερωτοφοβικοί, και πως σε αυτό οφείλεται η ατιμωρησία που επικρίνουν ΟΗΕ και Συμβούλιο της Ευρώπης.

Με ανάλογο σκεπτικό έχει άλλωστε αρχειοθετηθεί και μηνυτήρια αναφορά κατά του Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης για ομοερωτοφοβία: “Όλα όσα εξέφρασε ο μηνυόμενος Μητροπολίτης Θεσσαλονίκης Άνθιμος είναι σαφές ότι αποτελούν την επίσημη, σταθερή και αδιασάλευτη θέση της ορθόδοξης εκκλησίας απέναντι στην ομοφυλοφιλία, η οποί σύμφωνα με τις βιβλικές αναφορές, θεωρείται “αμαρτία” και ως επιλογή βλάπτει τη σωτηρία του ανθρώπου και ως εκ τούτου ουδείς δύναται να απαιτεί από τον μηνυόμενο υπό τη συγκεκριμένη ιδιότητά του, ως Μητροπολίτη Θεσσαλονίκης, να αγνοήσει ή να εγκαταλείψει τις χριστιανικές διδαχές.”

4. Στις 31 Δεκεμβρίου 2018, ο διευθυντής του Lifo Άρης Δημοκίδης δημοσίευσε ένα κείμενο με τίτλο “Γιατί η μήνυση στον Ζουγανέλη για ρατσισμό είναι χοντρό λάθος – που πάλι θα γυρίσει μπούμερανγκ.”

Στην αρχή αναφέρει τα ακόλουθα: “Δε συμφωνώ με τη μήνυση εναντίον του Ζουγανέλη. Καταλαβαίνω ότι ο Παναγιώτης Δημητράς που την έκανε (όπως και κάποιες άλλες με τις οποίες διαφώνησα, πχ. εναντίον της Σώτης Τριανταφύλλου και της Λώρης Κέζα) έχει αγνές προθέσεις και δέχομαι πως είναι δικαίωμά του να επικαλεστεί τον Αντιρατσιστικό Νόμο του κράτους.” 

 

Και αυτός όπως και πολλοί άλλοι έχουν αντιδράσει μόνο σε μηνυτήριες αναφορές κατά συμπαθών ή πολιτικά συγγενών προσώπων. Για κανέναν άλλον από αυτούς που προαναφέρθηκαν δεν έχει αντιδράσει, δείχνοντας πως η διαφωνία είναι όχι για λόγους αρχής αλλά για λόγους συμπάθειας ή πολιτικής γειτνίασης.

Στη συνέχεια αναφέρει: “Όμως, εκτός αν τα λόγια του κ. Ζουγανέλη ήταν απ’ αυτά που προκαλούσαν και πέρα από κάθε αμφιβολία ρατσιστική βία, μια τέτοια μήνυση θα πέσει στο κενό και θα γυρίσει μπούμερανγκ. Το αποτέλεσμα της θα είναι απλά η ηρωοποίηση του Ζουγανέλη και η περαιτέρω συντηρητικοποίηση της κοινωνίας. Επιπλέον, σε τέτοιες φάσεις, ακόμα κι αυτοί που καθόλου δε μισούν τους μετανάστες (άλλωστε κι ο Ζουγανέλης ένας αριστερός αλληλέγγυος είναι, που μοίρασε φαγητό και μοιράστηκε μια κακή του εμπειρία!) νιώθουν πως φιμώνονται. Εξοργίζονται με το πώς τους κουνούν το δάχτυλο και τους λένε «φασίστες» – και το κλασικό αποτέλεσμα είναι να εξαγριώνονται και μέσα τους να τσιμεντώνονται τέτοιες -και σταδιακά πιο ακραίες- απόψεις. Οι υπερβολές καλό είναι να αποφεύγονται, και απ’ τη μία αλλά και απ’ την άλλη πλευρά.”

Μία ανάγνωση αυτών των σχολίων είναι πως αγνοεί το νόμο που ποινικοποιεί όχι μόνο την πρόκληση ρατσιστικής βίας αλλά γενικότερα “την υποκίνηση, πρόκληση, διέγερση ή προτροπή σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν διακρίσεις, μίσος ή βία.” Κατά συνέπεια το σχόλιο είναι άστοχο και τον εκθέτει. Μια δεύτερη ανάγνωση είναι πως διαφωνεί με το νόμο αλλά δεν (τολμά να) το λέει ευθέως: άρα διαφωνεί με το κράτος δικαίου και εκ του αποτελέσματος συντάσσεται με τους φορείς ρατσιστικών ιδεών που διατυπώνουν ανάλογα επιχειρήματα. Άλλωστε έλλειψη πίστης στη δημοκρατία και το κράτος δικαίου είναι και το επιχείρημα κατά της μηνυτήριας αναφοράς γιατί η μήνυση θα πέσει στο κενό και θα γυρίσει μπούμερανγκ, θα ηρωποιηθεί ο Ζουγανέλης και θα συντηρητικοποιηθεί η κοινωνία! Όπως γύρισε μπούμερανγκ και ηρωποιήθηκε ο Πλεύρης ας πούμε, μετά την αθώωση του οποίου η κοινωνία συντηρητικοποιήθηκε φέρνοντας το ΣΥΡΙΖΑ στην εξουσία; Επίσης, θεωρεί πως η δίωξη του ρατσιστικού λόγου αποτελεί φίμωση, όπως ακριβώς ισχυρίζονται και οι φορείς του ρατσιστικού λόγου, ενώ δεν έχει ισχυρισθεί κάτι πως η δίωξη για εξύβριση έως συκοφαντική δυσφήμηση αποτελεί φίμωση. Τέλος, εξισώνει το ρατσιστικό λόγο και τη δίωξή του αποκαλώντας και τα δύο υπερβολές: καλύτερο ξέπλυμα του ρατσιστικού λόγου δεν υπάρχει.

