14/08/2019: ΕΛ.ΑΣ. δικαιώνει ΕΠΣΕ για στάθμευση ΑμεΑ σε πολυκαταστήματα κτλ

Στις 14 Αυγούστου 2019, το Αρχηγείο Ελληνικής Αστυνομίας απάντησε στην επιστολή του ΕΠΣΕ στον Υφυπουργό Προστασίας του Πολίτη Λευτέρη Οικονόμου στις 2 Αυγούστου 2019 για τη (μη) ανταπόκριση αστυνομικών υπηρεσιών σε κλήσεις για παράνομη στάθμευση σε θέσεις για οχήματα ΑμεΑ. Το ΕΠΣΕ ζητούσε να “εκδοθεί αμέσως (…) εντολή σεβασμού των νόμων και άμεσης ανταπόκρισης σε κλήσεις για ανάλογες παράνομες -και προφανώς ρατσιστικές- σταθμεύσεις σε θέσεις για οχήματα των ΑμεΑ.” Από την απάντηση φαίνεται να δόθηκε παρόμοια εντολή στις 3 Αυγούστου 2019 η οποία όμως δεν κοινοποιήθηκε τότε στο ΕΠΣΕ.

Η επισυναπτόμενη απάντηση της ΕΛ.ΑΣ. αναφέρει πως “δόθηκαν εντολές – οδηγίες προς τις αστυνομικές υπηρεσίες για την ορθή εφαρμογή του ΚΟΚ σε οριοθετημένους χώρους στάθμευσης ΑμεΑ εντός υπαίθριων και υπόγειων χώρων στάθμευσης ΜΕΤΡΟ, πολυκαταστημάτων και άλλων συναφών χώρων.”

Η απάντηση της ΕΛ.ΑΣ. επιτρέπει σε κάθε πολίτη να την τυπώσει και να τη δώσει σε οποιοδήποτε πολυκατάστημα δεν γνωρίζει τη νομοθεσία ισχυριζόμενο πως ο χώρος στάθμευσης είναι ιδιωτικός και άρα δεν έχει αρμοδιότητα η τροχαία να παρέμβει. Κυρίως δε  επιτρέπει σε κάθε πολίτη  να την επικαλείται σε κάθε αστυνομική υπηρεσία, αρχίζοντας από το 100, που τυχόν θα επαναλάβει τον απαράδεκτο ισχυρισμό περί μη αρμοδιότητας ενέργεια που πρέπει να τιμωρηθεί τουλάχιστον ως παράβαση καθήκοντος.

Το ΕΠΣΕ που έδωσε τη μάχη αυτή εκδηλώσει την ικανοποίησή του για την ξεκάθαρη τοποθέτηση της ΕΛ.ΑΣ.

Παράλληλα, το ΕΠΣΕ που δέχθηκε δημόσια από επικρίσεις έως χλευασμό και ύβρεις για τη μάχη που έδωσε από άτομα που υποστήριζαν τα περί “ιδιωτικού χώρου” περιμένει τη δημόσια συγγνώμη από επικριτές, χλευάζοντες και υβριστές…

elas arhigeio trohaia gia amea 14-8-2019 highlighted

 

Advertisements

Διπλή δικαίωση: δεν υπάρχουν άβατα για την ΕΛ.ΑΣ. όταν καλείται για στάθμευση άσχετου σε θέση μόνο για Α.με.Α.

Οι κατά συρροή αρνήσεις του 100 και άλλων υπηρεσιών της ΕΛ.ΑΣ. να αφαιρέσουν πινακίδες- άδεια-δίπλωμα σε όσα άτομα σταθμεύουν σε θέσεις μόνο για ΑμεΑ χωρίς να το δικαιούνται οδήγησαν το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) να ζητήσει τη διαμεσολάβηση του Συνηγόρου του Πολίτη στις 16 Μαΐου 2019. Σήμερα έλαβε ταχυδρομικά (! – χάθηκε το email;) την ακόλουθη επιστολή στο Αρχηγείο της ΕΛΑΣ στις 28 Ιουνίου 2019 όπου εξηγείται πως η στάθμευση σε ράμπες και δημόσιες ή ιδιωτικές θέσεις στάθμευσης για ΑμεΑ πρέπει να τιμωρείται με αφαίρεση πινακίδων – άδειας κυκλοφορίας – άδειας οδήγησης επί 60 ημέρες.