 

Ας σημειωθεί πως σε κανένα κείμενό του ο Άρης Δημοκίδης δεν έχει αναφερθεί στις επιταγές ΟΗΕ και Συμβουλίου της Ευρώπης για τη δίωξη του ρατσιστικού λόγου και την απαράδεκτη ατιμωρησία στην Ελλάδα που έχουν παρουσιασθεί στο Lifo σε συνέντευξή μου από το 2013 “50′ με τον Παναγιώτη Δημητρά Μια συζήτηση με τον εκπρόσωπο του ΕΠΣΕ για τα ανθρώπινα δικαιώματα στην Ελλάδα.” και το 2018 στο “Ρητορική μίσους και ρατσιστικός λόγος στην Ελλάδα: ένα μικρό χρονικό.” Γιατί τότε δεν θα μπορούσε να βάλει τίτλο στο κείμενο πως η μήνυση είναι “χονδρό λάθος που θα γυρίσει σε μπόυμεραγκ.”

Τέλος, δεν είναι ενδιαφέρον πως δεν αποκαλεί ρατσιστικές τις απόψεις Ζουγανέλη, αφού άλλωστε δεν τολμά καν να τις αναφέρει πως θεωρούν όλους τους μετανάστες οιονεί βίαιους. Το ίδιο είχε κάνει και στο προαναφερθέν άρθρο του για την Τριανταφύλλου τις ισλαμοφιβικές θέσεις τις οποίας θεωρούσε απλές απόψεις σε αντίθεση μάλιστα με “τη ρατσιστική ρητορική μίσους διακινείται καθημερινά με πολλές και ισχυρές δόσεις και χωρίς καμία τιμωρία” [sic], όπως και για το προαναφερθέν άρθρο του για την Κέζα όπου αρνείτο χωρίς καμιά τεκμηρίωση το αναφερόμενο στη μηνυτήρια αναφορά πως περιείχε “ψευδείς ισχυρισμούς για φερόμενες πρακτικές στο μουσουλμανικό κόσμο γενικά που όμως ισχύουν μόνο σε ελάχιστες χώρες και άρα δεν αποτελούν απόρροια του Ισλάμ, όπως και για το ότι κάποιοι δήθεν θεωρούν πως πρέπει να γίνονται δεκτές στο δυτικό κόσμο.”

 

5. Σαν επίλογος μια σχετικότατη ανάρτηση του Πέτρου Σαπουντζάκη στις 31 Δεκεμβρίου 2018:

 

December 31, 2018 at 6:42 PM

Αντιγράφω το εξαιρετικό σχόλιο της Artemis Fyssa:

“ο Έλληνας μετανάστης δεν έχει καμία σχέση με τους μετανάστες που βλέπουμε εδώ πέρα και φιλοξενούμε εμείς. Καμία σχέση. Να σε φιλοξενήσω αλλά να μου πατήσεις το κεφάλι μέσα στο σπίτι μου;”

Ξενοφοβικό, ακροδεξιό αφήγημα όπου μια αδιαίρετη, ομογενοποιημένη και εκτός κάθε ιστορικού πλαισίου κατηγορία, ο “Έλληνας μετανάστης”, υποστηρίζεται ότι ήταν άλλης ποιότητας από κάθε άλλης εθνικότητας μετανάστη που “φιλοξενείται” στην Ελλάδα – και βέβαια σε αυτή την περίπτωση ο έτερος, ενιαίος και αδιαίρετος μετανάστης “φιλοξενείται”, δε “ζει” στη χώρα υποδοχής. Δεν είναι τυχαία η επιλογή των λέξεων, καθώς έτσι ο Έλληνας βγαίνει δίπλα ανώτερος, όχι μόνο ως μετανάστης, αλλά και ως φιλόξενος τύπος ο οποίος κάνει την τρομερή υπέρβαση να δεχτεί προσωρινά – προφανώς αφού πρόκειται περί φιλοξενίας – μετανάστες.

Κι αυτοί οι μετανάστες τι κάνουν; Σύμφωνα με τον κ. Ζουγανέλη, “μας πατάνε το κεφάλι μέσα στο σπίτι μας”. Εδώ ο κ. Ζουγανέλης απευθύνεται στα πιο ξενοφοβικά ένστικτα, ανακινώντας γενικολογες εικόνες βιαιότητας οι οποίες προφανώς δε χρειάζονται κάποια τεκμηρίωση – αλλά και αν χρειαστεί τεκμηρίωση, έχει έτοιμη μια τρομερή ιστορία όπου ένας μετανάστης ζήτησε χούμους αντί για σαλάτα. Τελικά βέβαια, όπως ο ίδιος λέει, ο κ. Ζουγανέλης ήταν αυτός που βιαοπράγησε φέρνοντας τη σαλάτα στο κεφάλι του συγκεκριμένου μετανάστη, γιατί προφανώς ως γνήσιος Ελλην, άντρας με τα όλα του, δεν μπορούσε να ανεχτεί μια τόσο βαριά προσβολή, χούμους αντί για σαλάτα. Αν είναι δυνατόν!

Και οι σχολιαστές/τριες της είδησης; Πνίγονται από αυτό που οι ίδιοι/ες ονομάζουν “πολιτική ορθότητα”. Εξανίστανται επειδή ο οποίος Ζουγανέλης δεν μπορεί να αναπαράγει ανενόχλητος ακροδεξιά, ξενοφοβικά αφηγήματα όποτε του δίνεται δημόσιος λόγος. Εξανίστανται επειδή δεν μπορούν να καταλάβουν τη σημαντικότατη διάφορα ανάμεσα στην ελευθερία του λόγου και το ρατσιστικό, μισαλλόδοξο και ξενοφοβικό λόγο.

Τέλος, το πρόβλημα με όσες ΜΚΟ παρακολουθούν τα ζητήματα ρατσιστικού λόγου και ρητορικής μίσους στα ΜΜΕ είναι τα μειωμένα αντανακλαστικά και το ότι επί χρόνια ο κάθε κ. Ζουγανέλης ένιωθε ελεύθερος και ωραίος να λέει ο,τι θέλει, χωρίς να εγκαλείται, χωρίς κανείς να του ζητάει να στοιχειοθετεί αυτά που λέει ή να ανακαλέσει.