Κατά σύμπτωση, την ίδια εποχή η Εθνική Ομοσπονδία Κινητικά Αναπήρων (ΕΟΚΑ) απευθύνθηκε στην Τροχαία Αττικής η οποία στις 20 Ιουνίου 2019 έστειλε την ακόλουθη απάντηση που (που η ΕΟΚΑ είχε την καλοσύνη να μας παραχωρήσει σήμερα) καταδεικνύει πως γνωρίζει καλά και αιτιολογεί διεξοδικά γιατί οι θέσεις στάθμευσης για ΑμεΑ σε πολυκαταστήματα κτλ εμπίπτουν στην αρμοδιότητά της όταν σε αυτές σταθμεύουν άσχετα οχήματα. Άρα το 100 και οι λοιπές υπηρεσίες της ΕΛΑΣ που απαντούν πως δεν είναι αρμόδιες για θέσεις στάθμευσης για ΑμεΑ στα πολυκαταστήματα κτλ. δεν ξέρουν τι τους γίνεται.

Προτείνουμε τα έγγραφο αυτά να τα δώσουμε σε όλα τα πολυκαταστήματα για να τα καταστήσουμε συνυπεύθυνα για την αντίδραση σε κάθε ασυνείδητο οδηγό.

synigoros se elas gia stathmefseis se theseis gia amea 28-6-2019 (1)synigoros se elas gia stathmefseis se theseis gia amea 28-6-2019 (2)synigoros se elas gia stathmefseis se theseis gia amea 28-6-2019 (3)ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΤΡΟΧΑΙΑΣ ΓΙΑ ΠΑΡΚΆΡΙΣΜΑ ΣΕ ΔΗΜΟΣΙΑ ΠΑΡΚΙΝΓΚ ΙΟΥΝΙΟΣ 2019

Συνήγορος του Πολίτη για αστυνομική βία, ΑμεΑ, δικαιώματα παιδιού και ίση μεταχείριση

Greek Helsinki Monitor - Ελληνικο Παρατηρητηριο των Συμφωνιων του Ελσινκι

Στις 23 Μαρτίου 2019, ο Συνήγορος του Πολίτη δημοσιοποίησε την ετήσια έκθεσή του για το 2018

Εδώ κάνουμε ανάρτηση επιλεγμένων κεφαλαίων που αφορούν:

Δικαιώματα του παιδιού

Ίση μεταχείριση

Δικαιώματα των ατόμων με αναπηρίες

Διερεύνηση περιστατικών αυθαιρεσίας προσωπικού Σωμάτων Ασφαλείας και Καταστημάτων Κράτησης (περιλαμβάνει και την εμπλοκή του στην εκτέλεση σχετικών καταδικαστικών αποφάσεων του ΕΔΔΑ)

Υπάρχει πολύ χρήσιμο υλικό αλλά και σημαντικές αδυναμίες τις οποίες θα επισημάνουμε χωριστά. Εμφανής είναι η απουσία κεφαλαίου για εθνικές ή εθνοτικές μειονότητες, αφού σχεδόν ποτέ δεν ασχολήθηκε με τις εθνικές μειονότητες ενώ ελάχιστα ασχολείται με τους Ρομά.

View original post

Δικαίωση ΕΠΣΕ: κυβερνητική δέσμευση για επαναφορά αντιρατσιστικών διατάξεων σε Ποινικό Κώδικα

Greek Helsinki Monitor - Ελληνικο Παρατηρητηριο των Συμφωνιων του Ελσινκι

Δική του πρόταση με αλλαγές για τους Κώδικες ετοιμάζει το Υπουργείο Δικαιοσύνης

Σχόλιο του ΕΠΣΕ για την ανακοίνωση του Υπουργείου Δικαιοσύνης

Η κυβέρνηση σήμερα “αδειάζει” τους “καταξιωμένους εκπροσώπους του νομικού κόσμου (δικαστές, καθηγητές νομικής, δικηγόροι)” που αγνοούσαν εν μέρει την ισχύουσα νομοθεσία ώστε να καταστεί αναγκαία “η εισαγωγή στο σχέδιο κρίσιμων αντιρατσιστικών διατάξεων που είχε εισηγηθεί και ψηφίσει η Κυβέρνηση” (φωτογραφίζεται σχεδόν ρητά τουλάχιστον το 81Α ΠΚ για τα ρατσιστικά εγκλήματα που απουσιάζει εντελώς από την πρόταση της επιτροπής “καταξιωμένων κτλ” ακόμα και από τα υπό κατάργηση άρθρα ενώ υπάρχει το καταργημένο προηγούμενο 79.3 ΠΚ για ρατσιστικό κίνητρο, ενώ επίσης φωτογραφίζεται πιθανώς και η κατάργηση του 361Β που τουλάχιστον αναφέρεται και αφορά τη ρατσιστική διάθεση αγαθών). Το ΕΠΣΕ από την αρχή (7 Μαρτίου 2019) τα επισήμανε και μέχρι σήμερα κανένας άλλος δεν τα έχει επισημάνει στη διαβούλευση ή με άλλη δημόσια μορφή:

View original post 397 more words

Σχέδιο ποινικού κώδικα: Καταργούν ρατσιστικά εγκλήματα & περιφρονούν συστάσεις ΟΗΕ-Συμβουλίου Ευρώπης για βασανιστήρια – βιασμό – σεξουαλικά εγκλήματα

Greek Helsinki Monitor - Ελληνικο Παρατηρητηριο των Συμφωνιων του Ελσινκι

Το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ) υπέβαλε τα ακόλουθα σχόλια στη διαβούλευση για το νέο Ποινικό Κώδικα:

1ο σχόλιο από το Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι: [και εδώ]

Με το σχέδιο αυτό ουσιαστικά καταργούνται τα εγκλήματα με ρατσιστικά χαρακτηριστικά. Καταργούνται συγκεκριμένα τα σχετικά άρθρα 81Α και 361Β.

Επαναφέρεται βέβαια το παλαιό άρθρο 79.3 με την παραπλήσια μορφή του άρθρου 79.5:

“5. Στοιχεία που λειτουργούν σε βάρος του υπαιτίου θεωρούνται ιδίως: (…) στ) το ότι τέλεσε έγκλημα κατά παθόντος, η επιλογή του οποίου έγινε λόγω των χαρακτηριστικών φυλής, χρώματος, εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής, γενεαλογικών καταβολών, θρησκείας, αναπηρίας, γενετήσιου προσανατολισμού, ταυτότητας ή χαρακτηριστικών φύλου.”

Κατ’ αρχή στο παλαιό άρθρο 79.3 προβλεπόταν:

«Η τέλεση της πράξης από μίσος προκαλούμενο λόγω της φυλής, του χρώματος, της θρησκείας, των γενεαλογικών καταβολών, της εθνικής ή εθνοτικής καταγωγής ή του σεξουαλικού προσανατολισμού ή της ταυτότητας φύλου του παθόντος συνιστά επιβαρυντική περίσταση και…

View original post 1,018 more words

15/02/2019: Επιστολή σε Υπουργό και Γενική Γραμματέα Υπουργείου Δικαιοσύνης για τροπολογίες υπέρ πλήρως αυτεπάγγελτης και χωρίς παράβολα δίωξης ρατσιστικών και άλλων εγκλημάτων

Κύριο Μιχάλη Καλογήρου
Υπουργό Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων

Κυρία Μαρία Γιαννακάκη
Γενική Γραμματέα Διαφάνειας και Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και
Πρόεδρο του Εθνικού Συμβουλίου κατά του Ρατσισμού και της Μισαλλοδοξίας

15 Φεβρουαρίου 2019

Κύριε Υπουργέ
Κυρία Γενική Γραμματέα

Στο υπό συζήτηση νομοσχέδιο του Υπουργείου Δικαιοσύνης, Διαφάνειας και Ανθρώπινων Δικαιωμάτων αιτούμεθα να περιληφθούν τροπολογίες για την αυτεπάγγελτη και χωρίς παράβολα δίωξη των ρατσιστικών και μερικών άλλων εγκλημάτων σε όλες τις μορφές τους και σε όλα τα ένδικα μέσα.

Σήμερα, το άρθρο 5 του Ν. 927/79 προβλέπει Οι πράξεις που περιγράφονται στον παρόντα νόμο, καθώς και τα εγκλήματα που τελούνται συνεπεία αυτών, διώκονται αυτεπαγγέλτως. Ο παθών, κατά την υποβολή της έγκλησης, όπως και όταν παρίσταται ως πολιτικώς ενάγων, δεν καταβάλλει το σχετικό παράβολο υπέρ του Δημοσίου.”

Αυτεπαγγέλτως διώκονται επίσης τα αδικήματα διακριτικής μεταχείρισης που προβλέπουν το άρθρο 11 του Ν. 4443/2016 και το άρθρο 361Β ΠΚ. Όμως δεν διώκονται αυτεπαγγέλτως τα ρατσιστικά εγκλήματα όπως ορίζονται από το άρθρο 81Α ΠΚ.

Με βάση το άρθρο 40 Ν. 4446/2016 “δεν απαιτείται κατάθεση παραβόλου έγκλησης (50 ευρώ) για τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και τα εγκλήματα κατά της ενδοοικογενειακής βίας και τα εγκλήματα ρατσιστικών διακρίσεων (άρθρα 81Α και 361Β του Ποινικού Κώδικα) και τα εγκλήματα παραβιάσεων της ίσης μεταχείρισης.” 