Καλή χρονιά, καλά μυαλά με λιγότερο μίσος εύχομαι σε όλες κ όλους!”

Torture and ill-treatment by police officers in Greece

c5813-1543239141801

Torture and ill-treatment by police officers in Greece

By Panayote Dimitras, Spokesperson, Greek Helsinki Monitor

In mid-August 2002, Georgios Sidiropoulos and Ioannis Papakostas, two youngsters who had never met each other before, were taken to an Athens police station on alleged traffic violations (never subsequently confirmed by the courts). A police officer on duty took them to an office and repeatedly used a taser gun against them, to punish them because they had allegedly resisted arrest. The complaints launched in the following days led to an administrative investigation that concluded that their claims were false as the officer simply had used a wireless . A criminal investigation which after several years led to the only trial in Greece where a police officer was irrevocably convicted for torture – a full 12 years after the eents, in 2014 . The sentence was a mere 5 years converted into the minimum fine possible of 5 euros per day. The officer convicted for torture did not spend even one day in detention or in prison.

  Source: Panayote Dimitras

Source: Panayote Dimitras

In January 2018 the European Court of Human Rights found Greece in violation of Articles 3, 6.1 and 13 of the Convention. In particular, the Court found that “the criminal and disciplinary system had proved to be seriously lacking in rigour and incapable of having a deterrent effect to ensure the effective prevention of illegal acts such as torture.”

This was the most recent of the thirteen cases in the Makaratzis group, concerning impunity for the use of potentially lethal force; ill-treatment sometimes amounting to torture; absence of effective administrative and criminal investigations; inadequate criminal proceedings and penalties; and in some cases a failure to investigate possible racist motives. The leading case (the shooting of Christos Makaratzis) dates from 1995

The Committee of Ministers had confined its three examinations of the execution of these cases in 2012, 2015 and 2017 to welcoming the information provided by Greece on the modernization of the law on the use of arms, the establishment of an office to review the related complaints, and the possible reopening of the cases adjudicated by the ECtHR. Three written submissions from the Greek Helsinki Monitor and one from REDRESS highlighted the ineffectiveness of the Greek state’s response. These were followed by an oral briefing to CM representatives by GHM in November 2018. In December 2018, for the first time, the CM issues a very strong decision seeking a detailed set of information from Greece by September 2019

Greece is now obliged to provide documented information about the effectiveness of the Ombudsman as an Independent Complaints Mechanism. This relates not only to the reopening of investigations in old cases, but also to reviewing new complaints that, as GHM has noted, number in the hundreds. Greece must also amend its legislation to bring the definition of torture in line with international standards and prevent the conversions of imprisonment imposed for torture and other ill-treatment into fines. The state must also provide information on the investigation of possible racist motives when ill-treatment occurs in the context of law enforcement; and, finally, implement its commitment to issue written apologies to the victims.

This decision is a powerful weapon in view of the CPT visit to Greece in 2019, the review of Greece by UN CAT in July-August 2019, and the probable new review of the Makaratzis case by the CM in December 2019. The Greek Helsinki Monitor will seek to capitalise on this decision, by seeking the apologies promised from the authorities; pressing the Ombudsman to conclude at least some of the hundreds of the investigations it has been carrying out since mid-2017 so as to assess their effectiveness; and review the proposed amendments to the criminal code announced by the government so as to assess if they are up to the standards defined by ECtHR, CM, CPT, and CAT. These institutions will be kept closely informed of developments.

Ευρωκόλαφος για ανεκτέλεστες αποφάσεις ΕΔΔΑ για βία αστυνομικών – λιμενικών και απαγόρευση τουρκικών ενώσεων

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) καλεί κυβέρνηση, κόμματα και πλειοψηφία ΜΜΕ και κοινωνίας πολιτών, αντί να πανηγυρίζουν κατά τη σημερινή Παγκόσμια Ημέρα Ανθρώπινων Δικαιωμάτων, να σκύψουν πάνω στις αυστηρές έως ταπεινωτικές για την Ελλάδα συνολικά αποφάσεις της Επιτροπής Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης που πάρθηκαν την περασμένη εβδομάδα για την πάνω από δεκαετία μη συμμόρφωση με σωρεία καταδικαστικών αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΔΔΑ) που αφορούν ατιμωρησία αστυνομικών και λιμενικών που έκαναν βασανιστήρια ή κακομεταχείριση και διάλυση ή άρνηση εγγραφής τουρκικών μειονοτικών ενώσεων. Τα πλήρη κείμενα των αποφάσεων της 6 Δεκεμβρίου 2018 (που αποσιώπησαν ΟΛΑ τα ΜΜΕ) ακολουθούν σε μετάφραση του ΕΠΣΕ το οποίο με συνεχείς τεκμηριωμένες παρεμβάσεις του έπαιξε καθοριστικό ρόλο στη διαμόρφωση των αποφάσεων αυτών. Οι παρεμβάσεις του ΕΠΣΕ και οι αποφάσεις της ΕΥ είναι διαθέσιμες στις ιστοσελίδες:

https://greekhelsinki.wordpress.com/tag/makaratzis/
http://hudoc.exec.coe.int/ENG?i=004-15563 (σχετική ιστοσελίδα Επιτροπής Υπουργών)

https://greekhelsinki.wordpress.com/tag/bekir-ousta-and-others/
http://hudoc.exec.coe.int/ENG?i=004-15568 (σχετική ιστοσελίδα Επιτροπής Υπουργών)