Παρόμοια απαλλαγή όμως δεν υπάρχει για το παράβολο πολιτικής αγωγής (40 ευρώ) καθώς και για το παράβολο προσφυγής κατ’ άρθρο 48 ΚΠΔ (250 ευρώ). 

Απαλλαγή από το (δυσβάστακτο έως απαγορευτικό) παράβολο προσφυγής κατ’ άρθρο 48 ΚΠΔ δεν υπάρχει ούτε για τα αδικήματα του Ν. 927/79.

Αιτούμεθα λοιπόν:

1. να επεκταθεί η αυτεπάγγελτη δίωξη και στα αδικήματα που διώκονται με βάση το άρθρο 81Α ΠΚ.

2. να προστεθεί η απαλλαγή από το παράβολο πολιτικής αγωγής στα αδικήματα για τα οποία ισχύει η απαλλαγή από το παράβολο έγκλησης, δηλαδή “τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και τα εγκλήματα κατά της ενδοοικογενειακής βίας και τα εγκλήματα ρατσιστικών διακρίσεων (άρθρα 81Α και 361Β του Ποινικού Κώδικα) και τα εγκλήματα παραβιάσεων της ίσης μεταχείρισης.”

3. να θεσμοθετηθεί απαλλαγή από το παράβολο προσφυγής για όλα τα αδικήματα για τα οποία προβλέπεται απαλλαγή από το παράβολο έγκλησης, δηλαδή τα αδικήματα που διώκονται με το Ν. 927/79 και “τα εγκλήματα κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και τα εγκλήματα κατά της ενδοοικογενειακής βίας και τα εγκλήματα ρατσιστικών διακρίσεων (άρθρα 81Α και 361Β του Ποινικού Κώδικα) και τα εγκλήματα παραβιάσεων της ίσης μεταχείρισης.”

Με τις τροπολογίες αυτές θα υλοποιηθεί η διαφαινόμενη αλλά μέχρι τώρα αποσπασματικά εκπεφρασμένη βούληση του νομοθέτη να μην υπάρχει επιβάρυνση των θυμάτων ρατσιστικών διακρίσεων, εγκλημάτων κατά της γενετήσιας ελευθερίας και οικονομικής εκμετάλλευσης της γενετήσιας ζωής και εγκλημάτων κατά της ενδοοικογενειακής βίας.

Με τιμή

Παναγιώτης Δημητράς
Ελληνικό Παρατηρητήριο των Συμφωνιών του Ελσίνκι
Ένωση Ουμανιστών Ελλάδας 

 

Αντιρατσιστικός νόμος: Χρήσιμος και αναγκαίος (του Χρήστου Γραμματίδη)

UNFOLLOW

Αντιρατσιστικός νόμος: Χρήσιμος και αναγκαίος

 | Τεύχος Αύγουστος 2017

 

Ο αντιρατσιστικός νόμος τυποποιεί ως αδίκημα μια συγκεκριμένη συμπεριφορά με ιδιαίτερη κοινωνική απαξία και απαντά σε ένα υπαρκτό και ζέον πρόβλημα: η ελληνική κοινωνία κινδυνεύει από τον πολύ, διάχυτο και θεσμοποιημένο ρατσισμό και σεξισμό, από το νεοναζιστικό και εθνικιστικό κύμα και όχι από την πολλή «πολιτική ορθότητα».

Τον Δεκέμβριο  του 1965  η Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ  υιοθέτησε  το κείμενο της Διεθνούς Σύμβασης για την Κατάργηση  κάθε Μορφής Φυλετικών Διακρίσεων. Η Σύμβαση προβλέπει ότι τα κράτη πρέπει να ποινικοποιήσουν τη διάδοση ιδεών που βασίζονται στη φυλετική ανωτερότητα και το φυλετικό μίσος, την παρότρυνση  σε φυλετικές διακρίσεις και την παρότρυνση σε πράξεις βίας για ρατσιστικούς ή φυλετικούς  λόγους. Η εποχή υιοθέτησής του δεν είναι τυχαία: το κίνημα πολιτικών δικαιωμάτων στις ΗΠΑ βρίσκεται στην ακμή του, ο κόσμος αλλάζει, ο Μάης  του ’68 είναι προ των πυλών. Η Ελλάδα κύρωσε τη Σύμβαση το 1970 και ήταν από τις πρώτες χώρες που το ενσωμάτωσαν στην εθνική τους νομοθεσία• οι ΗΠΑ το υπέγραψαν μεν το 1966, αλλά το κύρωσαν μόλις το 1994 επί προέδρου Κλίντον – ειρωνικά, την ίδια χρονιά με τη Νότιο Αφρική, που έβγαινε τότε από τον εφιάλτη του Απαρτχάιντ.