1. Ατιμωρησία αστυνομικών και λιμενικών για χρήση βίας

  • Η Ελλάδα ελέγχεται γιατί έχει σύντομες προθεσμίες παραγραφής αδικημάτων για βασανιστήρια και κακομεταχείριση και έτσι δεν μπορεί να επανεξετάσει τις υποθέσεις που οδήγησαν σε καταδίκες από το ΕΔΔΑ, πλην της μόνης για την οποία υπάρχει καταδίκη από ελληνικά δικαστήρια για βασανιστήρια που δεν έχουν παραγραφή (υπόθεση Σιδηρόπουλου – Παπακώστα για βασανιστήρια με ηλεκτροσόκ το 2002).
  • Ζητείται από την Ελλάδα ενημέρωση για το αν παρέμειναν στην υπηρεσία οι αστυνομικοί και οι λιμενικοί δράστες των βασανιστηρίων και της κακομεταχείρισης στις 13 υποθέσεις που οδήγησαν σε καταδικαστικές αποφάσεις από το ΕΔΔΑ (για 9 από αυτές οι προσφυγές έγιναν από το ΕΠΣΕ).
  • Χαιρετίζεται η πρόθεση της κυβέρνησης να ζητηθεί συγγνώμη από τα θύματα βασανιστηρίων και κακομεταχείρισης και αναμένεται η υλοποίησή της.
  • Ζητείται ενημέρωση για την αποτελεσματικότητα του Συνηγόρου του Πολίτη ως νέου μηχανισμού διερεύνησης των σχετικών καταγγελιών καθώς και για τον αντίκτυπο της εισαγωγής του ρατσιστικού κινήτρου στη διερεύνηση αυτών των υποθέσεων.
  • Ζητείται ενημέρωση για τα μέτρα για την ευθυγράμμιση του ορισμού των βασανιστηρίων με τις διεθνείς συμβάσεις και για την αφαίρεση της δυνατότητας μετατροπής ποινών φυλάκισης που επιβάλλονται για βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης σε πρόστιμα.

2. Απαγόρευση λειτουργίας τουρκικών μειονοτικών ενώσεων

  • Εκφράζεται λύπη για τη συνεχιζόμενη απαγόρευση λειτουργίας τουρκικών μειονοτικών ενώσεων και τη συνεχιζόμενη άρνηση συμμόρφωσης με τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ ακόμα και μετά την εισαγωγή νομοθεσίας για την επανεξέταση των υποθέσεων αυτών που αγνόησε το Εφετείο Θράκης αρνούμενο την άρση διάλυσης της Τουρκικής Ένωσης Ξάνθης.
  • Εκφράζεται βαθιά λύπη γιατί, περιφρονώντας τη νομολογία του ΕΔΔΑ, τα ελληνικά δικαστήρια μέχρι και τον Άρειο Πάγο το 2017 αρνήθηκαν την εγγραφή του Πολιτιστικού Συλλόγου Τούρκων Γυναικών Νομού Ξάνθης.
  • Καλείται η Ελλάδα να φροντίσει ώστε να αποφασίζει για τα θέματα αυτά η δικαιοσύνη σεβόμενη την Ευρωπαϊκή Σύμβαση Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) και τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ και για το λόγο αυτό να προχωρήσει και σε κατάρτιση των δικαστών στην ΕΣΔΑ και στην υποχρέωση συμμόρφωσης με τις αποφάσεις του ΕΔΔΑ.
  • Λόγω της σοβαρότητας της υπόθεσης αποφασίστηκε να επανεξετασθεί η συμμόρφωση της Ελλάδας κατεπειγόντως το Σεπτέμβριο 2019.

Συμβούλιο της Ευρώπης – Απόφαση Επιτροπής Υπουργών: Επίβλεψη εκτέλεσης αποφάσεων ΕΔΔΑ Μακαρατζής κτλ. κατά Ελλάδας (βία αστυνομικών – λιμενικών)


ΕΠΙΤΡΟΠΗ ΥΠΟΥΡΓΩΝ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ ΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ

ΑΝΑΠΛΗΡΩΤΕΣ ΥΠΟΥΡΓΩΝ

Αποφάσεις

CM/Del/Δεκ(2018)1331/H46-13

6 Δεκεμβρίου 2018

1331η συνεδρίαση, 4-6 Δεκεμβρίου 2018 (ΑΔ)

H46-12 Ομάδα αποφάσεων Μακαρατζής κ.λπ. κατά Ελλάδας
(Προσφυγές υπ’ αριθ. 50385/99 κτλ.)

Επίβλεψη της εκτέλεσης των αποφάσεων του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου

Αποφάσεις

Οι Αναπληρωτές

1. υπενθυμίζοντας ότι αυτές οι υποθέσεις αφορούν τη χρήση δυνητικά θανατηφόρας βίας και κακομεταχείρισης από όργανα επιβολής του νόμου καθώς και την έλλειψη αποτελεσματικών ερευνών ικανών να οδηγήσουν σε επαρκείς πειθαρχικές και ποινικές κυρώσεις·

Όσον αφορά τα ατομικά μέτρα

2. υπενθυμίζουν με λύπη ότι, λόγω των ισχυόντων κανόνων παραγραφής, δεν είναι δυνατή η επανεξέταση υπερβολικά επιεικών καταδικαστικών αποφάσεων ή αναποτελεσματικών ποινικών ανακρίσεων (ειδικότερα της πρόσφατης υπόθεσης Andersen).

3. εκφράζουν επίσης τη λύπη τους για το γεγονός ότι στην υπόθεση Zontul, λόγω της τότε ισχύουσας ελληνικής νομοθεσίας, η επανεξέταση της ποινικής καταδίκης των λιμενικών υπεύθυνων για προσβολή της σεξουαλικής αξιοπρέπειας δεν θα επέτρεπε να ληφθεί υπόψη η διαπίστωση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου ότι τα γεγονότα αποτελούσαν βασανιστήρια κατά την έννοια του άρθρου 3 της Σύμβασης, καθώς στην έννοια των βασανιστηρίων στην ελληνική νομοθεσία δεν περιλαμβάνονταν τα πραγματικά περιστατικά της υπόθεσης· σημείωσαν ωστόσο με ικανοποίηση την απόφαση του Συνήγορου του Πολίτη να επαναλάβει τις πειθαρχικές έρευνες σχετικά με τις συνέπειες των εν λόγω πράξεων·

4. εξέφρασαν τη λύπη τους για το γεγονός ότι σε όλες τις περιπτώσεις – εκτός από εκείνες των Σιδηρόπουλου – Παπακώστα και Andersen – η επανάληψη των πειθαρχικών ερευνών δεν ήταν δυνατή λόγω του ότι τα αδικήματα είχαν παραγραφεί·