Το 1979 η Ελλάδα, θέλοντας να συμμορφωθεί με τις υποχρεώσεις που απορρέουν  από τη Σύμβαση, ποινικοποίησε: πρώτον, την εκ προθέσεως  προτροπή  σε πράξεις που μπορούν να προκαλέσουν μίσος ή βία κατά προσώπων λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους. Δεύτερον, τη συμμετοχή σε οργανώσεις που προπαγανδίζουν οργανωμένα τη φυλετική ανωτερότητα. Τρίτον, τη δημόσια έκφραση ιδεών που προσβάλλουν πρόσωπα ή ομάδες προσώπων  λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους. Αυτό το σημείο είναι που ενοχλεί όσους ασκούν κριτική στον αντιρατσιστικό νόμο: η ποινικοποίηση του μισαλλόδοξου λόγου, του hate speech. Ο ΟΗΕ επέμενε –και επιμένει– ότι η ποινικοποίησή του είναι υποχρέωση που απορρέει από τη Σύμβαση και χώρες που δεν έχουν απαγορεύσει το hate speech, όπως οι ΗΠΑ, ελέγχονται από τον Οργανισμό. Τέταρτον, την άρνηση παροχής υπηρεσιών ή πώλησης αγαθών  σε πρόσωπα λόγω της φυλετικής ή εθνικής καταγωγής τους.

Το 2014 ο αντιρατσιστικός νόμος τροποποιήθηκε με διακηρυγμένο στόχο να συμμορφωθεί με τη νομοθεσία της ΕΕ για την καταπολέμηση του ρατσισμού και της ξενοφοβίας. Μετά την τροποποίηση του ν. 927/1979  τα ανωτέρω σημεία τροποποιήθηκαν ως εξής:

Πρώτον, ο νόμος τιμωρεί πλέον την «υποκίνηση, πρόκληση, διέγερση ή προτροπή» (τέσσερις λέξεις με παραπλήσιο νομικό περιεχόμενο) σε «πράξεις ή ενέργειες» που μπορούν να προκαλέσουν  «διακρίσεις, μίσος ή βία» κατά προσώπου ή ομάδας προσώπων. Εκτός από τις ομάδες που μπορούν να προσδιοριστούν  με βάση τη φυλή και την εθνική καταγωγή, ο νόμος επεκτείνει την προστασία του και στις ομάδες που προσδιορίζονται με βάση το χρώμα, τη θρησκεία, τον σεξουαλικό προσανατολισμό, την ταυτότητα φύλου ή την αναπηρία. Τέλος, ο νόμος  θέτει ως προϋπόθεση της τιμωρίας  το να έγινε η ανωτέρω πράξη κατά τρόπο που εκθέτει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή ενέχει απειλή για τη ζωή, την ελευθερία ή τη σωματική ακεραιότητα προσώπων.

Δεύτερον, ο νόμος τιμωρεί πλέον τη συμμετοχή σε οργανώσεις  που  επιδιώκουν συστηματικά  την τέλεση των παραπάνω πράξεων  – και όχι σε οργανώσεις που γενικά προπαγανδίζουν τη φυλετική ανωτερότητα.

Τρίτον, ο άνευ ετέρου μισαλλόδοξος λόγος (hate speech) αποποινικοποιήθηκε.

Το τέταρτο σημείο καταργήθηκε  ήδη το 2005 γιατί ενσωματώθηκε σε ευρύτερη νομοθεσία για τις διακρίσεις στην παροχή υπηρεσιών ή την πώληση αγαθών.

Εξάλλου, ο νόμος προβλέπει πλέον ειδικές διατάξεις για την ευθύνη νομικών προσώπων  για τα ανωτέρω αδικήματα και για την τέλεσή τους μέσω Διαδικτύου,  ενώ αναγνωρίζει επιβαρυντικές  περιστάσεις όταν η πρόκληση, προτροπή, διέγερση ή υποκίνηση  οδήγησε πράγματι στην τέλεση εγκλήματος και όταν ο δράστης είναι δημόσιος λειτουργός ή υπάλληλος κατά την άσκηση των καθηκόντων του.