5. κάλεσαν τις αρχές να ενημερώσουν την Επιτροπή μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2019 για την επανεξέταση των πειθαρχικών ερευνών σχετικά με τις υποθέσεις Σιδηρόπουλου – Παπακώστα και Andersen·

6. επισημαίνοντας επίσης την ιδιαίτερη πολυπλοκότητα του ζητήματος παραγραφής στην υπόθεση Zontul, κάλεσαν τις αρχές να υποβάλουν στην Επιτροπή έως την 1η Σεπτεμβρίου 2019 τα πλήρη πορίσματα του Λιμενικού Σώματος σχετικά με την επανάληψη της πειθαρχικής διαδικασίας, ιδίως όσον αφορά την παραμονή στην υπηρεσία των υπευθύνων·

7. χαιρέτισαν την πρόθεση των αρχών να ζητήσουν από τους επικεφαλής των υπηρεσιών που εμπλέκονται σε βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης να ζητήσουν γραπτή συγγνώμη από τους προσφεύγοντες· κάλεσαν τις αρχές να ενημερώσουν την Επιτροπή μέχρι την 1η Σεπτεμβρίου 2019 για οποιαδήποτε περαιτέρω εξέλιξη·

Όσον αφορά τα γενικά μέτρα

8. κάλεσαν τις αρχές να εντείνουν τις συνεχιζόμενες προσπάθειές τους για την εξάλειψη όλων των μορφών κακομεταχείρισης από τα όργανα επιβολής του νόμου, λαμβάνοντας δεόντως υπόψη τις συστάσεις της CPT και τις κάλεσαν να παράσχουν στην Επιτροπή συγκεκριμένες και λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ληφθέντα ή προβλεπόμενα μέτρα σε απάντηση στις αποφάσεις του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου στις υποθέσεις αυτές·

9. όσον αφορά την αποτελεσματικότητα των ερευνών, κάλεσαν τις αρχές να υποβάλουν έως την 1η Σεπτεμβρίου 2019 λεπτομερείς πληροφορίες σχετικά με τα ακόλουθα θέματα:

α) την αναστολή της παραγραφής για αξιόποινες πράξεις που σχετίζονται με παραβάσεις παρόμοιες με εκείνες στις υπό κρίση υποθέσεις·

β) τη γενική δυνατότητα επανέναρξης πειθαρχικών ερευνών σε περιπτώσεις όπου έχει ήδη αποφασισθεί ποινική ή πειθαρχική ευθύνη, λαμβανομένης υπόψη της αρχής ne bis in idem που κατοχυρώνεται στον νόμο 4443/2016·

γ) την αποτελεσματικότητα του νέου μηχανισμού καταγγελίας (Συνηγόρου του Πολίτη), ιδίως υπό το πρίσμα των αποτελεσμάτων των ερευνών επί των καταγγελιών που υποβλήθηκαν μετά την έναρξη λειτουργίας του μηχανισμού στις 9 Ιουνίου 2017·

δ) τον αντίκτυπο της νέας ενισχυμένης νομοθετικής προστασίας κατά του ρατσιστικού εγκλήματος και τα ενδεχόμενα νέα μέτρα που προβλέπονται για τη διασφάλιση της διερεύνησης πιθανών ρατσιστικών κινήτρων όταν παρουσιάζεται κακομεταχείριση στο πλαίσιο της επιβολής του νόμου·

ε) το κατά πόσον οι αποφάσεις για την περάτωση ποινικών ανακρίσεων λόγω παραγραφής μπορούν να υποβληθούν σε δικαστική ή άλλη ανεξάρτητη επανεξέταση·

στ) τα μέτρα που ελήφθησαν ή σχεδιάστηκαν στο πλαίσιο της τρέχουσας αναθεώρησης του Ποινικού Κώδικα, προκειμένου να ευθυγραμμιστεί πλήρως η διεξαγωγή των ποινικών ανακρίσεων σε περιπτώσεις κακομεταχείρισης και οι σχετικές κυρώσεις με τις απαιτήσεις της νομολογίας του Δικαστηρίου, ιδίως όσον αφορά τον ορισμό των βασανιστηρίων και τις δυνατότητες μετατροπής ποινών φυλάκισης που επιβάλλονται για βασανιστήρια και άλλες μορφές κακομεταχείρισης σε ποινές μη στερητικές της ελευθερίας.

[Μετάφραση στα ελληνικά από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) από το αγγλικό πρωτότυπο διαθέσιμο εδώ

Six years on, Greece still needs to fix its law on torture

https://redress.org/assets/images/logo.png
Date: 26/10/18
Necati Zontul

Six years on, Greece still needs to fix its law on torture

REDRESS has filed a submission with the Council of Europe addressing Greece’s failure to implement the 2012 decision of the European Court of Human Rights in Zontul v Greece. The decision found that Greek law was incompatible with the country’s international obligations to prevent and prosecute torture. Greece’s continuing failure to implement the Court’s decision has important implications for the ongoing torture and ill-treatment of migrants in Greece.

Background

Necati Zontul was tortured by officers of the Greek Coastguard while detained in a camp for asylum seekers in 2001. Following a flawed investigation and prosecution of the Coastguard officers responsible for Necati’s treatment by the Greek authorities, REDRESS assisted Necati in bringing a case against Greece at the European Court of Human Rights.

The Court found in favour of Necati in 2012, concluding that Greece had breached Article 3 of the European Convention on Human Rights as a result of Necati’s torture and denial of reparations, as well as Greece’s failure to investigate and sanction the perpetrators appropriately.

Submission

REDRESS’s new submission is directed to the Council of Europe’s Committee of Ministers, the body responsible for supervising the implementation of European Court of Human Rights decisions. It recommends that the Committee encourage Greece to:

  • ensure that investigations into torture in Greece are fully independent of the authorities accused of the torture
  • reform Greece’s law on torture to make it compatible with Article 3 of the European Convention of Human Rights and with Article 1 of the UN Convention Against Torture
  • ensure that sanctions for torture and ill-treatment in Greece are sufficiently punitive.

These reforms are necessary to make sure that no others are subjected to the same migration-related torture that Necati had to suffer, and that those responsible for the torture of Necati and others are held to account for their actions. It is also important for Greece to show that it is complying with the judgments of the European Court of Human Rights and that it is meeting its obligations under international law.

REDRESS’s submission to the Committee of Ministers is available here.

More information about Necati’s case can be found here.

06/06/2018: Απαράδεκτη κυβερνητική αναφορά σε Συμβούλιο Ευρώπης για εκτέλεση καταδίκης ΕΔΔΑ για Μανωλάδα

Το Σεπτέμβριο του 2018 η Επιτροπή Υπουργών του Συμβουλίου της Ευρώπης θα εξετάσει την εκτέλεση της απόφασης Μανωλάδας. Οι ελληνικές αρχές υπέβαλλαν έκθεση δράσης (http://hudoc.exec.coe.int/ENG?i=DH-DD(2018)607F) για τη συμμόρφωση με το δεδικασμένο η οποία, γεμάτη αντιφάσεις, καταλήγει στο προκλητικό συμπέρασμα ότι πρόκειται για μεμονωμένη περίπτωση (un cas isolé)… Παρά το γεγονός ότι,όπως σωστά τονίζει, το Δικαστήριο υπογράμμισε ότι το νομικό πλαίσιο υπήρχε μεν αλλά δεν εφαρμόστηκε από τις αστυνομικές και δικαστικές αρχές, παραλείπει σκοπίμως να ενσκήψει σε συστημικές ατέλειες που αφορούν στην πρόληψη του εγκλήματος, στην προστασία των θυμάτων και στην αποτυχία των αρχών διερεύνησης και δίωξης. Στο μεγαλύτερο μέρος της θυμίζει έκθεση ιδεών για το τι έγινε,αποσπασματικά απο το 2013 μέχρι σήμερα, παρά ένα οργανωμένο σχέδιο αντιμετώπισης. Δυστυχώς ή ευτυχώς η πυρκαγιά του Ιουνίου 2018 σε οικισμό που στέγαζε 400 άτομα υπό τις αυτές συνθήκες που διαπιστώθηκαν το 2013, αποκάλυψε το μέγεθος του προβλήματος και αποδεικνύει ότι τα μεμονωμένα μέτρα απέτυχαν παταγωδώς. Συνεπώς και ενώ η υπόθεση χαρακτηρίζεται από το Συμβούλιο της Ευρώπης “leading” και εφαρμόζεται “enhanced procedure”, η έκθεση είναι μάλλον “εκτός θέματος”. Οι ίδιοι που θεωρούσαν και επιχειρηματολογούσαν κατά τη διαδικασία ενώπιον του εδδα ότι “δεν υπάρχει trafficking”,τώρα το θεωρούν μεμονωμένο περιστατικό. Panayote Dimitras

Μια μέρα πριν τον εμπρησμό στον καταυλισμό εργατών γης της Μανωλάδας πρωτοκολλήθηκε ραπόρτο http://hudoc.exec.coe.int/ENG… της ελληνικής κυβέρνησης στο ΕΔΑΔ για τα μέτρα συμμόρφωσης που χρειάζονται μετά την καταδικαστική απόφαση για την γνωστή υπόθεση.

Τέτοιου είδους έγγραφα δεν τυγχάνουν ιδιαίτερης δημοσιότητας επί ΣΥΡΙΖΑ. Πολλοί από αυτούς/ές που θα το έκαναν στο παρελθόν έχουν φιλική στάση ή και συμμετέχουν στην κυβέρνηση. Κάποιοι άλλοι απλώς έχουν κουραστεί και απέχουν.

Η δική μου ενημέρωση (όπως και τότε που η κυβέρνηση αποπειράθηκε να προσφύγει εναντίον της καταδικαστικής απόφασης από το ΕΔΑΔ https://www.thepressproject.gr/…/I-kubernisi-amfisbitei-tin… ) προέρχεται από το δικηγόρο των θυμάτων Vassilis Kerasiotis που το έγραψε στο facebook. Για τα θέματα αυτά μιλά και η ΓΣΕΕ, το Generation 2.0 και μερικοί σαν τον Panayote Dimitras που δεν καταλαβαίνουν γιατί να αλλάζουν στάσεις και απόψεις με τις αλλαγές των κυβερνήσεων. Ρωτάει και το Κίνημα Αλλαγής(http://www.pasok.gr/%CE%B1%CE%BD%CE%B1%CE%BA%CE%BF%CE%AF%C…/) όπως και το ΚΚΕ (https://www.rizospastis.gr/story.do?id=9889456) αλλά οι κυβερνητικοί αρκούνται στις δημόσιες σχέσεις της Αχτσιόγλου σε ταξίδια- αστραπή στη Μανωλάδα. (http://www.avgi.gr/…/photoreportaz-apo-ten-autopsia-tes-ypo… ).

Η φιλεργατική, φιλομεταναστευτική, δικαιωματική, αλληλέγγυα και δεν ξέρω τι άλλο, κυβέρνηση λέει τώρα ότι η ιστορία της Μανωλάδας ήταν ένα ΜΕΜΟΝΩΜΕΝΟ ΠΕΡΙΣΤΑΤΙΚΟ, ότι η πολιτεία έχει λάβει όλα τα απαραίτητα μέτρα για την μη επανάληψη τέτοιων περιστατικών και ζητά το κλείσιμο της υπόθεσης.

Φαντάζομαι ότι θα γίνει μια ημερίδα (με μπουφέ) με την συμμετοχή όλων των αναφερομένων στο ραπόρτο και θα το γιορτάσουνε καταλλήλως.