Επίσης, ο νόμος τιμωρεί και την υποκίνηση ή προτροπή σε φθορά ή βλάβη πραγμάτων (βεβιασμένη μάλλον αντίδραση του νομοθέτη  στο περιστατικό που είχε σημειωθεί με τον αστυνομικό  που φέρεται να έσκισε το Κοράνι δημοσίως). Και το νέο στοιχείο: ο νόμος ποινικοποιεί πλέον την επιδοκιμασία ή την κακόβουλη άρνηση του Ολοκαυτώματος  και όσων εγκλημάτων κατά της ανθρωπότητας  έχουν αναγνωριστεί με αποφάσεις  διεθνών  δικαστηρίων  [ή της Βουλής των Ελλήνων,  αλλά αυτό το τελευταίο κρίθηκε ήδη από τα δικαστήρια  αντίθετο στο Σύνταγμα και στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση  Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ)],  υπό τον όρο ότι αυτή η άρνηση ή επιδοκιμασία γίνεται κατά τρόπο που μπορεί να υποκινήσει βία ή μίσος ή ενέχει απειλητικό ή υβριστικό χαρακτήρα κατά ομάδας προσώπων.

U68_Gramatidis_960

Ας κρατήσουμε λοιπόν ότι στην Ελλάδα δεν απαγορεύεται να είσαι ρατσιστής ή ομοφοβικός γενικώς. Δεν απαγορεύεται να λες ότι είσαι ρατσιστής ή ομοφοβικός. Δεν απαγορεύεται να θες να πείσεις και τους άλλους να γίνουν σαν εσένα. Εξ ου και δεν ασκείται ποινική δίωξη κάθε φορά που μιλάει ένας χρυσαυγίτης. Απαγορεύεται μόνο να προτρέπεις σε πράξεις ή ενέργειες που μπορούν να προκαλέσουν μίσος ή βία κατά τρόπο που μπορεί να θέσει σε κίνδυνο τη δημόσια τάξη ή τη ζωή και τη σωματική ακεραιότητα προσώπων.

Παρότι αντιδράσεις  υπήρξαν και κατά την ψήφιση της τροποποίησης  του αντιρατσιστικού νόμου το 2014, η μεγαλύτερη συζήτηση έγινε όταν παραπέμφθηκε σε δίκη η συγγραφέας Σώτη Τριανταφύλλου για άρθρο της αναφερόμενο στο Ισλάμ και τους μουσουλμάνους. Πάρα πολλοί συμπολίτες μας θεώρησαν ότι η κυρία Τριανταφύλλου  διώκεται για τις απόψεις της και ότι τέτοιος περιορισμός της ελευθερίας της έκφρασης δεν μπορεί να γίνει συνταγματικά ανεκτός. Εάν πράγματι η ένσταση αφορά μόνο την εφαρμογή του νόμου στην περίπτωση  της κυρίας Τριανταφύλλου, καταρχάς θα πρέπει να περιμένουμε να δούμε εάν θα καταδικαστεί ή όχι (ο νόμος δεν αρκείται στο ότι κάποιος είπε κάτι ρατσιστικό ή μισαλλόδοξο, αλλά απαιτεί για την καταδίκη να μπορούσε το λεχθέν να διακινδυνεύσει  τη δημόσια τάξη, πράγμα που μένει να αποδειχθεί). Δεύτερον και κυριότερον, ακόμη κι αν δεχθούμε ως υπόθεση εργασίας ότι ο νόμος εφαρμόστηκε με αντισυνταγματικό τρόπο σε μία περίπτωση, αυτό δεν σημαίνει ότι ο νόμος πρέπει να εκλείψει.

Για να δώσω ένα παράδειγμα, με τον ν. 927/1979  (όπως ίσχυε πριν από την τροποποίησή του) έχει καταδικαστεί ο υποψήφιος της Χρυσής Αυγής Α. Πλωμαρίτης που εμφανίστηκε σε τηλεοπτική συνέντευξη και δήλωσε ότι «είμαστε έτοιμοι να ανοίξουμε τους φούρνους» και «να κάνουμε τους λαθρομετανάστες σαπούνια, αλλά όχι σαπούνια για ανθρώπους, μη βγάλουμε καμιά καντήλα, θα τα έχουμε σαπούνια για τα αμάξια, σαπούνια για τα πεζοδρόμια» και επίσης ότι «θα κάνουμε λαμπατέρ από το δέρμα τους, θα πάρουμε τα δόντια για κομπολόγια». Εάν όσοι ενίστανται στον αντιρατσιστικό νόμο ισχυρίζονται ότι ο Πλωμαρίτης δεν θα έπρεπε να έχει διωχθεί, δεν μπορώ να συμφωνήσω ούτε νομικά ούτε πολιτικά.

Αφενός  νομικά: η ελευθερία  της έκφρασης  δεν είναι «απόλυτο» δικαίωμα στην Ελλάδα. Το Σύνταγμά  μας την αναγνωρίζει και την προστατεύει, αλλά με την επιφύλαξη ότι ο νόμος μπορεί να την περιορίσει εάν αυτό είναι αναγκαίο για να προστατευθούν άλλα συνταγματικής αξίας αγαθά. Η ΕΣΔΑ  λέει περίπου το ίδιο: ότι η ελευθερία της έκφρασης δεν μπορεί να είναι απόλυτη σε μια ευνομούμενη πολιτεία.