37962374_10156455178192567_1176308645210619904_n

37973489_10156455208912567_2326668927674875904_n


 

03/04/2018: Δίκη Ελλάδας για τα θρησκευτικά στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

Στις 3 Απριλίου 2018, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου  (ΕΔΔΑ) δημοσιοποίησε την κοινοποίηση στην Ελλάδα δύο προσφυγών που αφορούν την υποχρέωση αποκάλυψης του (μη Ορθόδοξου Χριστιανικού) θρησκεύματος ως προϋπόθεση απαλλαγής από τα θρησκευτικά αλλά και, κυρίως, τον ομολογιακό χαρακτήρα του μαθήματος με βάση το περιεχόμενο που προσδιορίστηκε τον Ιούνιο 2017. Τα προσφεύγοντα άτομα είχαν αρχικά κάνει αιτήσεις ακύρωσης ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας (ΣτΕ) ζητώντας την εξέτασή τους κατά προτίμηση και ως κατεπειγουσών ώστε να μην υποχρεωθούν οι προσφεύγουσες μαθήτριες να παρακολουθήσουν τα θρησκευτικά κατά τη σχολική περίοδο 2017-2018: το ΕΔΔΑ επισημαίνει πως το ΣτΕ αρνήθηκε όχι μόνο την κατά προτεραιότητα εξέταση των αιτήσεων ακύρωσης αλλά και την εξέταση των αιτήσεων, αναβάλλοντας τη πολλάκις μέχρι το Φεβρουάριο 2018, και έτσι κάνοντας τις αιτήσεις ακύρωσης αναποτελεσματικό ένδικο μέσο, το οποίο, αποφαίνεται το ΕΔΔΑ δεν απαιτείται να εξαντληθεί πριν εξετασθούν οι προσφυγές. Το αναλυτικό σημείωμα του ΕΔΔΑ παρατίθεται στη συνέχεια σε μετάφραση του ΕΠΣΕ.

 

echr

Κοινοποιήθηκε στις 12 Μαρτίου 2018

ΠΡΩΤΟ ΤΜΗΜΑ

Προσφυγές με αριθμούς 4762/18 et 6140/18
Πέτρος ΠΑΠΑΓΕΩΡΓΙΟΥ και λοιποί κατά Ελλάδας
και Ροδόπη ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΟΥ και Σμαράγδα ΡΑΒΙΟΛΟΥ κατά Ελλάδας
που υποβλήθηκαν αντίστοιχα
στις 5 Ιανουαρίου 2018 και 8 Ιανουαρίου 2018

ΑΝΤΙΚΕΙΜΕΝΟ ΤΗΣ ΥΠΟΘΕΣΗΣ

Οι προσφυγές αφορούν την υποχρεωτική θρησκευτική διδασκαλία στο σχολείο στην Ελλάδα και τις δυσκολίες που αντιμετωπίζουν οι προσφεύγοντες, γονείς και μαθητές στα σχολεία πρωτοβάθμιας και δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, να απαλλαγούν από αυτήν τη διδασκαλία. Σύμφωνα με τους προσφεύγοντες, το περιεχόμενο αυτής της διδασκαλίας στο σχολικό πρόγραμμα διαμορφώθηκε σύμφωνα με τις επιθυμίες της Ελληνικής Ορθόδοξης Εκκλησίας, όχι με αντικειμενικό και ουδέτερο τρόπο, αλλά στην κατεύθυνση της κατήχησης και του δόγματος της κυρίαρχης θρησκείας στην Ελλάδα. Οι προσφεύγοντες, που ζουν σε δύο μικρά νησιά στο Αιγαίο, ισχυρίζονται ότι δεν είναι Ορθόδοξοι Χριστιανοί και δεν θέλουν να παρακολουθήσουν τα θρησκευτικά γιατί έχουν ομολογιακό χαρακτήρα.

Τον Ιούλιο 2017, επικαλούμενοι τα άρθρα 8, 9, και 14 της Σύμβασης και το άρθρο 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου, οι προσφεύγοντες έκαναν ενώπιον του Συμβουλίου της Επικρατείας δύο αιτήσεις ακύρωσης της Απόφασης του Υπουργού Εθνικής Παιδείας (της 19 Ιουνίου 2017) που καθόριζε το περιεχόμενο αυτής της διδασκαλίας. Έκαναν παράλληλα στην αρχή αίτηση προσδιορισμού των υποθέσεών τους κατά προτίμηση, και στη συνέχεια αίτηση κατεπείγουσας εξέτασης ώστε το Συμβούλιο της Επικρατείας να προσδιορίσει δικάσιμη πριν από την έναρξη του σχολικού έτους 2017-2018, δηλαδή πριν από τις 11 Σεπτεμβρίου 2017. Όμως, το Συμβούλιο της Επικρατείας προσδιόρισε την εκδίκαση για τις 12 Οκτωβρίου 2017, και μετά την ανάβαλε για τις 9 Νοεμβρίου 2017, και στη συνέχεια για τις 14 Δεκεμβρίου 2017 και τέλος για τις 8 Φεβρουαρίου 2018.

Οι προσφεύγοντες διευκρινίζουν ότι σε περίπτωση που ένας μαθητής δεν ακολουθεί το ορθόδοξο χριστιανικό δόγμα και επιθυμεί να απαλλαγεί από τα θρησκευτικά, μια εγκύκλιος του Υπουργού Εθνικής Παιδείας υποχρεώνει τους γονείς του μαθητή να υποβάλουν υπεύθυνη δήλωση  που βεβαιώνει ότι ο μαθητής «δεν είναι Ορθόδοξος Χριστιανός και επικαλείται λόγους θρησκευτικής συνείδησης». Ο διευθυντής του σχολείου, στη συνέχεια, πρέπει να εξετάσει και να ελέγξει αν ισχύουν οι εικαζόμενοι λόγοι. Η εγκύκλιος απαιτεί έτσι γονείς και μαθητές να αποκαλύψουν τη θρησκεία τους και αυτές οι υπεύθυνες δηλώσεις φυλάσσονται στα αρχεία του σχολείου. Στις τοπικές κοινωνίες των μικρών νησιών, η απαλλαγή από το μάθημα θρησκευτικών στιγματίζει το μαθητή και τους γονείς του γιατί γίνεται εμφανές ότι αυτοί δεν είναι οπαδοί της «κρατούσας θρησκείας» και, επί πλέον, οι μαθητές στερούνται διδακτικές ώρες λόγω των θρησκευτικών ή φιλοσοφικών πεποιθήσεών τους. Οι προσφεύγοντες ισχυρίζονται πως υπάρχει παραβίαση των άρθρων 8 σε συνδυασμό με 14, 9 σε συνδυασμό με 14 και 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου.

Ο Εισηγητής προτείνει να κοινοποιηθούν οι προσφυγές, παρά το γεγονός ότι το Συμβούλιο της Επικρατείας δεν έχει ακόμα αποφανθεί: στην πραγματικότητα οι προσφεύγοντες έκαναν αμέσως αίτηση ακύρωσης της Υπουργικής Απόφασης και ζήτησαν την κατά προτίμηση αν όχι κατεπείγουσα εξέταση των υποθέσεών τους ώστε να μην αναγκαστούν να παρακολουθήσουν τα θρησκευτικά κατά το επόμενο σχολικό έτος. Ωστόσο, το Συμβούλιο της Επικρατείας όχι μόνο απέρριψε τα αιτήματα αυτά αλλά έχει αναβάλει αρκετές φορές αυτήν την εξέταση, έτσι ώστε η εξέταση της υπόθεσης να προγραμματισθεί για το Φεβρουάριο 2018, άρα σε ημερομηνία στο μέσο του σχολικού έτους, ενώ η απόφαση θα εκδοθεί πολύ αργότερα. Οι προσφεύγοντες, στη συνέχεια, επέλεξε την προσφυγή στο Δικαστήριο [ΕΔΔΑ] σε αυτή τη φάση υποστηρίζοντας πως σε αυτήν την περίπτωση δεν διέθεταν αποτελεσματικό ένδικο μέσο. Για το λόγο αυτό, ο Εισηγητής προτείνει να τεθεί ένα ερώτημα σχετικά με την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων.

ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΣΤΟΥΣ ΔΙΑΔΙΚΟΥΣ

  1. Λαμβάνοντας υπόψη τις διαδοχικές αναβολές της εξέτασης των υποθέσεων από το Συμβούλιο της Επικρατείας και τη μικρή πιθανότητα αυτό να εκδώσει την απόφασή του κατά τη διάρκεια του σχολικού έτους 2017-2018, οι προσφεύγοντες μπορεί να θεωρηθούν, εν προκειμένω, πως απαλλάσσονται από την εξάντληση των εσωτερικών ένδικων μέσων ;
  1. Η υποχρέωση των προσφευγόντων γονέων να υποβάλλουν υπεύθυνη δήλωση ότι οι προσφεύγουσες κόρες τους δεν είναι Χριστιανές Ορθόδοξοι για να απαλλαγούν από τα θρησκευτικά, η διατήρηση των δηλώσεων αυτών στα αρχεία του σχολείου και η έρευνα που θα πρέπει να κάνει ο διευθυντής του σχολείου για να ελέγξει την ακρίβεια αυτών των δηλώσεων προσβάλλει το δικαίωμα των προσφευγουσών μαθητριών για σεβασμό της ιδιωτικής τους ζωής, που κατοχυρώνεται στο άρθρο 8 σε συνδυασμό με το άρθρο 14;
  1. Η υποχρέωση των προσφευγόντων γονέων να αποκαλύψουν ότι οι προσφεύγουσες κόρες τους δεν είναι Χριστιανές Ορθόδοξοι, προκειμένου να απαλλαγούν από τα θρησκευτικά θίγει το δικαίωμα των τελευταίων που κατοχυρώνεται από το άρθρο 9, που σημαίνει το δικαίωμα να μην εκδηλώνουν τη θρησκεία ή τις πεποιθήσεις τους, σε συνδυασμό με το άρθρο 14 ;
  1. Κατά την εκτέλεση των καθηκόντων του που επιτελεί στον τομέα της εκπαίδευσης, το εναγόμενο Κράτος έχει εξασφαλίσει ότι οι πληροφορίες ή γνώσεις που περιλαμβάνονται στα προγράμματα των θρησκευτικών για το σχολικό έτος 2017/2018 μεταδίδονται

– με αντικειμενικό, κριτικό και πλουραλιστικό τρόπο, άρα συνεπή με την πρώτη πρόταση του άρθρου 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου, έναντι των προσφευγουσών μαθητριών;

– με σεβασμό στις θρησκευτικές και φιλοσοφικές πεποιθήσεις των προσφευγόντων γονέων, σύμφωνα με τη δεύτερη πρόταση του άρθρου 2 του Πρώτου Πρωτοκόλλου;

[Μετάφραση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι από το γαλλικό πρωτότυπο]

 

 

 

30/05/2013: Υπόθεση Α. Λαβίδα και λοιποί κατά Ελλάδας

Καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετά από προσφυγή του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, για αποκλεισμό παιδιών Ρομά από την εκπαίδευση και στη συνέχεια “γκετοποίησή” τους σε σχολεία “μόνο για Ρομά” στις Σοφάδες Καρδίστας:

Λαβίδας κτλ κατά Ελλάδας 2013

11/12/2012: Υπόθεση Ι. Σαμπάνη και λοιποί κατά Ελλάδας

Καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετά από προσφυγή του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, για αποκλεισμό παιδιών Ρομά από την εκπαίδευση και στη συνέχεια “γκετοποίησή” τους σε σχολεία “μόνο για Ρομά” στον Ασπρόπυργο:

Σαμπάνη κτλ κατά Ελλάδας 2012

 

05/06/2008: Υπόθεση Σ. Σαμπάνης και λοιποί κατά Ελλάδας

Καταδίκη της Ελλάδας από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Δικαιωμάτων του Ανθρώπου, μετά από προσφυγή του Ελληνικού Παρατηρητηρίου των Συμφωνιών του Ελσίνκι, για αποκλεισμό παιδιών Ρομά από την εκπαίδευση και στη συνέχεια “γκετοποίησή” τους σε σχολεία “μόνο για Ρομά” στον Ασπρόπυργο:

Σαμπάνης κτλ κατά Ελλάδας 2008