Αλλά αυτά είναι γνωστά. Ας μην κοροϊδευόμαστε, το θέμα είναι πολιτικό: κανείς δεν αμφισβητεί ότι αυτό λέει το Σύνταγμα. Εκείνο που λένε ορισμένοι συμπολίτες μας είναι ότι οι επιτρεπτοί περιορισμοί στην ελευθερία της έκφρασης θα έπρεπε να είναι πολύ λιγότεροι. (Σημειωτέον  ότι κανείς εξ όσων γνωρίζω δεν ισχυρίζεται ότι η ελευθερία έκφρασης πρέπει να είναι κυριολεκτικά «απόλυτη» και είναι άδικο να στήνεται ως straw man αυτό το δήθεν επιχείρημα προκειμένου να αποδομηθεί  ευκολότερα – ο καβγάς γίνεται για το πόσο μικροί ή μεγαλύτεροι είναι οι αναγκαίοι περιορισμοί, αλλά όλοι συμφωνούν  ότι καμία ελευθερία δεν είναι «απόλυτη»).

Το πολιτικό επίδικο είναι λοιπόν εάν ο λόγος πρέπει να τιμωρείται μόνο όταν συνδέεται  άμεσα και προδήλως με πράξεις (άμεση προτροπή σε βία, π.χ. «σκοτώστε τον») ή με σωματικό κίνδυνο  (π.χ. η κραυγή  «φωτιά» σε ένα γεμάτο σινεμά που οδηγεί σε ποδοπάτημα) ή εάν, αντίθετα, ο λόγος που αμφισβητεί το δικαίωμα ισότιμης συμμετοχής στην κοινωνία μιας ομάδας  προσώπων ή που δημιουργεί εχθρικό κοινωνικό περιβάλλον για τα μέλη της ομάδας αυτής μπορεί να αντιμετωπίζεται και αυτός με το ποινικό οπλοστάσιο της πολιτείας. Με άλλες λέξεις, εάν ο λόγος που κατατείνει σε συγκεκριμένα αποτελέσματα (υποκίνηση  βίας ή μίσους με τρόπο που διακινδυνεύει τη δημόσια τάξη) είναι και αυτός τελικά «πράξη» για τους σκοπούς του ποινικού δικαίου.

Προσωπικά πιστεύω ότι ο νόμος είναι αναγκαίος και χρήσιμος, παρότι εν μέρει ασαφώς διατυπωμένος, όπως δυστυχώς πολλοί νόμοι. Τυποποιεί εντέλει ως αδίκημα μια συγκεκριμένη συμπεριφορά με ιδιαίτερη κοινωνική απαξία και απαντά σε ένα υπαρκτό και ζέον πρόβλημα: Η ελληνική κοινωνία κινδυνεύει από τον πολύ, διάχυτο και θεσμοποιημένο ρατσισμό και σεξισμό, από το νεοναζιστικό και εθνικιστικό κύμα και όχι από την πολλή «πολιτική ορθότητα». Η ποινικοποίηση της διακινδύνευσης της δημόσιας τάξης μέσω της προτροπής σε μίσος κατά ευπαθών ομάδων διαθέτει ηθικό και πολιτικό έρεισμα. Η στάθμιση με την ελευθερία της έκφρασης, ώστε η εφαρμογή του νόμου να γίνεται με συνταγματικώς ανεκτό τρόπο πρέπει να θεωρείται δεδομένη,  αφού την επιτάσσει το Σύνταγμα. Και ακριβώς με τις νομικές και διαδικαστικές εγγυήσεις που ισχύουν κατά την απονομή της δικαιοσύνης μπορεί να διασφαλιστεί ότι ο νόμος δεν θα χρησιμοποιηθεί ως απλό όπλο δίωξης αντιδημοφιλών  απόψεων.

Η Σώτη Τριανταφύλλου υπέρ του “σταλινικού” αντιρατσιστικού νόμου

15/05/2017: Prosecution of hate speech and the Soti Triantafyllou case

Statement by Panayote Dimitras to English Kathimerini  

15 May 2017

In November 2015, the UN Human Rights Committee (HRCttee) told Greece “The State party should review its legislation with a view to ensuring that all advocacy of national, racial or religious hatred is prohibited by law, and that all cases of racially motivated violence are systematically investigated, that the perpetrators are prosecuted and punished, and that appropriate compensation is awarded to the victims. The State party should take effective measures to improve the reporting of hate crimes. Furthermore, the State party should strengthen its efforts to eradicate stereotypes and discrimination against migrants, refugees and Roma, inter alia, by conducting public awareness campaigns to promote tolerance and respect for diversity.” In August 2016, the UN Committee on the Elimination of Racial Discrimination (CERD) told Greece: “The Committee urges the State party to effectively prevent, combat and punish racist hate speech and hate crimes… The Committee wishes to underline that the fundamental right of freedom of expression should not undermine the principles of dignity, tolerance, equality and non-discrimination as the exercise of the right to freedom of expression carries with it special responsibilities, among which is the obligation not to disseminate ideas on racial superiority or hatred.” In February 2015, already, the European Commission against Racism and Intolerance (ECRI) told Greece: “The anti-terrorism discourse in the media also often targets immigrants and refugees, as well as the Muslim community in general… Islamophobia has dramatically increased since the far-right press began to link Islam to terrorism… ECRI recommends that Law 927/1979 is always applied to cases of hate speech in the media.”

Racist Crimes Watch (https://racistcrimeswatch.wordpress.com) was launched in November 2015 after the UN HRCttee recommendation to report to the authorities what we consider to be racist crimes including racist speech. It is the authorities’ responsibility to do what is necessary to implement their multiple obligations resulting from international law adhered to by Greece, including strengthening the law as these bodies asked. Soti Triantafyllou’s text as well as more than 150 other texts or actions have been reported to the specialized prosecutor on racist crimes. It is the prosecutor who chose which cases to refer to trial and on what legal grounds.

In any case, Article 1 of anti-racism Law 927/79, invoked for the trial of Soti Triantafyllou, punishes the following intentional conduct: “to publicly abet, instigate or incite, either orally or by the press or the internet or any other means, to acts or activities which may result to discrimination, hatred or violence against individuals or groups of individuals defined by reference to race, colour, religion, descent, national or ethnic origin, sexual orientation, gender identity, or disability, in a manner which endangers public order or threatens life, liberty or physical integrity of the abovementioned persons.”

The European Court of Human Rights has repeatedly ruled: In the Court’s opinion, although these statements did not directly recommend individuals to commit hateful acts, they are serious and prejudicial allegations. Moreover, the Court reiterates that inciting to hatred does not necessarily entail a call for an act of violence, or other criminal acts. Attacks on persons committed by insulting, holding up to ridicule or slandering specific groups of the population can be sufficient for the authorities to favour combating racist speech in the face of freedom of expression exercised in an irresponsible manner.”

Finally, the UN HRCttee has ruled: “racism did not constitute an opinion but an aggression, and that every time racism was allowed to express itself publicly, the public order was immediately and severely threatened.”

All those who consider that Soti Triantafyllou in her text makes serious and prejudicial allegations against Muslims and insults or slanders them have to understand that according to international law, in implementation of which Greece’s anti-racism law (anyway judged insufficient by the UN and the Council of Europe) was introduced, she is not expressing an opinion but engaging in an aggression threatening public order, and committing incitement to hatred, punished by Greek law too, as freedom of expression exercised in an irresponsible manner through the use of racist speech is not protected by international law and the Greek laws implementing the country’s international commitments.

All those who for the past ten days have engaged in slandering attacks against me for including Soti Triantafyllou’s text in the report to the prosecutor, who in turn chose it among so many other ones to refer to trial, are in effect –usually deliberately- opposing international law and favoring the free propagation of racist speech, many because as it emerges from their texts probably agree with it. At the same time, they do not have the honesty and the courage to direct their attacks at the prosecutor who is the sole responsible for the referral to trial.

Finally, I doubt that you will find even one of them having ever come out in favor of the freedom of expression and association of Greece’s Turks and Macedonians, systematically violated by Greece, which has been refusing to implement a dozen condemnations by the European Court of Human Rights of the Committee of Ministers of the Council of Europe. Many of those attacking Greek Helsinki Monitor today in effect hate us because we are the only Greek civil society organization that has advocated the rights to freedom of expression, freedom of association and in the end personal dignity of these ethnic minorities.

It is they and not we who are obscurantists (in addition to being slanderers).

Panayote Dimitras
Spokesperson of Greek Helsinki Monitor
Member of the Executive Board of the European Humanist Federation

 

PS. The most thorough analysis in Greek is available here: Βασίλη Σωτηρόπουλου «Τιμωρείται ο σκέτος μισαλλόδοξος λόγος από τον αντιρατσιστικό νόμο;» http://elawyer.blogspot.gr/2017/05/blog-post_15.html

Τιμωρείται ο σκέτος μισαλλόδοξος λόγος από τον αντιρατσιστικό νόμο;